Garip bir ülkeyiz vesselam! Türkiye'de en çok "özgürlük", "karşıt fikirlere saygı" ve "daha fazla demokrasi" diye bağıranlar, amiyane tabiri ile bağnazlığın dibine vuranlar!

Günlerdir neyi tartışıyoruz biz?

İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun Karadeniz gezisine götürdüğü gazetecilerin kimliklerini ve eğilimlerini! İşi gücü bıraktık, o gazetecilerin hangi fikri temsil ettiğini konuşuyoruz...

Ve belli bir kitle İmamoğlu'nu yerden yere vuruyor:

-Nasıl alırsın onları yanına? Nasıl onlarla birlikte fotoğraf çektirirsin? Ne işleri var senin yanında?

Vesaire, vesaire...

İmamoğlu'nun İstanbul'u bırakıp Karadeniz'de ne işi olduğunu sorgulayan yok. İstanbulluların kaynaklarının neden orada harcandığını ve ne yapmaya çalıştığını konuşmuyor ve tartışmıyoruz. "Yanında niye şu ya da bu var?" sorusunu soruyoruz. Hatta işi daha ileri götürüp, "Şunun eğilimi bu, bunun eğilimi şu" gibi değerlendirmelerde bulunan bile çıkıyor.

O gazetecilerin hiçbirinin savunuculuğunu yapacak değilim. Hatta içlerinde zaman zaman eleştirdiğim kişiler bile var. O ayrı bir konu. Ben, sadece ilkel bir bakış açısını ortaya koymaya çalışıyorum.

İnsanlar eğilimlerine ve fikirlerine göre kategorize ediliyor. Seçilmiş, herkese hizmet etmesi ve aynı mesafede olması gereken bir belediye başkanı, onların bir kısmını "istenmeyen adam" ilan etmediği için yerden yere vuruluyor.

"Sadece bizim istediğimizi yapacak ve bizden olanlarla ilişki kuracaksın" anlayışı bu! En basit ifade ile bağnazlık ve partizanlık!

İşin en garip yanı da...

Bu davranışından dolayı eleştirilen Ekrem İmamoğlu'nun, partizanca yaklaşımlarının alabildiğine desteklenmesi. Temel atmama töreni gibi yapmadığı işlerin alkışlanması. Hatta İBB'yi terör örgütü yandaşları ile doldurduğu eleştirilerinin bile üzerinin örtülmeye çalışılması. Daha da ileri gidilip "karşı cephe" olarak adlandırılan çevrelerden gelen haklı suçlamalara karşı göğüslerin siper edilmesi.

Hastalıklı bir durum bu!

Adeta İBB'yi kendi çiftlikleri olarak görüyorlar. O çiftlikte kendileri dışında kimseye ve farklı düşüncelere yer olmadığını ilan ediyorlar. Çiftliğin başındaki kişi farklı bir davranış sergilerse saldırıyorlar.

Bir otobüs pozu üzerinden yer yerinden oynuyor!

İmamoğlu'nun İngiliz Büyükelçi ile halvet olması bile bu kadar sarsıntıya sebep olmadı. Her fırsatta "Bağımsız Türkiye" naraları atanlar, bu çok önemli konuyu otobüs pozu kadar önemsemedi. En önemlisi de İstanbullu kar çilesi çekerken, İngiliz Büyükelçi ile görüşmeyi daha önemli bulan İmamoğlu, bu tavrı karşısında bile özür dilemek zorunda kalmadı.

Çok garip, İmamoğlu bu pozu dolayısıyla destekçileri nezdinde puan kaybetmiş. Kendisini çok zor durumda bırakmış. Öyle diyorlar.

İBB'de binlerce insan sırf "bizden değil" diye işten çıkarılırken, gözünü kapat, görme, hatta alkışla; zulme destek ol. Buna karşılık, bir fotoğrafta gördüğün insanlarla ilgili olarak yine "bizden değil" diye saldırıya geç, dün alkışladığın adamı bugün göm.

Çifte standart, yobazlık, bağnazlık, ayrımcılık, partizanlık, kendinden olmayana düşmanlık, kin ve nefretle dolmak budur işte!