Doğru söylüyorlar, bir savaş var Türkiye’de. Alabildiğine sert, son derece acımasız ve alabildiğine ahlaktan yoksun!..
“Erdoğan’ın savaşı” diyenler var buna. Oysa bu savaş yeni değil, kökü ve geçmişi çok eskilere dayanıyor. Kimi zaman açık, kimi zaman örtülü olarak yüz yıllardır devam edip gidiyor...

Dün Abdülhamit-Osmanlı ve diğerleri vardı!

“Diğerleri” hep aynı kaldı, Cumhuriyet döneminde hedef alınan isimler değişti.
Bugün de Türkiye-Erdoğan ve yine diğerleri var!

Demem o ki, Erdoğan’ın savaşı değil bu. Sizin, bizim, hepimizin mücadelesi. Bir başka ifade ile milli ve yerli olanlarla, milli ve yerli olmayanların meydan muhaberesi!

Dünden bu güne değişen hiçbir şey yok. Bugün sadece, milli ve yerli olanlara yönelik saldırılar biraz daha arttı ve çeşitlendi. Tarih, tekerrür ediyor aslında!

“Diğerleri”, Türk siyasetini hep şekillendirmeye çalıştılar, yıllar boyunca. Yetmedi, içimize el atıp, karıştırmak için uğraştılar. Çeşitli belalar çıkardılar karşımıza. Sürekli olarak yasa dışı silahlı unsurlar beslediler bize karşı.
Gün oldu, darbeler yapıldı bu ülkede. O darbeciler de “diğerlerinin” taleplerini yerine getirmek için var oldular. Boşuna, “Türkiye’de bizim çocuklar yönetime el koydu” denilmedi onlar için.

Yaptılar, ettiler, uğraştılar, ama dip darbelerini hesap edemediler. Bir de milleti istedikleri gibi değiştirip, dönüştüremediler.
Mesela bir Bülent Ecevit ortaya çıktı. Dağa taşa “Karaoğlan” yazdırdı. Koskoca Milli Şef İnönü’yü devirdi. Sonra da haşhaş ekimi ve Kıbrıs meselesinde ABD’ye kafa tutan adam olarak tarihe geçti.

Ya da Erbakan’ı tutamadılar. Büyük bir medya saldırısının arasından sıyrıldı, sandıktan çıkıp, Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakanlık Koltuğu’na oturdu.

Adnan Menderes ve Turgut Özal için de “hesapları bozan adam” değerlendirmesini yapabiliriz.
Büyük bir mücadelenin içinden gelen Alparslan Türkeş de milli bir isimdi. O yüzden kendisinden hiç haz etmediler.
“Diğerleri” dediğimiz güçler, hep uğraştılar bu isimlerle. İktidara gelmelerine rağmen, muktedir olmamaları için çırpındılar. Hep önlerine engeller çıkardılar.

Şimdi de Ecevit ve Erbakan gibi dipten, savaşa savaşa; kanırta kanırta gelen Erdoğan var karşılarında…
Üstelik diğerlerinden çok daha net ve sert.
Katilin yüzüne “katil” diye haykırabiliyor.

Bozuk dünya düzenine tepki gösteriyor. “Dünya beşten büyüktür” derken, peşine çok geniş kitleleri takabiliyor.
Gerektiğinde risk alabiliyor.

Arkasında yüzde 50’nin üzerinde bir halk desteği var. Üstelik Türkiye de eski Türkiye değil. Dünyanın büyük ekonomileri arasına girmiş, savunma sanayii dâhil pek çok alanda ciddi sıçramalar yapmış.
Bu görüntü, yıllar boyunca bölgede dilediği gibi at koşturanların hesaplarını bozuyor tabi!

“Türkiye de nereden çıktı?” diyorlar. “Bunlar da kim oluyor?” diye tepki gösteriyorlar. Alışmışlar uzun yıllar boyunca pres altında tutmaya. Sabun gibi ellerinden kayınca rahatsız olmaları son derece doğal!

Düzenlerini bozan bir Türkiye var karşılarında. Ülkeyi bu hale getiren isim de Recep Tayyip Erdoğan. O yüzden yıllardır sistemli olarak vuruyorlar…

Gezi Olayları’nda denediler olmadı. 17-25 Aralık’ta yaptıkları darbe hesapları tutmadı. AK Parti’yi bölüp parçalama ya da Erdoğan’dan uzaklaştırma çabaları başarılı olamadı. Arkasından ittikleri PKK da neredeyse havlu atma noktasına geldi.
Dikkat ediyor musunuz, sonunda birbirleriyle bir araya gelemeyecek yapıları birleştirdiler. Paralel Çete ile PKK, DHKP-C ve diğer Marksist-Leninist unsurlar kol kola girdi. Türkiye’nin en köklü siyasi partisi içinden onlara destek veren gruplar ortaya çıktı. Ülkeyi dışarı gammazlama yarışında olan kim varsa onlara eklendi. Artık Cemil Bayık gibi terör baronları bile Kandil’den açıklamalar yapıp, “Öncelikli hedefimiz Erdoğan’dır” demeye başladı.

Bir yanda Erdoğan, diğer tarafta bunlar varsa eğer... Buna “Erdoğan’ın savaşı” denemez. Bu, Türkiye’nin “var ve güçlü olma” mücadelesidir. Gerisi algı ve yalan! Zaten milletin ezici çoğunluğu da görüyor bunu.