Geçmişte acılarını çok çektiğimiz hastalık, yine geldi kapıya dayandı. Bir "uçak motoru" tartışmasıdır devam ediyor...

Üzülenler, dövünenler olduğu gibi, sevinenler bile var. ABD bize motor vermiyormuş, ne yapacakmışız? Milli muharip uçağımız KAAN'ı nasıl uçuracakmışız?..

Kimse merak etmesin, o motoru yaparız da uçururuz da. Zaten bu yönde çalışmalar sürüyor, planlamalar yapıldı. Tank ve füze motorları yaptığımız gibi onu da yaparız. İHA ve SİHA'ları uçurduğumuz gibi, onu da uçururuz.

Biz, 1927'de uçak yapan bir ülkeyiz. Bu üretimi 1952 yılına kadar sürdürdük. Sadece üretmekle kalmadık. İskandinav ülkeleri başta olmak üzere pek çok ülkeye de sattık. Bazıları hâlâ müzelerde sergileniyor.

İçler acısı bir hikâyedir. Sonra bu işten vazgeçtik. Kapılarına kilit vurduk, o tesisleri yoğurt ve peynir üreten mandıralara dönüştürdük.

Çünkü Marshall Yardımı geldi...

"Yapmayın" dediler yapmadık. "Ne işiniz var bunlarla, bırakın uğraşmayın, biz size veririz" dediler; kandık.

Sözde kâr edecektik. Oysa çok büyük zarara uğradık. Devam etseydik, bugün o tesisler Boeing ya da Airbus seviyesine gelecekti. Biz bundan vazgeçtik, onların bize verdiği eski mallarla yetindik. Yetmedi, kâr edeceğimizi hesaplarken daha büyük kazık yedik. Bakımdı, yedek parçaydı derken, bize hibe edildiği söylenen o uçakları, adeta her 10 yılda bir yeniden satın aldık!

Tam anlamıyla iğfal edildik!

Türkiye'yi bu hale getirenler, bize 100 yıl kaybettirenler, bugün de ortaya dökülmüş, "Eyvah, bize motor vermiyorlar, ne yapacağız" diye dövünüp duruyorlar...

Ne yapağız, kendimiz üreteceğiz.

Üretiyoruz da.

Bağırsınlar bağırabildikleri kadar. Dövünsünler istedikleri gibi. Artık bunlara bakmamak, itibar etmemek gerekiyor. Dün yaptığımız hataları bundan sonra tekrarlamamalıyız.

Yeterli kabiliyetimiz ve gücümüz var bizim. Açın Türk Hava Kurumu'nun dergilerine bakın. Amerika'nın 1980'lerde yapıp "teknoloji harikası" diye dünyaya ilan ettiği "hayalet uçakların" benzerini 50 yıl önce Türkkuşu'nda ürettik biz. Her türlü testini yaptık ve uçurduk.

Bugün İHA ve SİHA teknolojisinde geldiğimiz nokta ve savunma sanayiinde katettiğimiz mesafe ortada! Amerika artık bu konuda bizimle teknolojik işbirliği yapmak istiyor.

Bize motor vermiş ya da vermemişler. Dünyanın sonu değil. Biz artık yıllardır kaybettirilen açığı kapmaya çalışıyoruz. Pek çok alanda da başardık bunu. Sessiz, gürültüsüz ve bunlara kulak vermeden büyük ve akılcı projelerin altına imza attık.

Zaman zaman gidip geziyoruz savunma tesislerimizi. Dünyadaki emsalleri ile karşılaştırıyoruz. Her seferinde mutlu oluyor ve gurur duyuyoruz.

Hele hele daha büyük hedefleri dinledikçe de göğsümüz kabarıyor.

Bırakalım bozuk saatler yalan yanlış işlesin. Dün bu ülkeye kan ve zaman kaybettirenler dilediklerini söylensinler. Biz doğru yolda, doğru hedefe doğru gidiyoruz; işimize bakalım.

Artık çok ciddi birikim ve kabiliyete sahibiz. Bunu da her alanda ispatladık. Yaptık, yapıyoruz ve daha iyilerini yapabiliriz. Dün bu ülkeyi durduranlar ve büyük kayıplara sebep olanlara bakmamak ve itibar etmemek lazım.

İyiyiz ve daha iyi olacağız. Emin ve güçlü adımlarla yürüyoruz biz...