Hop oturup, hop kalkıyoruz, tepki gösteriyoruz; ama verilen karar çok da şaşırtıcı olmadı. İngiltere’nin FETÖ firarisi Akın İpek’i koruyup kollayacağı yönünde yaygın bir kanaat vardı. Yapılan duruşmada o kanaat pekiştirildi.

İngiliz Hakim, elbette ki “Biz FETÖ’cülere dokunmayız” demedi. Karara uygun bir gerekçe bulmak için Türkiye’yi karaladı. Akın İpek’in, Türkiye’ye iadesi halinde kötü muamele görebileceği iftirasına sığındı. Böylece İngiltere’yi de “insan hakları savunucusu” ilan edip meseleyi kendince halletti!

Karardaki şu ifadeye bakın:

“Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ı eleştirdiği için gazetelerine ve televizyon kanallarına el konulan Akın İpek’in Türkiye’ye iadesi talebi reddedilmiştir.”

Bir terör örgütü destekçisi, ancak bu kadar masumlaştırılabilirdi!

Oysa, bizzat içindeydim ve yaşadım. “Sahibi” olduğu iddia edilen o televizyon kanalları ve gazetelere FETÖ adına asıl Akın İpek el koymuştu. Örgütün desteğiyle Bugün Gazetesi’ni Turgay Ciner’den, Kanaltürk’ü de Tuncay Özkan’dan satın alıp, içinde ne kadar gazeteci ve televizyoncu varsa işten çıkarmıştı. Yerine “gazeteci” kılığındaki örgüt elemanlarını yerleştirmişti. Sonra da Fetullah Gülen’in emrine vermişti.

Bu kuruluşlar büyük zararlar etmesine rağmen, örgüt parasıyla destekleyip ayakta kalmasını, FETÖ’ye destek vermesini sağlamıştı. Hiç unutmuyorum, 2008 Yılında Bugün Gazetesi’nden kovulmamın ardından o günlerde Başbakan olan Erdoğan sormuştu:

-Ne kadar satıyor Bugün? Durumu nasıl?

Aynen şu cevabı vermiştim:

-Satmıyor, yerlerde sürünüyor. Benzinliklerde, orada burada bedavaya dağıtıyor. Ciddi zarar ediyor. Ancak, ayakta tutmak için büyük paralar pompalanıyor. Üstelik, ayağa kalkması da mümkün değil. Gazetecilik yapmıyor.

Çünkü, içinde gazeteciler değil, örgüt elemanları vardı…

İsim mi istiyorsunuz? Bugün FETÖ firarisi olarak ABD’de kaçak yaşayan Adem Yavuz Aslan bunlardan biriydi. Hiç unutmuyorum, bir gün Anayasa Mahkemesi’nce hazırlanan “türban raporu” ile ilgili olarak aynen şu ifadeyi kullanmıştı:

-Rapora ulaşamıyorum. Polise de sordum, onlara da bir bilgi ulaşmamış.

Sakın “Anayasa Mahkemesi’nin bir raporunu polis nereden bilsin?” demeyin. Çünkü, birlikte çalışıyorlardı. FETÖ’cü polisler, herkesin telefonunu dinliyor, zaman zaman da yine aynı merkeze hizmet eden sözde gazetecilerle paylaşıyordu.

Hatırlarsınız, bu Adem Yavuz Aslan’ı parlatmak için FETÖ tarafından evine gönderilmek üzere kargoya üç adet mermi verilmişti. Kargo evine ulaştıktan sonra Aslan da “Tehdit altındayım, Ergenekon öldürecek beni” diye ortalığı ayağa kaldırmıştı. Sonra kitap bile yazdı bu önceden planlı tiyatro üzerine.

İşte, İngiliz adaletinin “Gazete Sahibi” dediği Akın İpek’in ve “gazeteci” kisvesi altında emrinde çalışan elemanların gerçek yüzü budur.

O dönemde de yüksek sesle haykırmıştım. Hatta televizyonlara çıkıp, “Bu mermi gönderme olayı buram buram reklam kokuyor” demiştim. Pek kimseye dinletememiştim.

Sonra hepsi birer birer çıktı ortaya.

***

Hiç yadırgamıyorum İngiliz yargısının verdiği bu kararı. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi dahil, tamamı bu şekilde çalışır. Bize hep şaşı bakarlar, hukuki değil, siyasi kararlar alırlar. Yoktur tersine bir örneği.

Türkiye yansa umurlarında olmaz…

Hatta hoşlarına bile gider. Zevkten dört köşe olup, ellerini ovuştururlar. Gezi Olayları sırasında yaşadık ve gördük bunu. Hepsi sıraya girdi destek vermek için. Televizyonları Taksim’de çadır kurdu. Günlerce naklen yayınlar yapıldı. Yetmedi, batılı ülkelerden peş peşe “Polis orantısız güç kullanıyor, kaygılıyız” açıklamaları geldi.

Fransa günlerdir yanıyor. Polis göstericileri öldüresiye dövüyor. Bizdekinden çok daha fazla biber gazı kullanıldı. Batıdan, “yapmayın etmeyin” diyen çıktı mı? Kaygılı olduğunu açıklayan tek bir Avrupa ülkesi var mı?

Yok, çünkü…

Standartsızdır bunlar, ikiyüzlüdür. Bize de Müslüman olmamız ve tarihi sebeplerden dolayı hep taktıkları at gözlükleriyle bakarlar. Akın İpek hakkında iade kararı alsalar şaşardım.

Hatta çok şaşırır ve “Acaba biz bir hata mı yaptık” diye de düşünürdüm!