Geçtiğimiz cumartesi günü Hatay'daydık. Gençlik ve Medya Akademisi'nin düzenlediği "Deprem Çalıştayına" katıldık. Tecrübelerimizi gençlerle paylaştık. Elbette biz de yeni bilgiler ve tecrübeler edindik...

Bütün çalışmalar, şehrin yeni bölgelerinde sürüyor. Eski Şehir alanında hiçbir faaliyet yok. Çünkü oralarda yıkım olmamış. Neredeyse sapasağlam yerinde duruyor.

Demek ki...

Şehirleşmede yer seçimi ve yapılaşma önemli. Eski Şehir Bölgesi kayalık. Yeni şehirleşme ise oynak bir zemine yapılmış. Ayrıca, eskiden tek ya da iki katlı evler yapılırken, daha sonra uygun olmayan zemine bloklar dikilmiş. Sonuç ortada: Eski Hatay dimdik ayakta, Yeni Hatay yerle bir olmuş.

Şimdi yine yıkılan bölgede şehir ayağa kaldırılıyor. Ama usulüne uygun ve kazıklar üzerine oturtulan binalarla.

Hatay'da bir Murat Kurum Efsanesi var: Konuştuğumuz pek çok kişi, "Burayı sokak sokak biliyor" dedi. Demek ki, "Her şeyde bir hayır vardır" sözleri durup dururken söylenmemiş!

Murat Kurum, ya İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı seçilseydi, ne olurdu?

Hemen söyleyeyim:

1)Hatay ve diğer depreme maruz kalan illerde Murat Kurum efsanesi doğmazdı.

2)CHP'nin gerçek yüzü ve belediyecilikten ne anladığı bu kadar net ortaya çıkmazdı.

Buna bir ek daha yapmak lazım: Anlayışlar arasındaki fark, sadece Murat Kurum'un çalışmalarında görünmüyor. Her alanda göze çarpıyor. Geçmişte CHP döneminde belediye kiralık araçlarla iş yapıyordu. 450 kiralık araca ayda 100 milyon civarında kira ödeniyordu. Hatay'ın Mehmet Öntürk'ü tercih etmesi ile birlikte yeni dönemde bu değişti. Belediye, kendi araçlarını aldı. Satın alınan bin adet araca yine aylık 100 milyon lira taksit ödeniyor.

Bu rakamlar ve tablo üzerinde herhangi bir yorum yapmaya gerek var mı?

TARİHİ DÖNEMEÇ

Yeni nesil yaşamadı, bilmez. Bizim onlarca yılımız, terörün gölgesinde geçti. Yurt içinde PKK'nın kampları, Doğu ve Güneydoğu bölgelerimizde terör örgütünün "kurtarılmış bölgeleri" vardı. Oralarda devlet hâkimiyeti kaybolmuştu, oluk gibi kan akardı. Köyler basılır, kundaktaki bebeklere kadar masum insanlar katledilirdi. Yetmez, şehirlerde kalabalık alanlarda, otobüs duraklarında bombalar patlardı. İnsanlar parçalanır; kol, bacak havada uçuşurdu.

Aştık bunları. Büyük bedeller ödedik. Ama Türkiye Cumhuriyeti Devleti gücünü gösterdi ve PKK terör örgütü diz çökertildi.

Şimdi onun meyvelerini topluyoruz. Terör Örgütü silah bırakıyor...

İmralı'daki Terör Elebaşı Abdullah Öcalan, "tamam artık, bitti" dedi. Bir anlamda havlu attı. On binlerce insanın kanına girdikten sonra, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ne teslim oldu.

Kendisini ziyaret eden DEM Partililere, "Bu tarihi bir dönemeçtir" demiş. Bu defa doğru söylüyor. Aynen öyle. Bölge halkına kan kusturan böylesine acımasız bir terör örgütünün silah bırakması, bırakmak zorunda kalması tarihi bir dönemeçtir!

Değerini bilmek ve sürece sahip çıkmak lazım...