Uzun süredir izliyor, sabrediyor, "karışmayayım, yazmamayım" diyorum; ama konu artık sıkıntılı, hatta iğrenç denilecek boyutlara ulaştı. Gün geçmiyor ki, siyasi partilerimizde yeni bir taciz ve tecavüz olayı ortaya çıkmasın.

Son örneğini CHP Erzurum örgütünde yaşadık. Önce konu ört-bas edilmeye çalışıldı. Sonra rezaletin ses kayıtları ortalığa döküldü. Her şey ayan beyan ortaya çıktı. Her zaman olduğu gibi derin bir sessizlik başladı...

Hep böyle oluyor zaten. Rezalet nerede patlamışsa, orada üzeri kapatılıp yayılması ve duyulması önlenmeye çalışılıyor. Yine CHP'de pek çok örneğini yaşadık. Bence olaylardan çok daha vahim sergilenen bu tavır! "Aman duyulmasın, sakın yayılmasın" anlayışı ile karşı karşıyayız.

Karşı mahallede küçücük bir olay yaşandığında ortalığı ayağa kaldıranlar, büyütüp köpürterek davul-zurna ile ilan edenler, kendileri söz konusu olduğunda sırra kadem basıyorlar. Tacizciyi ve tecavüzcüyü koruyup kollamak için adeta kırk takla atıyorlar.

Bence tacizci ve tecavüzcüden hiçbir farkları yok onların. Susmak, tepkisiz kalmak, bu ahlaksızlığa yardım ve yataklık yapmak gibi bir şey! Biri rezaletin altına imza atıyor, diğerleri de kalın bir örtü ile üzerini kapatmaya çalışıyor.

Hukukta "Hakim durumu kötüye kullanmak" tabiri var. Son günlerde karşı karşıya kaldığımız taciz ve tecavüz olayları da hep böyle. Eline imkân geçiren ahlaksızlar, gariban ve çaresiz insanların içinde bulundukları durumu kullanmaya çalışıyorlar. Onların çaresizliklerini, kendileri için eğlence ve zevke dönüştürmek için çırpınıyorlar.

Tavırlarının altında hep gizli veya açık "Ya istediğimi yaparsın, ya da aç ve açıkta kalırsın" tehditleri var. Hayvanlar arasında bile yok böyle bir iğrençlik. O alemde dişiler birlikte olacağı erkeği seçme hakkına sahipler. Bu baskı ve tehditler, sadece içimizdeki insansı varlıklarda var!

İşte o yüzden yaşadıklarınız mide bulandırıcı. Bunun için toplum olarak yaşanan bu tür çirkinlikler karşısında birlik olup, sesimizi yükseltmek zorundayız.

Ama maalesef böylesine iğrenç bir görüntü karşısında bile çifte standart sergiliyor bazı çevreler. "Tacizci benden ise eğer, görmem, duymam, bilmem" tavrı içine giriyorlar.

Meslek hayatım boyunca gönül ilişkilerine dönüp bakmadım. O konularla ilgili haber yapıp, ahkâm kesmedim. Hiçbir zaman ilgi alanım içinde olmadı bu tür davranışlar.

Doğrudur ya da yanlıştır. O ayrı bir konu. Ama ben ilgilenmedim.

Buna karşılık, zaman zaman yaşanan sapıklıklar ile bu taciz ve tecavüz olayları, toplumsal bir sorun hepimiz için. Ahlaksızlığın zirve yaptığı nokta!

Hastalıklı bir ruh hali bu...

Hatta işkence gibi bir eylem! Zorla, baskı ve tehditle bir insandan faydalanmaya çalışmak, aşağılığın en dip noktası!

İstenmiyorsun, ama zorluyorsun. Üstelik bu gücü de bulunduğun makam ve mevkiden alıyorsun. Bu durumda, o ahlaksıza o makamı verenler sorumluluktan kaçamaz. Kim bilir, belki de bu yüzden sessiz kalıyorlar. Onlar sessiz kaldıkça olaylar daha da artıyor.

Yapamaz mıyız? El ele verip bu ahlaksızlara karşı güçlü bir ses çıkaramaz mıyız?

Yapmalıyız bunu...