O gün yazım yoktu. Bu güne kaldı. Ancak gecikmeli de olsa yazma ihtiyacı hissettim. Çünkü 12 Eylül'le ilgili çok belgesel yayınlandı. Ancak içlerinde o günlerin insanlık dışı olaylarını örnekler vererek ortaya koyan pek çıkmadı.

Yaşadım o günleri, çoğuna da tanık oldum. Kurt Bakışı isimli bir kitap yayınladım. Çoğunu peş peşe sıraladım. İnsanın içini acıtan, "yok artık" diye isyan ettirecek dehşet sahneleriydi onlar. O günleri yaşamayanlar, bugün okuyunca "olamaz" diye bağıracaklar. Ama maalesef oldu, yaşanmış hikâyeler bunlar. Eğer 15 Temmuz'da başarılı olsalardı, muhtemelen çok daha fazlasını yaşayacaktık milletçe.

Mamak Askeri Cezaevi'nden bazı örnekler vereceğim size. Kendileri ve ailelerinin acıları tazelenmesin diye mağdurların isimlerini de yazmayacağım...

O günlerde Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı'nın Başsavcısı Hakim Albay Nurettin Soyer'di. Bugün İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı olan Tunç Soyer'in babası.

Hazırladığı iddianame çerçevesinde MHP ve Ülkücü Kuruluşlar Davası devam ederken oradaydım. 587 sanıktan yüzlercesinin idamı isteniyordu. Gençlerin sorguları sürerken, biri hıçkırıklarla ağlamaya başladı. Duruşma Hakimi Vural Özenirler, isterse sorguya daha sonra devam edilebileceğini söyledi. Ama O "hayır" dedi ve hıçkırıklar arasında dudaklarından şu sözler döküldü:

-İşkenceciler bana "Sen erkekliğinden oldun, ama seni zevkten mahrum etmeyeceğiz" dediler. Cop soktular.

Savcı Soyer'e baktım, yüzünde hiçbir rahatsızlık belirtisi yoktu.

.....

İdamlıklardan biri yakalanmıştı. Mamak'taki C 5 denilen işkencehanede sorguya alındı. Önce karısını getirdiler oraya, çırılçıplak soydular. Sonra iyice abartıp yaşlı annesine de aynı muameleyi uyguladılar.

O kurtardı, ama "suç ortaklığı" isnat edilen Mustafa Pehlivanoğlu asıldı.

.....

O işkencehanede bir genci öldüresiye dövdüler...

Suçu neydi biliyor musunuz? Tuvalet taşında biriken idrarı içmek! Çünkü günlerce su verilmemişti kendine.

.....

Darbeciler, "karıştır-barıştır" metodu uyguluyordu. Cezaevinde ülkücü ve solcu gençler aynı koğuşlara konuldular. Bir gün herkese kola dağıtıldı. Alışılmış bir uygulama değildi bu. Bir süre sonra hoparlörlerden yükselen anonsla sebebi anlaşıldı:

-Arkadaşlarınızı astık, afiyet olsun.

Kenan Evren'in dediği gibi bir soldan, bir sağdan iki kişiyi asmışlardı. Kutlamayı da kola ile yapmışlardı!

O gün ülkücülerle solcular birbirlerine sarılarak ağladılar. Başarılı olmuşlardı, zulüm iki tarafı barıştırmıştı.

.....

Yıllar sonra baskılar azalınca perde arkasında yaşanan insanlık dışı bir ayrıntıyı yazdım. Darbenin ilk günlerinde Kenan Evren, Milli Güvenlik Konseyi Üyelerini kastederek bir talimat vermişti:

-Bizden birine bir şey olursa, cezaevlerindekilerin hepsini öldürün.

"Hayır" diyen olmadı. Hatta katıldığı bir televizyon programında Ali Kırca kendisine bu yazdıklarımı sorunca, Kenan Evren "Evet, öyle bir olay olmuştu" diyerek kabul bile etti.

Daha yazacak o kadar çok insanlık dışı yaşanmış hikâye var ki...

Sanırım bu kadar örnek yeter. İşte o yüzden demokrasimizin ve ülkemizin geldiği yerin kıymetini iyi bilelim!