Ne diyorlardı Sur, Cizre ve Nusaybin gibi illerde operasyonlar başladığında? Kazdıkları çukurların arkasından meydan okuyorlardı:

-Bu bataklığa saplanıp kalacaksınız.

Ne oldu sonra? Sur’da 359, Nusaybin’de 1.213 olmak üzere kalkışma planladıkları yerlerde binlerce el yapımı patlayıcı imha edildi. Ayrıca binlerce hendek kapatıldı. PKK terör örgütüne mensup binlerce eşkıya da o hendeklere gömüldü.

Baktılar ki, kendilerini o çukurların önüne diken yerli-yabancı baronlardan fayda yok. Cesetlerini bile ortada bırakıp, çil yavrusu gibi dağıldılar. Arkalarına dahi bakmadan kaçıp, sırra kadem bastılar.

Şimdi de tarih tekerrür ediyor…

Bu defa DEAŞ denilen terör örgütü, Suriye’de aynı taktiği uyguluyor. Köstebek yuvasına çevirdiği, el yapımı bombalar, mayınlar, hendekler ve dikenli tellerle tahkim ettiği yerlerde Silahlı Kuvvetlerimize kafa tutuyor.

İçerideki hepimizin tanıdığı malum koro da onlara moral verip, bizim maneviyatımızı bozmaya çalışıyor:

-Ne işimiz var bizim El Bab bataklığında?

Alışığız biz buna, şerbetliyiz. Üstelik bu defa tecrübeliyiz. El Bab’da da Cizre ve Sur’daki sonuçlar ortaya çıktığında görürler ne işimizin olduğunu!

***

Fırat Kalkanı Operasyonu, 24 Ağustos’ta başladı. Şunun şurasında dört aydan biraz daha uzun bir süre geçti.

1.900 kilometrekarelik bir alan terörden temizlendi. Yerlerinden yurtlarından koparılan insanlar, oralara geri döndü.

Tam 2 bin 387 tane el yapımı patlayıcı imha edildi. 42 mayın temizlendi. Ne demek bu biliyor musunuz? Bu kadar kısa sürede gerçekleşen mucize gibi bir şey!

Önce yerini tespit edeceksiniz. Sonra uzman eleman görevlendirip, etkisiz hale getireceksiniz. Bunu da üzerinize mermi ve roket yağarken, çevrenizde bomba yüklü araçlar dolaşırken yapacaksınız.

Bir bombayı imha etmek için en az 2 saat gerekli. Buradan yola çıkarak, el yapımı bombalar için en az 4 bin 774 saat, mayınlar için de 84 saat zaman harcandığı sonucuna ulaşılır. Bu da 202 gün demek. Yani 6,5 ay. Oysa, operasyon başlayalı daha 4 ay oldu. Ayrıca, her bir patlayıcıyı imha için 3 personel ayırsanız, 7 bin 287 kişi görevlendirmeniz lazım.

Durup dururken “mucize gibi” ifadesini kullanmadım. Bizim dışımızdakiler, bu yüzden Rakka’ya girmeye cesaret edemiyorlar. Bunun için Musul’da patinaj yapıp duruyorlar. Biz ise gerçekleştiriyoruz. Adım adım sonuca gidiyoruz.

Daha önce yaptık, yine yapacağız…

İşte tablo ortada: “Çok kötü kaçacaklar” derken hamaset yapmıyorum. Eldeki verilerle sonucu şimdiden ilan ediyorum.

***

Çok ciddiye almamak lazım. Ancak, bir cevap vermek de gerekiyor. Ey “Ne işimiz var bizim Suriye’de” diyenler… Daha önce siz değil miydiniz, “Türkiye IŞİD’le mücadele etmiyor” diye bağırıp çağıran? “Sınırlarımız elek gibi, geliyor, vuruyor ve gidiyorlar” demiyor muydunuz?

Şimdi vurabiliyorlar mı?

Farkında mısınız, Fırat Kalkanı Operasyonu başladıktan sonra DEAŞ’ın, Türkiye’de eylem yapma kapasitesinin düştüğünün? Var mı son dönemde DEAŞ’ın gerçekleştirdiği herhangi bir canlı bomba eylemi?

Çünkü, artık biz vuruyoruz. İnlerine girdik. Onlar ise, yaralarını sarmaktan Türkiye’de eylem yapmaya fırsat bulamıyorlar.

İşte sorunuzun cevabı budur!

Aynı durum PKK terör örgütü için de geçerli. Peş peşe gerçekleştirilen operasyonlar sonucu onların da eylem yapma kabiliyeti geriledi. Birkaç ay önce gün geçmiyordu ki, asker ve polisimize bombalı bir pusu kurulmasın. Her gün “ah-vah” ediyorduk, sürekli olarak cenaze törenleri düzenliyorduk.

PKK’nın da DEAŞ’la aynı sıkıntı içinde olduğunu görmemek mümkün değil!

***

Şimdi sormak gerekiyor:

Siz değil miydiniz, şehitler üzerinden istismar politikaları yürütüp, “yeter artık, durdurun bunları” diyenler?

İşte şimdi durduruluyor onlar! Yuvalarına girip dağıtılıyorlar, olması gereken yerde tepelerine binip, vuruluyorlar.

Şimdi niye bağırıyorsunuz?

Derdiniz ne sizin? Amacınız üzüm yemek mi, yoksa bağcı dövmek mi? Kusura bakmayın, ama ne yaptığınızın ve ne dediğinizin farkında mısınız?