Nasıl yazsam, nereden başlasam?.. Gerçekten sıkıntılı bir durumla karşı karşıyayım. Normalde böyle bir konuyu ağzıma bile almam, ama toplumsal sorumluluk gereği yazmak ve paylaşmak zorundayım.

Size birinden bahsedeceğim. Adam zannettiğim bir dönemde tanıdım ben O’nu. Devlette büyük, hatta oldukça büyük bir kuruluşun başındaydı. Güçlüydü ve insanlar etrafında pervane gibi dönüyordu. Birkaç defa birlikte olup, iyice tanıdıktan sonra, hakkında iyi kötü bir kanaat sahibi oldum. Bu yüzden de “cemaatçi” dediklerinde, saf, saf itiraz bile ettim:

-Ne cemaati kardeşim! Bu adamı hangi cemaat kabul eder? Aklı fikri gezmek, eğlenmekte; alavere dalaverede. Harama bile hile karıştıracak bir tip.

Sonra bulunduğu görevden alındı. Başka bir yere getirildi. Geçtiğimiz günlerde de FETÖ ile ilişkisi yüzünden devletteki görevinden ihraç edildi. Belli ki başına gelecekleri biliyordu. Görevden alınmadan önce “Ben FETÖ’cü değilim” diye gezmeye başladı. Kararı engellemeye çalıştı. Ağladı, sızladı, kendisine haksızlık yapıldığını iddia edip, yumurtadan yeni çıkmış bir civciv kadar saf ve masum bir porte çizdi.

Merak ettim, “Biraz araştırayım” dedim. Kendisini çok iyi tanıyanları aradım. Gelen bilgiler karşısında dehşete düştüm. Öncelikle herkes FETÖ ile çok sıkı ilişkiler içinde bulunduğunu söyledi. Biri de bana “Abi boş ver, hiç kurcalama” dedi. Hatta adını bile anmamamı istedi. “Niye” diye üsteleyince aynen şu ifadeyi kullandı:

-Benden karısına bir adam bulmamı istemişti de…

Anlamadım, “Ne diyorsun sen” dedim; anlattı:

-O günlerde yorgunmuş. Karısıyla ilgilenemiyormuş. Benden karısını rahatlatacak güvenilir birini bulma konusunda yardım istedi.

Dehşete düştüm, inanmadım, “olmaz, o kadar da değil” diye tepki gösterdim. O sırada yalnız olmadığını söyleyip, tanık gösterdi. Söyledikleri doğru çıktı.

Biliyorsunuz, sürekli yazıyorum: Bu FETÖ’cülerin sergiledikleri alçaklıklardan bahsedip, yapacaklarının sınırı olmadığını söylüyorum. İnanın, buna rağmen dehşete düştüm. Ben bile bu kadarını beklemezdim.

Ahlaksızlığın boyutları, bizim düşünce sınırlarımızın ulaşamayacağı kadar büyükmüş!

***

Şimdi kendimi de işin içine koyarak, bir öz eleştiri yapmak istiyorum. Biz, gerçekten oldukça saf ve iyi niyetliyiz. Hatta zaman zaman yürütülen “Büyük haksızlıklar yapılıyor” türünden algı operasyonlarından bile etkileniyoruz.

Oysa karşımızda “İslam” deyip, “din” deyip, hepimizi sömürmeye çalışan ve her türlü kutsalın ticaretini yapan bir yapı var. İnsanlıktan çıkmış, ahlaksızlığın zirvesinde gezinen bir güruhla karşı karşıyayız.

İslam adına hareket ediyorlarmış, geçiniz…

Tam tersi, İslam ve Müslüman düşmanı bunlar. 15 Temmuz’da Müslümanların üzerine ölüm yağdırdılar, gidip elin gâvuruna sığındılar. Polisimizin üzerine tonluk bombalar atıp, yaktılar, cesetleri bile bulunamadı.

İslami değerlerin çok uzağında oldukları gibi milletle de ilgileri yok bunların. Baksanıza, “Türk Subayı” dediğimiz adamlar, birer birer dökülüyorlar. Kimi Amerika’nın, kimi Almanya’nın, kimisi de bir başkasının kucağına oturuyor. İçlerinde Yunan’a bile kaçanlar var.

İşte son olarak beşi birden Norveç’e sığındı.

Türk subayı filan değil bunlar, olsa olsa NATO subayı! Belli ki yıllarca bize değil, o tarafa hizmet etmişler. Zaten açıkça görülüyor, onlar kaçtılar, ordu temizlendi, terörle mücadelede tarihi başarılar yakalamaya başladık.

***

Bu ülkenin yıllarca çektiği bütün sıkıntıların altında bunlar var… Bugün çok daha iyi anlaşılıyor ki, bize değil hep başkalarına çalışmışlar. Hemen her alanda bu ülkenin önünde takoz olmuşlar; bizden alıp, başkalarına vermişler.

Durup dururken koruyup, kollamıyorlar bunları!.. Dışişleri Bakanımız Mevlüt Çavuşoğlu, Washington’da ABD Adalet Bakanı ile görüştü, Fetullah Gülen’le ilgili yeni belgeler verdi. Biliyorsunuz, daha önce de Adalet Bakanımız Bekir Bozdağ bavulla belge götürmüştü.

Ne oldu, ne değişti?.. Adam hâlâ Pensilvanya’da ve bugün bile korunuyor. Çünkü bizim vatandaşımız, ama onların elemanı. Bu gerçeği kabul etmemiz lazım artık. İte taş atarken, biraz da sahibine bakalım diyorum!