Koymuşlar üniversitenin İngilizce eğitim yapan bölümünde düzenlenen bir törenin görüntülerini. Tek tek isimler okunuyor. Öğrenciler çağırılıp belgeleri veriliyor:

"Mecit Şeref, Muhammed Abdulkadir, Muhammed Subulehay, Yusuf Abdülaziz Muhammed, Seyit bin Allov, Adam Beşir..."

Liste uzayıp gidiyor. Cezayirli, Tunuslu, Suudi, Sudanlı ve diğer çeşitli ülkelerden gelen öğrenciler tek tek boy gösteriyor. İçlerinde bir tek Türk öğrenci yok.

Altında da "rezalet" türünden yorumlar var. Yabancı öğrencilere her türlü hakaret ve atış serbest. Nefret söyleminin her türünden örnekler var. Sıraya geçenler kinlerini kusuyor. En çok da Araplar nasibini alıyor bu saldırılardan.

Neresi rezalet bunun?

Tersine gurur duyulacak bir tablo. Türkiye'yi seçmişler, gelmişler, burada okuyorlar. Bizim kültürümüzü alıyorlar. Bizim dilimizi öğreniyorlar. Türkiye dostu olarak yetişiyorlar. Üstüne bir de çuvalla para bırakıyorlar.

Bedava değil bu okullar. Bizden giden kaybettiğimiz bir şey yok. Tersine çok geniş bir alanda kazanımlarımız var.

Dünyada uluslararası öğrenci hareketliliği yıllık 100 milyar dolarlık bir pazar hacmine sahip. Bundan en büyük payı da Batılı ülkeler alıyor. Hiçbiri de şikâyetçi değil. Tersine, "daha çok gelsinler" diye çırpınıyorlar. Türkiye'nin payı ise sadece yüzde 2 civarında.

Devede kulak bile değil!

Üstelik hedefimiz bu sayıyı en az yüzde 10'a çıkarmak. Ama öyle bir direnç, öylesine bir saldırı var ki, bu gidişle mevcutları bile koruyamayacağız.

Kim kaybedecek buradan? Tabii ki biz!

Sadece içerideki müsilaj takımı kirletip saldırmıyor. Bir de uluslararası ayağı var bunun. Başta Türkiye'nin eğitim alanındaki rakipleri olmak üzere yurt dışındaki bütün Türkiye düşmanları, her tür olumsuz haberlerin üzerine atlıyor. Köpürttükçe köpürtüyor. Mısır, Nijerya ve Irak'taki Türkiye karşıtı yayın organları, bire bin katıp saldırıya geçiyor. "Yabancı öğrenciler Türkiye'de istenmiyorlar. Onlara ayrımcılık yapılıyor. Zor şartlarda yaşıyorlar" türünden haberler yapılıyor.

Başı da FETÖ'cüler çekiyor...

Bu ülkede "vatan, millet" nutukları atan sözde milliyetçiler ise, bilip bilmeden, farkında olmadan bunları besliyor!

Ülkemizdeki yabancı öğrenci sayısı 300 bin civarında. Hedefimiz 2030'da bu sayıyı 500 bine çıkartmak.

Türkiye Yüzyılı'nda dünyanın sayılı ülkelerinden biri haline gelmeyi planlıyoruz. Çünkü ülkemizden diploma alan, bizi yakından bilen, seven, Türkçe konuşan bu gençler, bizim gönüllü elçilerimiz oluyor. "Yumuşak Güç" dedikleri de bu işte!

Ama bunu sistemli bir şekilde engellemek isteyenler var.

Yara haline getirip kaşıyorlar, toplumun geniş kesimlerini ve öğrencileri kışkırtıyorlar. Irkçılık ve yabancı düşmanlığını köpürtmek için ne gerekiyorsa onu yapıyorlar.

En büyük sıkıntı ise bunun "milliyetçilik" adına yapılması.

Şimdi soruyorum:

Kendi ülkesinin gelişmesini, para kazanmasını, gönül coğrafyasını genişletmesini, önemli bir güç haline gelmesini istemeyen ve önlemeye çalışanlara "milliyetçi" denilebilir mi?

O yüzden, herkesin şapkasını önüne koyup düşünmesi gereken bir durumla karşı karşıyayız!