1981 Yılı idi. O dönemde PKK yoktu. Katiller, "Apocular" olarak adlandırılıyorlardı. Doğu ve Güneydoğu'da köy basıyor, katliamlar gerçekleştiriyorlardı...

O günlerde pek palazlanmadıkları için askerin karşısına çıkamıyor, korumasız masum Kürt köylerini basıyorlardı. Kendilerine biat etmeyen köylerdeki herkesi katlediyorlardı...

Dün gibi hafızamda: TRT'nin mikrofon uzattığı ezik ve zavallı görünümlü bir köylü, "Oğlum Ahmet Apo'cudur. Anasını vurdu, kardeşini vurdu, beni de vuracaktı" diyordu.

Sonra bu yapı PKK'ya dönüştü. Ancak, kuruluşundaki o maya hiç değişmedi. Örgüt öyle alçaklar yetiştirdi ki, karşıdaki insanın ana, baba, kardeş, kadın, yaşlı, kundaktaki bebek olması bile hiçbir şeyi değiştirmedi. PKK'ya teslim olmayan, onlara hizmet etmeyen ve devletin yanında konumlanan kim varsa katledildi.

Silahsız insanlar sıraya sokulup kurşuna dizildi. "Gelin sohbet edeceğiz" denilerek köy meydanlarında toplanan erkekler topluca katledildi. Pek çok insan, ateşe verilen köylerde-mezralarda diri diri yakıldı.

Bugün, dünyanın en acımasız terör örgütü olarak sunulmaya çalışılan DEAŞ'a rahmet okutacak eylemler sergilendi.

Türkiye düşmanı çevrelerin taşeronu olarak ortaya çıkan PKK'nın yanına, siyasi yapılar konuldu. PKK, Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ne karşı bir savaş yürütürken, HEP, DEP, HADEP gibi siyasi partiler de Parlamento'dan hançerleme girişimlerine soyundu.

Kin ve nefret tohumları ektiler dört bir yana. Siyasete kan bulaştırdılar. Maalesef bu insanlık dışı yapılar, hepimizin bildiği çevreler tarafından, bilerek ya da bilmeyerek desteklendiler. Kafalar karıştırıldı sürekli olarak, PKK'nın destekçisi siyasi yapılara çağrılar yapıldı:

-Terörle arana mesafe koy...

Olmayacak, yapılmayacak, imkânsız talepler dillendirilerek, terörün siyasi uzantıları rahatlatıldı. PKK'dan farklıymış gibi gösterildi. Değirmenlerine su taşındı.

Oysa terör bir insanlık suçu... Batı'daki destekçileri de dahil, bunların tamamı insanlık suçlusu...

PKK yalnız değil. Suça ortak olanlar var içimizde...

Kimi siyasetçi, kimi akademisyen; kimi yazar-çizer, kimisi de gazeteci. Öyle ya da böyle, yıllarca destek verdiler bu yapılara. En azından terörle iç içe olan insanlık düşmanlarını muhatap olarak aldılar karşılarına. Beraber oturup, beraber kalktılar.

Lafı evirip çevirmeden söylemek lazım: Yıllar önce kaçırılan, muhtemelen tutuldukları mağaralarda insanlık dışı bir hayata mahkûm edilen ve nihayet katledilen 13 şehidimizin kanı da bulaştı şimdi ellerinde.

Alabildiğine sıkıştırmak lazım bu insanlık düşmanlarını. Kıpırdayamayacak, konuşamayacak hale getirmek gerekli. Bunlar susturulmalı ki, daha fazla insanımızın canı yanmasın, kanı akmasın.

Tekrar ediyorum ve sürekli söyleyeceğim:

Terör bir insanlık suçudur. Hangi sebep ve gerekçe ile olursa olsun, teröre destek veren de suça ortaktır. O da insanlık suçlusudur.

Millet ve insan olarak yapmamız gereken, bu insanlık suçlularını teşhir etmek ve gerçek yüzlerini göstermektir. Aksi takdirde, bundan sonra da pek çok masum insanımızı teröre kurban vermeye devam ederiz.