Peşin peşin yazayım: Melih Gökçek'in savunucusu filan değilim. Herkes bilir, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı iken kendisini eleştirdiğim yazılarım da olmuştur. Dileyen açıp bakar. Varsa bir suçu ve ihmali, herkes gibi O da bedelini ödesin.

Ancak...

Görevden ayrılalı altı seneden fazla olmuş. Gitmiş artık, ama Mansur Yavaş hâlâa "Melih de Melih" diyor, başka bir şey söylemiyor. Kendisi ile ilgili her suçlamada Gökçek'i adres gösteriyor. Bu da son derece düşündürücü ve garip!

Dün yine kendisini destekleyen bir gazeteye açıklama yapmış. "Çifte standart uygulandığını" iddia etmiş. "Melih Gökçek dönemine ait tam 97 adet dosya verdim, hiçbir şey yapmadılar" demiş.

Doğru değil bu...

Uzun süre önce Gökçek'le görüştüm. İşin aslını yazdım. 97 denilen dosya sayısı 21. Tamamı İçişleri Bakanlığı ve savcılıklarca ele alınmış. Hepsiyle ilgili işlem yapılmış. Tamamı hakkında takipsizlik kararı verilmiş. Yetmemiş, Mansur Yavaş "olmaz" demiş. Ağır Ceza Mahkemesi'ne itiraz etmiş. Kararlar orada da onaylanmış. Yine yetmemiş, Danıştay'a gitmiş. Sonuçta hepsi kesinleşmiş, bitmiş, aklanmış.

Mansur Yavaş ise, hâlâ aynı şeyleri tekrarlıyor...

Ayrıca, durmuyor, ha bire dosya veriyor. Son verdiği 4 dosya da 10 yıl öncesine ait. Zaman aşımına girmiş. Yargının yapacağı bir şey yok.

Bunları söylerken, böbürlene böbürlene kendinden bahsediyor. "109 soruşturma geçirdim, 101'inden takipsizlik aldım" diyor. İşte "çifte standart" dediği de bu. Kendisine gelince verilen takipsizlik kararları "adalet", başkasına gelince adalet olmuyor!

Garip bir anlayış ve kafa yapısı ile karşı karşıyayız!

Biliyorsunuz, Mansur Yavaş dönemindeki konser organizasyonları ile ilgili soruşturma başladı. Gözaltına alınanlar oldu. Çok ciddi iddialar ve kamu zararından bahsediliyor.

Bakıyorum, yine Yavaş'ın konusu Melih Gökçek! Mansur Yavaş, bu iddialara cevap vermek yerine hâlâ Gökçek döneminden bahsediyor. Kendisini destekleyen televizyon kanallarına çıkıyor, hakkındaki iddialara cevap vermek yerine geçmişten bahsediyor. Bu arada sosyal medya trolleri de saldırıya geçiyor...

Olayın en çarpıcı tarafı da bu tür programlarda suçlanan tarafa cevap hakkı tanınmıyor. Adını vermeyeyim, Yavaş geçtiğimiz günlerde yine kendisini destekleyen bir televizyon kanalına çıktı. Yine bilinen iddialarını tekrarladı. Melih Gökçek defalarca telefon etmesine rağmen, kendisine cevap hakkı verilmedi. Sorular sordu, onlar da dikkate alınmadı.

En son olarak da şunu yazdı:

"Madem öyle, oradaki gazetecilere birlikte Mansur Yavaş da gelsin. Bir program daha yapın. Ben tek başıma katılayım. Ne istiyorsanız sorun, cevabını vereyim. Ama birkaç soru da ben sorayım. Var mısınız?"

"Hodri meydan" dedi. Ama çıt çıkmadı.

Peki, bu çifte standart değil mi?

Suçlanan kişiye "cevap hakkı" tanımadan programlar yapmak, yayıncılık etiğine sığar mı?

Hep suçlama, hep algı...

Peki, bu nereye kadar devam edecek? Vatandaşın tarafları dinleyip, gerçekte ne olup bittiğine karar verme hakkı yok mu?

Basının görevi, halkı yönlendirmek değil, bilgilendirmektir! İletişim fakültelerinde verilen en temel derstir bu. Maalesef bugün bu etik değerler sadece kağıt üzerinde kalmış durumda.