Türkiye, giderek bir istismarlar ülkesi halini aldı. Ne bulursak, elimize ne geçirirsek istismar ediyoruz. Doğruları ters yüz etmekte üzerimize yok.
1993’te Sivas’ta yaşanan Madımak Faciası da bunlardan biri!
Belli çevreler temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp önümüze koyuyorlar. Sürekli olarak “Sivas Davası zamanaşımından düştü” teranesini tekrarlayıp duruyorlar. Bunlara bir yenisi daha eklendi. Bu defa da Beşiktaş Belediyesi’nin desteğiyle “sanatçı” unvanlı 35 kişi eserlerini kendi elleriyle kısmen yaktı. Gerekçe yine aynı: Sivas Davası’nın zamanaşımından düşmesini protesto!
,Oysa yok böyle bir şey. Davanın zamanaşımından düştüğü koca bir yalan. O davada tam 33 tane idam cezası verildi.
İşe yarar mı? İstismarcıları engeller mi? Kuşkularım var ama bir defa daha hatırlatmadan edemeyeceğim…
2 Temmuz 1993’te yaşanan o çirkin ve üzücü olayın ardından 190 kişi gözaltına alındı. Bunlardan 124’ü hakkında “Anayasal düzeni değiştirip din devleti kurmaya kalkışma suçundan” dava açıldı.
Dava, 26 Aralık 1994’te Ankara 1 Numaralı DGM’de karara bağlandı. 22 sanık hakkında 15’er yıl, 3 sanık hakkında 10’ar yıl, 54 sanık hakkında 3’er yıl, 6 sanık hakkında da 2’şer yıl cezaya hükmedildi.
Sonra, dosya Yargıtay’a gitti ve karar bozuldu.
28 Kasım 1997’de ikinci karar açıklandı. Cezalar alabildiğine ağırlaştırıldı. Tam 33 sanık idam cezasına çarptırıldı. 14 sanık hakkında da 15 yıla kadar değişen çeşitli hapis cezaları verildi. Daha sonra idam cezaları müebbet hapse çevrildi. 33 kişi halen içeride yatıyor.
İstismarcılar da bunu biliyor ama icra-i faaliyet bütün hızıyla devam ediyor.
***
Zamanaşımından düşme, firari 5 sanıkla ilgili. O karar ise, 13 Mart 2012’de alındı. Hepsi bu, sadece 5 sanık! Kaçmışlar, yakalanamamışlar. Kim bilir, bugün belki de hayatta bile değiller.
Yakalansalardı, muhtemelen onlar hakkında da bir hüküm verilecekti. Yani, “Sivas Davası zamanaşımından düştü” yaygarası kocaman bir yalan!
Buna karşılık, zamanaşımından düşen bir başka dava var. Hiç konuşulmuyor, hiç dillendirilmiyor. Üzeri kapatılmaya çalışılıyor. Üstüne üstlük, belli çevrelerde büyük bir memnuniyet var. Hatta karar açıklandığında bir tek zil takıp oynamadıkları kaldı.
O dava Dev-Sol Davası…
1343 sanığı vardı. Binin üzerinde insanımızı öldürmekle suçlanıyorlardı. Katlettikleri insanların içinde eski başbakanlardan Nihat Erim ve eski bakanlardan Gün Sazak da bulunuyordu. Bir dönem bütün Türkiye’ye kan kusturmuşlardı.
Şimdi sıkı durun, bugün bile roketatarlarla sağa sola saldıran DHKP-C’nin ölen liderlerinden Dursun Karataş da o davanın sanığıydı. Üstüne üstlük, mahkemece suçu sabit görülen 39’u idam cezasına çarptırılmıştı.
Zamanaşımından hepsi kurtuldu, bütün suçlar cezasız kaldı.
Bugün istismar siyaseti yapanlar kıllarını bile kıpırdatmadılar. Şimdi de o davanın sanıklarıyla kol kola veriyorlar. Atışa devam ediyorlar. Hayatları istismarla geçiyor.
***
Dün gazetelerde bir haber daha vardı. Başlıklar da hemen hemen birbiriyle aynıydı:
“Arınç, yaşanan kriz üzerine siyaseti bırakma kararı aldı.”
Bu da başka bir istismar!
Bülent Arınç uzun süredir siyaseti bırakacağını söylüyor. Son bir senedir en az yüz defa yazıldı. Bülent Arınç, AK Parti Tüzüğü’nde bulunan “üç dönem yasağına” giriyor. Önümüzdeki dönem aday olamayacak. Zaten siyasete devam etmesi zor görünüyor. Meclis Başkanlığı ve Başbakan Yardımcılığı yapmış bir isim olarak, herhalde sade bir üye sıfatıyla oraya buraya koşturacak değil.
Yani, Arınç’ın “Aktif siyaseti bırakıyorum” açıklamasının son yaşanan olayla herhangi bir ilgisi yok.
Yok ama kimin umurunda!..
Yalan, dolan ve istismar siyaseti sürüyor. Birileri milleti cahil, kör ve balık hafızalı yerine koyuyor. Adeta hepimizin aklı ve izanıyla alay ediyor.
Biz de ibretle izliyoruz…