Tamamı, oran olarak Silahlı Kuvvetlerin yüzde 1,5’luk bir kesimi. Hadi yarım puan da biz verelim, biraz artırım yapıp, yüzde 2 diyelim. Türkiye genelinde düşünüldüğünde, bindelerle ifade edilebilecek küçücük bir grup bu.
Bu küçük grup, 15 Temmuz gecesi, bütün bir milleti esir almaya çalıştı. Hem de o milletin kesesinden alınan silahları gasp ederek! Bir başka ifade ile milletin silahı ile milletin geleceğini karatmak istedi.

Başarabilselerdi, olacaklar belliydi. Zaten bildirilerini de hazırlamışlardı. Bütün belediye başkanları görevden alınacaktı. Siyasi partiler kapanacaktı. Seçimle gelen insanlar cezaevlerine tıkılıp, yerlerine atamalar yapılacaktı. Kim yapacaktı bu atamaları? Bir kanun kaçağı olan Fethullah Gülen! Türkiye, Ankara’dan değil, ABD’den, Pensilvanya’dan yönetilecekti.
Bu adam, kendisini güvende hissettiği anda da kalkıp Türkiye’ye gelecekti. Millet, ruh hastası bir psikopata teslim edilip, oyuncak edilecekti.

Büyük bir ihtimalle olup-bitenleri biz görmeyecektik. Muhtemelen kafasına kurşun sıkılıp, bir köşeye atılan bir büyük kitlenin içinde yer alacaktık. Görsek de içinde yaşamayacaktık, çünkü cezaevinde bulunacaktık.

Dışarıdakilerin de bizden farkı olmayacaktı. Onlar da Türkiye adı verilen bir büyük zindanın içinde yer alacaktı. Ancak, o zindan şimdikinden küçüktü, bunlar başarılı olsaydı. Muhtemelen, batılıların emir ve talimatları çerçevesinde Türkiye Cumhuriyeti Devleti bölünecek ve parçalanacaktı.

Ve bu ülkede insan haklarının “i”sinden, hukukun da “h”sinden eser kalmayacaktı.

Anadolu’da bir söz vardır, “İte kızılmaz, sahibine kızılır” diye!..

O yüzden, bu darbe girişimini daha iyi değerlendirmek için Fethullah Gülen’den çok sahiplerine bakmak gerekir.
Bu ülkede, 12 Eylül 1980’de bir darbe yapıldı. Arkasında da tartışmasız olarak Amerika vardı. O yüzden Kenan Evren ve arkadaşları silahla yönetime el koyduklarında, Washington “Bizim çocuklar başardılar” dedi.
Gülen de zaten o darbeye destek verdi. Sağıyla ve soluyla herkes inim inim inlerken, o dönemde “Cemaat” denilen yapının önü açıldı. Devlet kadrolarına darbe yönetiminden itibaren sızmalar başladı.

Sonra 28 Şubat’ı yaşadık biz. “Cemaat” onu da destekledi. NATO subayları “Müslüman Erbakan’ı” yönetimden uzaklaştırırken, en büyük destekçilerinden biri de Fethullah Gülen’di.

Bir değil, iki değil pek çok ülkenin istihbarat birimleri tarafından hazırlanan raporlar var, Fethullah Gülen denilen bu adamla ilgili olarak. Hepsinde de ABD’nin haber alma örgütü CIA adına çalıştığı yazıyor.
Zaten, Pensilvanya’da oturması, Amerika’ya sırtını dayaması, oradan bu ülkeye atışlar yapması, buna rağmen Türkiye’ye iade edilmemesi de onu gösteriyor. 15 Temmuz darbe girişimi sonrası, bülbül gibi ötüp, itiraflarda bulunanların ifadeleri de bir “suçüstü” haline işaret ediyor.

Biliyorsunuz, bu Amerika yıllar yıllar önce “Irak’a demokrasi götürmek” için yola çıkmıştı. Sonuç ortada:
Bağdat’ta bomba patlamayan alan kalmadı. Tam bir katliam yaşandı. Üç milyonun üzerinde kadın dul kaldı. İşkencehaneler kuruldu. Irak’ta sarı saçlı çocuklar ortaya çıktı.

En önemlisi de…

ABD’nin Irak’ta uyguladığı politikalar sonucu DAEŞ denilen bir örgüt peydahlandı. Maliki yönetimine verilen destek ve O’nun uygulamaları, geniş kitleleri bu örgütün kucağına itti. “Irak’a demokrasi götürmek” için çıkılan yürüyüş, çıkmaz bir sokakta sona erdi. Amerika, o bölgede kan, kin ve nefret üretti.
Mısır’da da aynısı olmadı mı? Özgürlük ve demokrasi şampiyonu Amerika, orada da darbecilerle kol kola girmedi mi?
Nihayet 15 Temmuz’a geldik. ABD bu defa hem başarılı olamadı, hem de suçüstü yakalandı!

Amerika, şimdi bir sınavda…

Olmadı işte, başaramadı. Böyle giderse, her geçen gün Türkiye’deki imajı daha da ayaklar altına inecek. Türk Milleti’nin Amerika’ya duyduğu tepki iyice büyüyecek. Bölgenin en önemli ülkesi Türkiye’yi tamamen kaybedecek.
Bunu istemiyorsa eğer, politikalarını gözden geçirmek zorunda. Fethullah Gülen’i, koruyup kollamaktan vazgeçip, Türkiye’ye iade etmek durumunda.

Yakında Amerika’da seçim var. Yeni Başkan seçilecek. Bu, Washington için büyük bir fırsat. Dileriz o fırsatı iyi kullanır. Hillary Clinton, seçim kampanyasına Gülen’in verdiği mali desteğe değil, Türkiye gerçeklerine bakarsa kazanır!