“Yanlış” dediler, “Hata yapılıyor” diye bağırdılar. Seçim öncesi Cumhur İttifakı’nı “tarihi bir hata” olarak göstermeye çalıştılar. Tersi yönde değerlendirme yaptığımızda da karşımıza geçip “Seçim sonuçlarını göreceksin” dediler. İçlerinden çirkefleşenler, ağzının ayarını bozanlar bile çıktı.

Gördük işte…

Hiç dedikleri gibi olmadı. Cumhur İttifakı hedefine ulaştı.

Söylediklerine bakılırsa bu ittifakı Kürt kökenli seçmenler onaylamayacaktı. MHP’ye tepki duyup, AK Parti’den ve Erdoğan’dan kaçacaklardı.

Ne oldu?

Şanlıurfa Harran’da MHP yüzde 48, 8 oyla birinci çıktı. Hakkari Çukurca’da yüzde 11,3 oy aldı. MHP’nin oyları Beytüşşebap’ta yüzde 7,9, Adıyaman’da yüzde 6,2, Şırnak’ta yüzde 4, Tunceli Pertek’te yüzde 8,5 olarak gerçekleşti.

AK Parti ise, Kürt seçmenlerin yoğun olduğu illerde ciddi oy artışları gerçekleştirdi. Bizzat HDP sözcüleri Güneydoğu’da 120 bin oy kaybına uğradıklarını açıkladılar. Üstelik, PKK’nın bölgede örtülü olarak sürdürdüğü tehditlere rağmen!

Şimdi “Bu da nereden çıktı” demeyin. Gördük işte, Ağrı’nın Doğu Beyazıt İlçesi Yanyurt Köyü’nde, sırf AK Parti’yi desteklediği için Mevlüt Bengi isimli bir vatandaş kurşunlanıp direğe asılarak katledildi.

Demek ki, bölgede içten içe sürdürülen baskılar olmasaydı, sonuç HDP’nin daha da aleyhine gelişecekti.

***

Böylece, 24 Haziran’da oluşturulmaya çalışılan bir algı daha yıkıldı. Bu ülkede yaşayan Kürt vatandaşları terör yapılanmaları ile birlikte göstermeye yönelik çabalar boşa çıktı. Sonuçlar ortada: Kürtlerin temsilcisi olduğunu iddia eden HDP, kendisine Kürt kökenli vatandaşların sahip çıkmasıyla değil, CHP’nin ittirmesiyle seçim barajını aştı.

Bozguncular bir defa daha bozguna uğradı!

Şimdi sakın ola Cumhur İttifakı ile Millet İttifakının ortaya çıkardığı bloklaşma yanlış değerlendirilmesin. Doğaldır ve sistemin gereğidir bu bloklaşma. Ama bir ayrışma değildir. Seçimde ortaya çıkan tercih farklılıklarıdır.

Türk kökenli seçmen nasıl tercihini farklı noktalarda kullandıysa, Kürt kökenli seçmen de öyle yapmıştır. Ne kadar zorlanırsa zorlansın, ne kadar ajite edilmeye çalışılırsa çalışılsın, ortaya ayrışma değil, birlik ve bütünlük fotoğrafı çıkmıştır.

24 Haziran seçimlerinin en büyük kazanımlarından biri de budur!

***

Şimdi bir de CHP’deki gelişmelere bakalım…

Yaşanan “koltuk savaşında” yine oluşturulmaya çalışılan algılar ön planda! 2010 Yılında Kemal Kılıçdaroğlu’nun ardından estirilen rüzgâr tersine döndü. Şimdi benzeri bir rüzgârla Muharrem İnce’nin yelkenleri şişirilmeye çalışılıyor.

İnce, 41 yıl sonra gelen “zaferden” söz ediyor. CHP’nin üzerinde bir oy oranına ulaştığını söyleyerek, içine girdiği koltuk mücadelesinde avantaj elde etmeye çalışıyor.

Ama burada bir illüzyon var!..

1) Muharrem İnce, CHP tarafından Cumhurbaşkanlığına aday gösterildi, ama CHP’nin adayı olarak ortaya çıkmadı.

2) Aday olur olmaz CHP rozetini çıkardı. Yaptığı bütün konuşmalarda “Ben CHP’nin değil, 81 milyonun adayıyım” dedi.

3) Kılıçdaroğlu ve CHP kurmayları ile birlikte fotoğraf vermekten özellikle kaçındı.

4) Hep tek kişilik şovlar yaptı. Yanına hiçbir CHP’li adayı yaklaştırmadı.

5) CHP’nin bütün imkânlarını kendisi için seferber etti. CHP’den her türlü desteği aldı. Fakat CHP’ye herhangi bir destek vermedi.

6) Seçim kampanyası boyunca İnce tarafından CHP ve CHP’nin adayları öksüz bırakıldı.

7) CHP örgütü de partisine değil Muharrem İnce’ye çalıştı.

Doğru mu bütün bunlar, doğru!

Ama İnce şimdi çıkıp, “CHP’nin oylarını artırdığını” söylüyor. Oysa kampanya boyunca CHP’ye değil, sadece kendine çalıştı. Kendi oylarını artırdı. “Ben CHP’nin adayı değilim” diyerek, CHP’den uzak durdu. Bu tavrıyla CHP için bir “fren” işlevi yaptığı bile söylenebilir.

Ama “CHP’ye zafer kazandırdığından” bahsedebiliyor.

Burada bir yanlışlık var!

Gelinen noktada, Kemal Kılıçdaroğlu’nun hayatının hatasını yaptığını söyleyebiliriz ancak! CHP’nin bütün imkânlarını partiye hiçbir destek vermeyen İnce’ye tahsis etti. Bu tavrıyla kendisi de CHP’den çok İnce’ye çalıştı! Doğal olarak da böyle bir sonuç ortaya çıktı.

Şimdi o sonucun altında eziliyor!