İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, Yüksek Seçim Kurulu (YSK) Başkan ve üyelerine hakaret ettiği iddiası ile yargılanıyor. Davaya bugün Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nde devam edilecek.

İmamoğlu'nun Avukatı Kemal Polat, duruşma öncesi bir açıklama yapmış. "Biz, bir an önce karar verilmesinden ziyade adil bir yargılama yapılmasından yanayız" diyor.

Hiçbir itirazım yok. Doğru olan da budur zaten. Biz, "Geciken adalet, adalet değildir" tekerlemesini dilimize dolamış, sürekli tekrarlıyoruz. Doğruluk payı var elbette. Ancak, adalette asıl felaket, "çabuk olsun" diye araştırmadan, dosyayı tekemmül ettirmeden yalapşap kararlar vermek. Adli hatalar da genellikle bu şekilde ortaya çıkıyor ve bir insanın hayatı ile oynanıyor.

Peki, biz ne yapıyoruz?..

Son günlerde çeşitli şekillerde örnekleri görüldüğü gibi, medyada ve siyaset aracılığı ile insanları yargılayıp hükümler veriyoruz. Dosyada ne olduğunu bilmeden atıp tutuyor, adalet dağıtıyoruz. Nihayetinde de hep aynı noktada bir değerlendirme yapıyoruz:

"Bu ülkede adalet yok."

Bazen, "Bu adamı niye tutuklamadınız?" diye bağırıyoruz. Bazı durumlarda da "Ne yapmış, niye tutukladınız?" türünden feryatlar ediyoruz.

Bu ülkede herkes avukat, herkes meşrebine uygun değerlendirmeler yapıyor. Belki anlaşılabilir bir durum bu. Ancak, herkesin kendini hâkim ve savcı yerine koymasının anlaşılır bir yanı yok.

İşimize gelirse "Adalet tecelli etti" diyoruz. İşimize gelmezse "Adalet istiyoruz" diye ortalığı ayağa kaldırıyoruz.

Mahkeme kararları eleştirilebilir elbette. Fakat, konuya toptancı bir bakışla yaklaşmak hastalıklı bir durum!

Ama biz bunu hep yapıyoruz...

Şimdi gelelim İmamoğlu davasına...

Avukat Kemal Polat kural olarak doğru söylüyor. Ama hukukun başka evrensel doğruları da var:

Dosyayı tam olarak bilmiyorum. Buna karşılık, bildiğim bir gerçek var ki, her şey tamamsa, deliller netse, ortada inkârı mümkün olmayan belgeler varsa, neyi araştıracak hâkim?

Ayrıca, net bilgiye ve görgüye dayanmayan tanık ifadelerine niye itibar edecek ve onları niçin dinleyecek?

Ortada bir suç varsa ve bu suç inkâr edilemez kadar açık ve netse, uzman mütalaaları ne işe yarayacak?

Bir hâkim, karar vermeden önce iki noktaya dikkat etmek zorunda:

1) Dosyanın herhangi bir şüpheye gerek bırakmayacak şekilde netlik kazanması.

2) Mahkemenin gereksiz ve zaman kazanmaya yönelik taleplerle vakit kaybetmemesi.

Yargılama dosyaları, çocuk oyunu olmadığı gibi, boyacı küpü de değil. Bir hâkim elbette bu dengeyi gözetmek zorunda.

Meselelere "taraftar" sıfatı ile futbol maçı izler gibi yaklaşanların ise, sırtında yumurta küfesi yok. Aslında büyük ölçüde adalet mekanizmasını kirletenler de onlar! Zaten adaletin umurlarında olduğunu söylemek mümkün değil. Onlar, mahkemelerden adalet değil, istedikleri kararı bekliyorlar. İşlerine gelirse alkışlıyor, gelmezse acımasızca sövüyorlar.

"Adalet istiyoruz" diye ortalıkta gezenlerin içine düştükleri çifte standardın, her gün yeni bir örneğini yaşıyoruz. Bırakmıyorlar, izin vermiyorlar ki, mahkemeler işlerini yapsın!