Bitti, 7 Haziran’ın ardından yaşanan sıkıntılı günler sona erdi. Türkiye’de artık yeni bir dönem başladı…

Şimdi, yeni dönemi şekillendirecek isimler üzerine yoğunlaştık. Oysa asıl önemli olan isimlerden çok izlenecek yol haritası. Çünkü bu yol haritası kabinedeki isimlere göre şekillenmeyecek. Onlar sadece belirlenen hedefe doğru yürüyüşe geçecek.

Öncelik yeni Anayasa…

Sıkıntı var, sistem tıkandı, duvara dayandık. Bunu muhalefet de kabul ediyor. Artık Darbe Anayasası ile Türkiye bir yere gidemiyor. Geleceğe ilişkin tehlike çanları da şimdiden çalıyor. Eğer, Türkiye’yi ileri götürmek istiyor ve gelecek nesillerin sıkıntı çekmesini arzu etmiyorsak, acil adımlar atmamız lazım.
Nitekim Başbakan Davutoğlu da milletvekilleri ile yaptığı kapalı toplantıda “Sistem kriz doğurmaya müsait” dedi:

-Artık hem Cumhurbaşkanı, hem de Başbakan halk tarafından seçiliyor. Böyle olmadığı, Cumhurbaşkanının Meclis tarafından seçildiği dönemlerde bile Özal-Yılmaz, Çiller-Demirel ve Ecevit-Sezer arasında sorunlar yaşandı.
Evet, gerçekten de çok ciddi sorunlardı onlar! Belki bugün unutanlar oldu, ama milletçe ciddi bedeller ödedik.
Davutoğlu devam etti:

-Bizde sorun yaşanmamasının altında dava arkadaşlığı yatıyor. Bizde sorun olmaz; ancak bizde sorun olmaması, sistemde sorun olmadığını göstermez.
Bunlar son derece doğru tespitler…
Yarın isimler değişebilir, sistemde ciddi tıkanmalar ortaya çıkabilir. O yüzden vakit geçirmeden gerekli tedbirleri almak lazım.

Çare de belli: Başkanlık Sistemi. Yok tıkanmayı önlemenin başka yolu!
Şimdi, “Başkanlık Sistemi yokken Türkiye yoluna devam etmedi mi?” diye sorulabilir. Etti elbette, ama kör-topal ve ite kaka. İki adım ileri attıysak, bir adım geri gittik.

Bunu görmek için sadece Cumhurbaşkanı Sezer-AK Parti dönemine bakmak yeterli. Ciddi sıkıntılar yaşandı. Cumhurbaşkanlığı Köşkü’nden gelen vetolar yüzünden hükümet adım atamaz hale geldi. Sürekli bir gerginlik atmosferi vardı. AK Parti o dönemde gerginliği önleme politikası izlemeseydi, Sezer’in yaşattıklarına sert tepkiler verseydi, büyük bir krizle karşı karşıya kalabilirdik.
Nitekim, asıl önemli atılımlar Sezer’in görev süresinin sona ermesiyle başladı.

Ayrıca, 7 Haziran-1 Kasım arasında olup biteni hep birlikte yaşadık. Millet kurulamasa bile koalisyonun ne demek olduğunu gördü. Önümüzdeki seçimlerde yeniden aynı tablonun çıkmayacağının da garantisi yok.
Sıkıntı yaşamak istemiyorsak tedbir almak zorundayız. İlaç ise yine koalisyon hükümetlerini gündemden düşürecek olan Başkanlık Sistemi!

İşte bu yüzden Başbakan Davutoğlu, önümüzdeki günlerde muhalefete “yeni anayasa” çağrısı yapacak. Ardından da randevu alıp, muhalefet liderlerinin tek tek kapısını çalacak.
Yeni Hükümet’in öncelikli hedefi yeni anayasa, anayasa değişikliğinin olmazsa olmazı ise Başkanlık Sistemi.
Türkiye eğer iddialı bir ülke olacaksa başka çıkış yolu yok.

Bir başka öncelikli hedef, milli birlik ve kardeşliği tesis etmek. Üstelik bu hedef sadece Güneydoğu ile sınırlı tutulmayacak. Alevi ve Roman vatandaşları kapsayan adımlar atılacak. Muhataplar değişecek, halk ve sivil toplum örgütleri devreye sokulacak.

Paralel Yapı ve terörle mücadele de tavizsiz olarak yürütülecek.

Reformlar var. Yeni Hükümet, YÖK ve Siyasi Partiler Kanunu gibi pek çok kanunu değiştirmeyi, yargıda yeni düzenlemeler yapmayı, ekonomide ciddi dönüşümler gerçekleştirmeyi planlıyor. Tabii, “çılgın projeler” de sırada.
Seçim öncesi verilen vaatlere gelince…

İdari düzenlemelere aşılacaklar var, bunlar ilk bir-iki ay içinde yapılacak.

Basit kanuni düzenleme gerektirenler, 3 ay içinde gerçekleştirilmeye çalışılacak. Diğerleriyle ilgili de uzun vadeli planlar hazırlanmış durumda.

Bütün bunların ayrıntıları Hükümet Programı ve Eylem Planı’nda ortaya konulacak. Vatandaşlarla paylaşılacak.
Hedef, 2023 Yılı’nda farklı bir Türkiye. Buna da “Yeni Türkiye” adı verilmiş durumda. Sonuçta, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın çizdiği rotada herhangi bir değişiklik yok.