Oturdular bir masaya, kıran kırana pazarlıklar yaptılar. Aldılar verdiler, yıpranmamış isim ararken; en yıpranmış, en fazla zedelenmiş aday üzerinde karar kıldılar.

Zaten o masa da bunun için kurulmuştu!

CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun Cumhurbaşkanı adayları olduğunu ilan ettiler.

Kolay olmadı, çünkü İyi Parti arıza yaptı. Üstelik haklı gerekçeleri vardı. Parti tabanının yüzde 40'ı Kılıçdaroğlu ismine sıcak bakmıyordu. Yaptıkları araştırmalarda "Hayır istemiyoruz. Aday olursa kesinlikle oy vermeyiz" deniliyordu.

Televizyonlara çıktılar, anlattılar...

Abartılı da olsa bazı rakamlar verdiler. "Bizim partimiz içindeki bu yüzde 40, toplam seçmen içinde yüzde 6'ya tekabül eder. Onlar oy vermezse Kılıçdaroğlu seçilemez" dediler.

Sıkıntı bu kadarla sınırlı değildi. Bir de Kılıçdaroğlu'nun aday gösterilmesi halinde İyi Parti'den başka partilere kaymalar olacaktı. Dillendiremediler, ama asıl rahatsızlık duydukları da buydu. Meral Akşener, işte bu yüzden o sert açıklamaları yaptı.

Aslında hem Altılı Masa paydaşlarına, hem de Kılıçdaroğlu'na "Olmaz, hezimet kaçınılmaz" tespiti ilanen tebliğ edildi. Ama hepsinin bir kulaklarından girdi, diğerinden çıkıp gitti...

Sonra araya birileri girdi. Yine pazarlıklar yapıldı, aba altından sopalar gösterildi. Meral Hanım da ayaklarını sürüye sürüye, daha önce tekmelediği o masaya geri döndü. Yapılan tebligat geçersiz sayıldı. Akşener de evrildi, çevrildi; kazanamayacak adayı "Yüzde yüz kazanacak aday" yaptı.

İyi güzel de 72 saatte ne değişti? Hiçbir şey değişmedi tabii. Sadece bazı güçler masaya yumduğunu vurdu. Meral Hanım'ı o masaya geri dönmek ve söylemini değiştirmek zorunda bıraktı.

Tamam, ama hem kendisinin, hem de parti kurmaylarının birkaç gün önce yaptıkları açıklamalar duruyor arşivlerde:

"Kılıçdaroğlu kesin seçilemez."

Peki, niye Kılıçdaroğlu adında ısrar edildi? Niçin "kazanamayacak aday" etrafında birleşildi? Sadece İyi Parti anketlerinde değil, diğer kamuoyu araştırmalarında da görülüyordu bu durum.

Çünkü görülemeyen bir başka gerçek daha var: Diğerlerinin de durumu Kemal Bey'den farklı değil. Hepsi birbirinin aynı. Ortada "Tamam işte bu, kesin kazanır" denilecek bir isim yok ki! Olsa zaten Kılıçdaroğlu adı üzerinde ısrar edilmezdi. İşte İyi Parti'nin görmediği gerçek de bu.

Ayrıca, Kılıçdaroğlu'nun diğer isimlere göre çok önemli bazı avantajları var:

1) Erdoğan düşmanlığının en önde gelen temsilcisi.

2) HDP'nin desteğini çoktan almış durumda.

3) CHP teşkilatlarını elinde tutuyor. Değiştirip dönüştürdüğü CHP de arkasında duruyor.

4) İstismar siyasetinin Türkiye'deki öncülerinden.

5) Dışarıdaki belli güçler tarafından da destekleniyor.

Eldeki malzemelere bakınca Kemal Kılıçdaroğlu'ndan daha iyisi bulunamazdı. Yazdık defalarca, her şey başından planlanmıştı. Altılı Masa da zaten O'nun adaylığını diğer paydaşlara kabul ve dikte ettirmek için kurulmuştu.

İtiş-kakış da olsa ilk engel aşıldı. Şimdi sırada ikinci ve en büyük engel var. Bay Kemal'i toplumun daha geniş kesimlerine kabul ettirmek. Ama milyonları etki altına almak birincisi kadar kolay değil!