Bizde de suç var. Hep kendimize göre “büyük meselelerle” uğraşıyoruz. Vatandaşı doğrudan ilgilendiren pek çok konuya “küçük mesele” deyip, genellikle burun kıvırıyoruz.

Birkaç gündür özellikle dikkat ediyorum. Çarşıda, pazarda yaşanan diyaloglara ve telefon konuşmalarına kulak kabartıyorum. Vatandaşın bir numaralı gündemi, yapılan keyfi zamlarla sürekli olarak artan fiyatlar.

Benzer sözleri çeşitli yerlerde defalarca duydum…

Kimi, “Bu ne yahu, tavuk fiyatları kanatlanmış uçuyor” diyor. Kimisi de yanındakine “Domates İstanbul’da 10 lira olmuş, haberin var mı?” diye soruyor.

Merak edip, Ankara yakınlarındaki tavuk üreticisi bir dostumu aradım…

“Evet” dedi:

-Beyaz et fiyatları uçuyor. Ama bizim açımızdan değişen bir durum yok. Biz büyük firmalar adına üretim yapıyoruz. 6 ay önce de kilo başına 1 lira 25 kuruş bakım ücreti alıyorduk, bugün de. Bizim yaptığımız hizmete bir kuruş bile zam gelmedi.

Niğde’den bir çiftçi ile konuştum…

Patatesin kilosunu 75 kuruşa verdiklerini söyledi. Baktım, Ankara’da market tezgâhına gelince o patates 2,5 liralık etiketle buluşmuş.

Yozgat’a uzandım…

Bir üretici, “Elimde 200 ton mercimek var” dedi:

-Bir tüccar 1 lira 80 kuruş fiyat verdi. Diğeri 2 liradan alabileceğini söyledi. Bu fiyatların üzerine çıkan olmadı.

Tarlada 2 lira olan o mercimek, Ankara marketlerinde 10 liraya doğru koşuyor. Diğer ürünlerin pek çoğunda da durum farklı değil.

Sıkıntı büyük! Bu fiyatlarda bir gariplik var. Arada bu kadar büyük uçurum olmamalı. Vatandaş, şikâyet etmekte ve tepki göstermekte haklı.

***

Eldeki rakamlar, ciddi bir vurgunculukla karşı karşıya olduğumuzu gösteriyor. Birilerinin acilen devreye girip, bu soygunu önlemesi lazım.

Burada görev belediyelere düşüyor. Hem bunu yapabilmek için gerekli güce sahipler, hem de yasaların onlara sağladığı bazı imkânlar var. Üstelik, lafa geldiğinde çoğu “sosyal belediyecilik” nutukları atıyor. Bazıları da afişler asıp, “halkçı belediye” sloganlarını kullanıyor.

Tam zamanı, şimdi göstermeleri lazım bunu!

Atmaları gereken basit birkaç adım var. Geçmişte yapanlar oldu bunu. Son derece de etkili sonuçlar aldılar.

Önlerinde iki yol var:

1)TZOB ile irtibata geçip, üreticiyi, tüketici ile buluşturabilirler. Aracıları aradan çıkararak, “çiftçi belgeli” üreticiden tüketiciye direk satış imkânını sağlayabilirler.

2)Belediyeler bizzat devreye girip, tarladaki malı satın alır ve uygun fiyattan tüketiciye satabilirler.

Ya da uzun vadeli düşünüp, eskiden olduğu gibi “Belediye Tanzim Satış Mağazaları” açarak, piyasayı regüle edebilirler.

Zor değil bu onlar için. Ellerinde imkân da bunu yapabilecek kadro da var. Eğer belediyeler ellerini taşın altına koyarsa, inanın her şey çok farklı olur.

***

Üstelik, önümüzde yerel yönetimler seçimleri var. İşte belediyelere kendilerini göstermeleri için bir imkân kapısı!

Tam hasat zamanı. Biran önce harekete geçseler iyi olur. Önlerinde herhangi bir engel bulunmadığı gibi ellerini tutan da yok.

Verecekleri karar ve atacakları adımla…

1)Halka hizmet edip gönlünü kazanırlar. Milletin hayır duasını alırlar.

2)Vurgunculara, stokçulara, haram kazanç peşinde koşanlara ve sahtekârlara sağlam bir tokat atmış olurlar.

3)Onlara son derece güçlü ve kalıcı bir ders verirler.

4)Bu öz güvenle seçim zamanı vatandaşın karşısına daha rahat çıkarlar.

Tabi bu noktada vatandaşa da görev düşüyor. Başta belediyeler olmak üzere sıkıştırın yetkilileri. Aşındırın kapılarını. Götürün tekliflerinizi. Yetkililere bildirin sahtekârları. Vurun tokadı, bakın nasıl ses gelecek!

Emeksiz yemek olmaz. Mücadele etmeden bir yere varılmaz. Söylenerek de sonuç alınmaz…