İşte PKK’nın tepesindeki Murat Karayılan bunun için ortalığı ayağa kaldırdı. Bu yüzden “31 Mart bir varoluş-yok oluş meselesidir” dedi. Can havliyle çırpınıp durdu, yandaşlarını Erdoğan-Bahçeli birlikteliğine karşı oy kullanmaya çağırdı.

Çünkü, en güvendikleri yerde vuruldular. Kandil’de çok önemli adamlarını kaybettiler. Cemil Bayık’ın en yakını olan Rıza Altun ağır yaraladı. PKK’nın Dış İlişkiler Sorumlusu Mikail Özdemir, Sözcüsü Emrullah Dursun ve Kandil Sorumlusu Ali Aktaş etkisiz hale getirildi. Murat Karayılan biliyor ki, sıra kendilerine geliyor.

O yüzden feryat ediyor…

Belki bugün basit geliyor, ama 1990’larda insanımızın “Türkiye’nin en büyük problemi” olarak gördüğü PKK yok oluyor. Binlerce insanımızın katilleri kaçacak delik arıyor. Yüz milyarlarca dolarımıza mal olan bir yapılanma çöküyor.

Elbette kolay olmadı bu…

Önce siyasi kararlılık ortaya konuldu. Ardından PKK’yı besleyen FETÖ gibi büyük bir yapılanma çökertildi. Silahlı Kuvvetlerin içinde büyük temizlik yapıldı. Bu arada milli silah sanayii geliştirildi. ABD ve İsrail’in hegemonyasından kurtulduk. Çok şehit verdik, ama sonuçta bu noktaya geldik. Türkiye’nin içini temizledik ve “girilemez” denilen Kandil’de bile tepelerine biniyoruz.

20-30 yıl öncesinin hayalleri artık gerçek oldu.

Ama mücadele bitmiş değil. Korumak zorundayız kazanımlarımızı.

Bunun mücadelesi veriliyor şimdi. Biz teröre son vuruşları yapmaya çalışırken, onlar da Türkiye’nin kararlılığını sekteye uğratmaya çalışıyor.

31 Mart seçimlerini de son bir umut, çare ve kurtuluş vesilesi olarak görüyorlar. Hedefledikleri sonucu almak için can havliyle çırpınıyorlar.

***

Bebek katilleri güçlerini büyük ölçüde yitirdiler. Artık eskisi gibi rahat değiller. Karakollarımıza saldıramıyorlar. Köy basıp çoluk-çocuğu katledemiyorlar. Büyük şehirlerimizde bombalı saldırılar düzenleyemiyorlar.

Ya ne yapıyorlar?

Farklı yollardan sonuç almaya çalışıyorlar. Türkiye’ye düşmanlık besleyen efendilerinin arkasına sığınıp atışlar yapıyorlar. FETÖ ile el ele verdiler, birlikte hareket ediyorlar. Siyasi partilerin listelerine sızıp, kendilerine şehirlerde alan yaratmaya çalışıyorlar. 31 Mart seçimleriyle nefes alacak bir yapı ortaya çıkarmak için çırpınıyorlar.

Lafı evirip çevirmenin anlamı yok. Umutlarını CHP, İyi Parti ve SP birlikteliğine bağlamış durumdalar. Saklamıyorlar bunu, söylüyorlar da. Dağıttıkları bildirilerde, 31 Mart’ı ölümden önceki son çıkış olarak gördüklerini açıkça ortaya koyuyorlar.

Bu seçim, sadece Türkiye için değil, onlar için de “bir beka” meselesi! Ya Erdoğan’ı tökezletip, zaman kazanacak ve kendilerini toparlayacaklar. Ya da yok olup gidecekler.

O yüzden seçmenin yapacağı tercih çok önemli…

31 Mart’ta sadece mahalli yöneticilerimizi seçmeyeceğiz biz. Vereceğimiz oylarla, ya Türkiye’nin önünü açacağız. Ya da ayağına kendi elimizle bir pranga vuracağız. O pranga durdurmasa da yavaşlatacak bizi. Türkiye’nin üzerinde hesapları olan emperyalist güçler ile FETÖ ve PKK gibi örgütleri rahatlatıp önünü açacak.

Sorumluluğumuz büyük!