Cumhurbaşkanı Erdoğan, Katar'da Mısır Diktatörü Ablulfettah es Sisi ile görüştü, muhalefet ayağa kalktı. Bir de Yunanistan ziyadesiyle rahatsız oldu. MHP Lideri Devlet Bahçeli ise tam destek verdi.

Devlet Bahçeli, dün bu görüşme ile ilgili olarak şu ifadeleri kullandı:

"Cumhurbaşkanımızın, Mısır Cumhurbaşkanı Sisi ile Katar'da kurduğu temas doğru bir temastır. Bize göre arkası getirilmelidir. Bununla da kalınmamalı, Suriye Arap Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Beşşar Esad ile de görüşme vasatı açılmalı."

Bu arada öğrendik ki, bir anda gelişen bir görüşme değil bu. Uzun süredir oluşturulan bir alt yapısı var. Özellikle Mısır da oldukça arzuluydu bu buluşmanın gerçekleşmesi konusunda. Bir süredir alt düzeyde temaslar sürüyordu.

Mesela...

Mısır'dan gelen ilişkilerin düzeltilmesi iradesi, çok önceden ortaya konulmuştu. Mısır Cumhurbaşkanı Sisi, Türkiye'ye, Cumhurbaşkanı Külliyesi'ne iyi niyet adımı olarak özel olarak hazırlanmış mango suyu bile göndermişti. Erdoğan ise gelen konuklarına "Mısır Cumhurbaşkanı Sisi'nin armağanı" diyerek bu mango suyunu ikram etmişti.

Muhalefet, dünü hatırlatıyor ve "Neden bunu daha önce yapmadınız?" diye soruyor. Erdoğan'a dün üzerinden yükleniyor:

-Madem bir araya gelecektiniz, dün niye karşılıklı sert cümlelerle birbirinize yüklendiniz?

Oysa, dünün şartları ile bu günün şartları aynı değil ki, çok farklı. Mısır'ın darbeci lideri Sisi, dün de Katar Emiri ile kanlı bıçaklıydı. Hatta Emir'i indirmek ve koltuğundan etmek için kumpaslar içine bile girmişti. O dönemde Katar'a, Erdoğan ve Türkiye el uzatmıştı.

Sonra, Katar Emiri geçmişin üzerine bir sünger çekti. Mısır'la ilişkilerini düzeltti. Dünya Kupası açılışı çerçevesinde gerekli alt yapıyı oluşturdu. Erdoğan ile Sisi'nin buluşmasını sağladı.

İlginçtir, ne Katar'da ne de Mısır'da bunlar tartışılmıyor. Katar'da kimse Emir'e, "Dün seni indirmek isteyen Sisi ile bu ne samimiyet?" sorusunu sormuyor.

Bir tek bizde var bu tartışma. Türkiye'deki muhalefet konuyu köpürttükçe köpürtüyor...

Dış politikada bütün dünyaca uygulanan kural bellidir: Şartlar değişirse, kartlar yeniden karılır, geçmişe bir perde çekilir, ilişkiler yeniden kurulur. Tarih boyunca bu iş böyle olmuştur. Tepesine atom bombası yiyen ülkeler bile, bombacılarla ittifaklar oluşturmuştur.

Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu iradesi de böyle yapmıştır. Mustafa Kemal Atatürk de hep bu yönde adımlar atmıştır. Geçmişe takılıp kalmamış, halin icaplarını yerine getirmiştir.

Önemli olan günün şartları, ülkenin ve milletin menfaatleridir! Gerisi boş laf, gereksiz tartışma ve dedikodudur.

Dün ile bu günün gerekleri farklıdır!

Uluslararası ilişkilerde sürekli ve ne pahasına olursa olsun gerginlik ya da her şeye rağmen sürdürülmesi gereken dostluklar olmaz. Gerektiğinde ilişkileri gerer, gerektiğinde de yumuşatırsınız. Gün olur, ülke ve millet menfaati için sert manevralar yapılır. Geçmişe değil, ne kazanıldığına bakılır.

Çocuk oyuncağı değildir dış politika. "Vay o öyle dedi, şu ters baktı, o dün şöyle yaptı" gibi söylemlerle dış politika yürütülmez, ülkeler yönetilmez.