Viraneler olurdu çocukluğumuzda. Büyüklerimiz "yaklaşmayın" diye uyarırdı. Bazılarında çatı çökmesin diye güçlendirmek için içeriden kalaslarla destek atılırdı. Ama biz dinlemez, içine girer oynardık.

Gecekonduların arasında büyüdük. Hava şartlarından çabuk etkilenirlerdi. Onlarda da genellikle benzer görüntülerle karşılaşırdık. Yıkılan, dökülen yerlere güçlendirmek için sağdan, soldan destekler atılırdı. Şartlar imkân vermediği ve vatandaşta yenisini, daha iyisini yapma gücü bulunmadığı için, hayat genellikle "güçlendirilerek" sürdürülürdü.

Şimdi tekrar geriye döndük. Yıllar boyunca yürümeyen, Türkiye'nin önünü kesen, tıkaç görevi yapan, herkesin şikâyet ettiği Parlamenter Sistemi, "güçlendirerek" geri getirmeye çalışıyoruz!

Niye güçlendirerek?

Çünkü lime lime dökülüyordu ve neresinden tutsanız elinizde kalıyordu da ondan.

Güçlendirirsek, "belki idare eder" diye düşünüyoruz. Tıpkı, hane halkının tepesine çökmesinden korkulup, güçlendirilerek içinde yaşanmaya çalışılan gecekondular gibi!

Altı parti yetkilileri bir araya geldi, "Güçlendirilmiş Parlamenter Sistemin" nasıl bir şey olduğunu açıkladı. Açıkçası pek anlamadım. Neresini güçlendirecekler, nereyi takviye edecekler, hangi kısmına kalas atacaklar, onlar da söylemediler zaten!

Açıklananlar, bir koalisyon protokolü ya da hükümet programı gibiydi. İçinde bolca "cek, cak" ifadeleri vardı. "Şöyle olacak, böyle yapılacak" deyip durdular...

Onlar bu açıklamayı yaparken, dışarıda da geçmişte alışık olduğumuz görüntüler yaşandı. İyi Parti ve CHP'nin korumaları birbirine girdi. Üstelik başlarında bazı parti yetkilileri de vardı.

Nostalji yaşattılar hepimize. "Aralarında HDP'liler de olsa ne cümbüş olurdu ama" dedirttiler millete.

Güçlendirilmişi nasıl bir şey bilmem, ama Parlamenter Sistemin ne olduğunu çok iyi biliyoruz biz:

Günler boyunca süren hükümet kurma çalışmaları, ardından oluşan koalisyon hükümetleri, sürekli bir bunalım, itiş-kakış ve kavga dövüş...

Kimi iki ay, kimi üç ay sürerdi. Bakanlıklardaki "hayırlı olsun" ziyaretleri bitince, onlar da yıkılır giderdi. Bu arada devletin işleri bir sonraki koalisyona kadar köşede beklerdi. Bazen o da kurulamaz erken seçime gitmek zorunda kalınırdı.

Hükümet kurmak için yeterli sayı bulunamazsa "milletvekili transferleri" yapılırdı. Dedikodular ayyuka çıkar, "transfer pazarlarına" giren bakanlığı kapardı.

"Fırıldak" lakaplı milletvekillerimiz vardı o günlerde. Bir dönemde 5-6 parti değiştirirlerdi. Vatandaş, oy verip seçtiği milletvekilini, hayatta oy vermeyeceği bir başka partide görebilirdi. Milli irade ayaklar altına alınırdı.

Bir bakanlıktan diğerine geçtiğinizde, kendinizi bambaşka bir alemde bulabilirdiniz. Her koalisyon ortağı, ele geçirdiği bakanlıkta kendi borusunu öttürürdü.

Gazeteci olarak bol iş ve eğlence çıkardı bize. Çünkü, herkes birbirinin altını oymaya, ayağını kaydırmaya çalışırdı. Sonra bir bakardık ki koalisyon yıkılmış.

Şimdi allayıp, pullayıp bu ülkeye o sistemi yeniden getireceklerini söylüyorlar.

Olmaz, gelmez, imkânsız gibi; ama düşünülüp dillendirilmesi bile garip!