Bir yerde düne kadar ilahlaştırılan, sırtı sıvazlanan ve pohpohlanan insanlara sövülüyorsa eğer, orada ciddi bir problem var demektir...

Kemal Kılıçdaroğlu, Devlet Bahçeli ve Selahattin Demirtaş’tan bahsediyorum. Bugün yerden yere vuruluyorlar; yetmiyor “defol git” çağrılarına muhatap oluyorlar.

Kimler tarafından? 1 Kasım öncesine kadar onlarla aynı söylemleri dillendiren ve aynı yolda yürüyenler tarafından!
Birkaç gündür yoğun biçimde bu üç ismin “başarısız oldukları” söyleniyor. Artık yola devam etmemeleri gerektiği dillendiriliyor. Yanlış değil, doğru; ama başka bir doğru daha var: Bugün onlara sövenler de bu başarısızlığın ortakları.

Çünkü daha düne kadar onlar ne diyorsa, bugün “defolun gidin” diyenler de onu söylüyorlardı!
Hepsi birlikte bir yanlışın peşine takıldılar. Böyle bir tablo ortaya çıktı. Şimdi kimse aradan sıyrılıp kendini kurtarmaya çalışmasın!

Ortak bir düşmanları vardı: Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan.
“Seni başkan yaptırmayacağız” diye ortak bir de söylem geliştirmişlerdi.
Ha babam, de babam aynı sözleri tekrarlıyorlardı. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı, Başbakan Davutoğlu’nu ve AK Parti’yi “gerilim politikası uygulamakla” suçluyorlardı. Seçmen buna itibar etmedi, “hayır” dedi:
-Gerilimi de istikrarsızlığı da siz körüklüyorsunuz.
Haklı da çıktı…
Seçim sonuçlarının ardından, onlar hayal kırıklığı ile hep birlikte geri çekilip, birbirlerine girince ortada gerilim falan kalmadı.
Mesela “canlı kalkanlar” sırra kadem bastı. Güvenlik güçleri daha rahat hareket etmeye başladılar. Genelkurmay Başkanlığı dün açıkladı:
-Dağlıca’da 15 teröriste ek olarak 16 terörist daha etkisiz hale getirildi.
Demirtaş, Yüksekdağ ve diğer HDP’liler iç çekişmelerle uğraşmaya başlayınca molotoflu göstericiler ortada kaldı. Bakın artık vatandaşlar onları taş ve sopa ile kovalıyor.
Paralel Çete, tavuk misali pıtsı. O da kendi derdine düştü. Artık, 1 Kasım öncesi gibi yoğun algı operasyonları yapamıyor. Şimdi, kendi yaralarını sarmakla meşgul.
Kemal Kılıçdaroğlu, Devlet Bahçeli ve Selahattin Demirtaş koltuk derdine düştü. Hepsi birden içe kapandı. Günlerdir, “Kaçak Saray”, “Erdoğan aşağı”, “elinize kelepçe takacağız” gibi gerilim dolu açıklamalar yapmıyorlar.
En önemlisi de ne biliyor musunuz?..
Belli başlı medya organları, seçimin ardından Erdoğan, Davutoğlu ve AK Parti’yi bıraktılar. Hırsla muhalefet partilerine yöneldiler. Malum köşe yazarları, artık kin ve nefret dolu yazılar yazamıyorlar. Felaket tellallığı yapamıyorlar.
Rahatladı toplum!..
Yayılmak istenen kara bulutlar ortadan kalktı. Herkes derin bir “ohhhh” çekti. Evlerinden çıkamayan insanlar, alış-verişe gider oldu. Piyasalar toparlandı. Dövizdeki sert yükselişler durdu. Borsa toparlandı.

Bunların bize dün çektirdikleri taptaze önümüzde duruyor. Bugünkü tabloyu da hep birlikte yaşıyoruz. Arasında ne kadar büyük bir fark var, değil mi?
Durum bu olunca sormak gerekiyor:
-Neymiş, gerilimin sebebi?
Ortaya çıktı işte: “Germeyin toplumu” diye bağırıp çağıranlar, algı operasyonlarıyla topluma ayar vermek için çırpınanlarmış! Onlar geri çekilmek zorunda kalınca, nasıl da süt-liman oldu ortalık?
Evet, gelinen bu noktada muhalefetin kendisini sorgulaması gerekiyor. Genel Başkanlarının da yeniden bir süzgeçten geçirilmesi şart.

Ancak, Ahmet’in gidip, yerine Mehmet’in gelmesiyle her şeyin bir anda değişeceği sanılmasın sakın.
Muhalefet, bu ülkenin geleceğine damga vurmak istiyorsa, önce işe zihniyetten başlamalı. Halkın sesine ve beklentilerine kulak vermeli. Onun bunun peşine takılmayı bırakıp, yerli ve milli politikalara yönelmeli. Ayakları yere basmalı artık.

Hani dün Kılıçdaroğlu, Bahçeli ve Demirtaş’ı yere göğe sığdıramayıp, bugün hepsini birden ayakları altına alan yazar-çizer takımı var ya… Muhalefet belini doğrultmak istiyorsa, önce onların “akıl hocalığından” kurtulmalı.
Ne demişler, kılavuzu karga olanın…..