İsrail vahşeti adeta kilitledi hepimizi. Biz gazeteciler olarak başka bir yere bakamaz olduk. Ülkeyi yönetenler de soykırımı dünyaya anlatmak, katliamı durdurmak için çırpınıp duruyor...

Ama bir de Türkiye gerçeği var. Yerel seçime doğru yol alıyoruz. Süre daralıyor, adayların belirlenip sahaya inilmesi gerekiyor.

Şu an için belli olan CHP ve İyi Parti'den birkaç aday var. Onların da Gazze'deki insanlık dramı ile pek ilgilendikleri yok. Çoktandır sahadalar. Biri İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, diğeri de Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş. Biliyor ve görüyorsunuz ki, İmamoğlu'nun bırakın Gazze'deki insanlık dramını, İstanbul'la da pek fazla ilgilendiği yok. Varını yoğunu CHP Kurultayı'na hasretti. Genel Başkanlık seçimi bitti, bu defa da Parti Meclisi ve CHP yönetimi için pazarlık masasına oturdu.

Mansur Yavaş'a gelince... O'nun da yaptığı iş, seçildiği günden bu yana reklam ve algı operasyonları.

Son günlerde bazı ilçe belediye başkanları ile buluşuyor, ne yapmışlar, geçen süreyi nasıl değerlendirmişler, anlamaya çalışıyorum.

Geçtiğimiz günlerde Ankara-Sincan Belediye Başkanı Murat Ercan'la birlikteydik. Bataklıktan dönüştürülen, mezbelelikten kurtarılan 300 bin metrekarelik Sincan Parkı'nı birlikte gezdik. Devasa bir eser.

Fuar Merkezi'ndeki 3 bin metrekarelik Türkiye'deki tek kolonsuz salonunu gördük. Arasta ve her türlü spor müsabakasına uygun olarak inşa edilen Sinan Şamil Sam Spor Salonu ve üç yüzme havuzu önümüze dikildi. Bir kütüphaneler şehri ile karşılaştık.

Eko Çiftlik gibi diğer pek çok eseri saymıyorum.

Hatırlatırım, Sincan Belediyesi'nin bütçesi, Ankara Büyükşehir'in neredeyse ellide biri.

Peki, Mansur Yavaş'ın Ankara'ya kazandırdığı bir tane spor salonu var mı? Yok ve diğer yatırımlara bakıldığında da durum aynı. Yoklar birbirini izliyor.

Reklam belediyeciliği dediğimiz bu işte. "Mansur Yavaş başarılı" diye Ankaralılara algıyı pompalayanlar, ne yaptı? Her yağışta görüyoruz, mazgallar bile temizlenemedi. Başkent'e yağan her yağmur sele dönüşüyor.

Birkaç gün önce de Bursa'daydık. Osmangazi Belediyesi'nin hizmetlerini yerinde gördük. Dünyanın en büyük panoramik müzesi olan Bursa Fetih Müzesi'ne gittiğimizde kapının önündeki otobüslerle karşılaştık. İstanbul'dan müzeyi ziyarete gelmişler. Çünkü İstanbul'da yok böyle bir eser. Zaten İstanbul'a kazandırılan yeni bir şey de yok.

Osmangazi Belediye Başkanı Mustafa Dündar'la şehri gezip, Rehabilitasyon Merkezi gibi yerleri görünce, hizmet ile reklam belediyeciliği arasındaki farkı bizzat müşahede ettik.

Yine altını çiziyorum, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin bütçesi ile karşılaştırıldığında Osmangazi'ninki devede kulak.

Üstelik bu gerçek nereye gitseniz göze çarpıyor.

Yakında adaylar netleşecek. Herkes sahaya inecek. Eteklerdeki taşlar dökülecek. Özellikle İmamoğlu ve Yavaş ne diyecek acaba? Yine reklama devam mı edecekler?

Olmaz ki! Reklam yapabilmek için elde malzeme de bulunması lazım. Seçmene neyi satacaklar, ne anlatacaklar?

İnanın ne yapacaklarını, hangi yolu izleyeceklerini çok merak ediyorum!