Ben söylemiyorum, kendileri açıkladılar. ABD’nin Merkezi Haber Alma Teşkilatı CIA, bakın ne işlerle uğraşıyor: 
Başka ülkelerdeki halklar üzerinde çalışmalar ve kampanyalar yapıyor. 
Milletvekillerine rüşvet dağıtıyor. 
O ülkelerde gösteriler düzenletiyor. 
Güvenlik güçlerini organize edip yönlendiriyor. 
Darbeler gerçekleştirip, yönetimleri deviriyor. Onların yerine önceden ayarladığı yeni isimleri getiriyor. 
Kısacası, başka ülkeleri karıştırıp, Amerikan çıkarlarına hizmet edecek yönetimler oluşturuyor. 
1953 yılında İran’da bunu yapmış. İki defa darbe teşebbüsünde bulunmuş. Birincisinde hedefine ulaşamamış ama ikincisinde İran petrollerini millileştiren Musaddık’ı devirmeyi başarmış. 
Tabii, her zaman ve pek çok ülkede olduğu gibi geniş halk kitleleri de bu olayın İran’ın kendi dinamikleri sonucu ortaya çıktığını sanmış! 

***

Aradan 60 yıl geçti, CIA bu olayı açıkladı, “Biz yaptık” dedi. Yetmedi, darbe sırasında İngiliz Gizli Servisi M 16 ile birlikte çalıştığını da itiraf etti. 
Tabii ki dünya üzerinde bu tür operasyonlara girişenler sadece Amerikalılar ve İngilizler değil... 
1940’lı yıllarda Ankara’da büyük bir suikast girişiminde bulunulmuştu. Alman Büyükelçi Von Papen’e başarısız bir bombalı saldırı düzenlenmişti. Sovyetler Birliği de Almanların kendi büyükelçilerini öldürmek istediğini iddia etmişti. Aradan yıllar geçti, Sovyetler Birliği yıkıldı. Geçtiğimiz günlerde KGB arşivlerinde yapılan araştırmalar, suikastın “Rus Operasyonu” olduğunu ortaya çıkarttı. 
Gelelim bizdeki 12 Eylül 1980 Darbesi’ne... 
Yakın geçmişte hayatını kaybeden gazeteci Mehmet Ali Birand, CIA Türkiye Masası İstasyon Şefi Paul Henze’nin, darbeyi ABD Başkanı Jimmy Carter’a “Bizim çocuklar işi bitirdi” cümlesiyle bildirildiğine dair bazı belgeler yayımlamıştı. 

***

Dün böyleydi, peki bugün durum değişti mi?.. 
Hayır, hiç değişmedi. Üstelik artık sadece istihbarat örgütleri bu işleri yapmıyor. Bazı üniversiteler, sivil toplum kuruluşları, yazılım firmaları da onlarla birlikte ve iç içe çalışıyor. Bu işler için on binlerce insan istihdam ediliyor. Gelişmiş ülkeler oralara büyük kaynaklar aktarıyor. 
En önemlisi, şimdilerde üzerinde operasyon yapılan ülke içinde “gönüllü destekçi” bulmak çok daha kolay! 
Artık, nerede ne olup bittiğini anlamak için biraz dikkat etmek yeterli. Aslında her şey açıkça görünüyor. Dün büyük bir gizlilik içinde yürütülen bu tür operasyonlar, günümüzde göz göre göre, göstere göstere yapılıyor! 

UYARMIŞTIM, OLDU

Daha tencere-tava eylemleri devam ederken uyarmıştım... 
Kişilerin özgürlük alanlarının “başkalarının hak ve özgürlüklerinin başladığı yerde biteceğini” hatırlatmıştım. “Kişilerin Huzur ve Sükûnunu Bozma Suçunu” düzenleyen TCK’nın 123. Maddesi’ne dikkati çekmiştim. Kanuna göre, herhangi bir vatandaşın şikâyetçi olması halinde eylemciler hakkında dava açılması gerektiğini anlatmıştım. 
Tepki gösterenler, sosyal medyada saldıranlar oldu. “Hadi canım sen de” diyenler çıktı. 
Ama sonuç ortada: Yapılan bir şikâyet üzerine İstanbul’da ilk dava açıldı. 
Ayrıca, TCK’da eylemcileri sıkıntıya sokacak başka maddeler de var. “Kişilerin İş ve Çalışma Hürriyeti’ni Engelleme” ile “Izrar” suçunu düzenleyen maddeler gibi... Üstelik, bu suçlar için öngörülen cezalar çok daha ağır. Herhangi bir şikâyet olursa, cumhuriyet savcıları bu suçlar hakkında da dava açmak zorundalar. 
İstanbul’da açılan davanın ardından bir defa daha hatırlatmak şart oldu!