Bir sene öncesini hatırlayın. Başlangıçta, “yalan ve iftira bunlar” diyorlardı. Hep birlikte aynı sözleri tekrarlayıp duruyorlardı:

-Delil var mı delil? Koyun delilleri ortaya, gereğini yapın…
Bir takım deliller ortaya çıktı. Cumhuriyet savcıları düğmeye bastı. Peş peşe operasyonlar başladı. Başlangıçta kendileri ne istiyorsa, neyi savunuyorsa o yapıldı.
Peki şimdi hangi noktadalar?
Kendilerini savcı ve hakim yerine koyup, kim suçlanıyorsa onu aklamaya çalışıyorlar. “Hukuksuz bu yapılanlar” diye bağırıyorlar:
-Bu deliller hukuka aykırı elde edilmiş. Hukuku ayaklar altına alıyorsunuz. Hukuksuz işlemler yapıyorsunuz.
Yetmiyor, üstüne bir de Türkiye’yi dışarıya gammazlıyorlar. Bize kim alerji duyuyorsa onun koluna giriyorlar. Bu ülkenin aleyhine ne yapılması gerekiyorsa onu yapmaya çalışıyorlar. Adeta “düşman kuvvetler” gibiler.
Dün “yalan bunlar” diyenler, her zaman yaptıkları gibi son derece sistemli ve kapsamlı yalan ve iftira kampanyaları yürütüyorlar!
* * *
İşin hukuki tarafı savcı ve hakimlerin işi. Onlar hukuk ne diyorsa yapacaklar. Şovla, tehditle ve algı operasyonları ile engellenecek değiller elbette.
Ben, başka bir noktaya, bitik bir insanın psikolojik hallerine dikkat çekmek istiyorum. Kendisi bitmiş; ama geniş kitleleri de peşinden sürüklemeye çalışıyor. Kameraların karşısına geçip, “direnişe devam” mesajları veriyor:
-Ah keşke ben de Hidayet Karaca ve Ekrem Dumanlı’nın yerinde olsaydım!
Kendisini destekleyenler de bu sözleri yayınlıyor. İçlerinde “Ne diyorsun sen?” diye sorgulayan yok:
-Efendi, sen öylesine bir konu içindesin ki, kardeşinin cenaze törenine bile gelemedin! Şimdi hangi yüzle bu insanları tahrik edip gaz veriyorsun?
Yetmiyor, halen “din, iman ve ahiretten” bahsediyor. Yine kimse “yeter artık” diye tepki göstermiyor:
-Yahu sen değil miydin, “Cebrail istese de ben O’nun dediğini yapmam” diyen? Hem Allah’ın elçisine karşı çıkıyor, hem “din iman” diyorsun! Ne diyor, ne yapmaya çalışıyorsun sen?
Devam edelim…
Bunları yapmak bir yana, düşünmeyen, görmeyen, sezmeyen ya da işlerine gelmeyen bir takım kişiler, halen bu adımın peşinden gidiyorlar. Kalabalıkların arasına girip bu ülkenin Cumhurbaşkanı’na beddualar ediyorlar. Tıpkı, uyuşturucuya verilen cezalar artırıldığı için cezaevlerindeki uyuşturucu tacirlerinin “Boynun altında kalsın Erdoğan” dedikleri gibi!
Yetmiyor, bitmiyor, daha da ileri gidip “Merak etmeyin Erdoğan ölecek” söylemi ile kitleleri diri tutmaya çalışıyorlar.
Aklın ve mantığın almayacağı ama belki “haşhaşi” kelimesi ile izah edilebilecek bir garabetle karşı karşıyayız!
* * *
Elinde böyle bir medya gücü bulunmasa!..
Böylesine büyük bir ekonomik büyüklüğü arkasına almamış olsa!..
Muhalefet, kendi siyasi hesapları gereği sergilenen bu vahim din istismarına çanak tutmasa!..
Bir de dış destekçileri arkadan itip durmasa!..
Esamisi okunmayacak; ama şu anda kof da olsa, derinliği bulunmasa da çıkarılan ciddi bir gürültü var. Ancak, çözülme başladı bir kere. Hep böyle olur, başladıktan sonra gerisi çorap söküğü gibi gelir.
Bugün duyduğumuz sesler çöküşün çatırtıları! Adam batıyor batmasına da, belli bir kitleyi de kendisi ile birlikte dibe çekiyor. İşte onlara yazık oluyor.
* * *
Bugün sıkıntı gibi görünse de yaşananlar Türk demokrasisi ve ülkenin geleceği açısından güzel gelişmeler.
Taşlar yerine oturuyor, Türkiye normalleşiyor.
Öyle görünüyor ki, bitti bu iş. Bırakın bağırıp çağırmayı ve milletin kafasını bulandırmaya çalışmayı. Dün yaşananlar yanlıştı, bugünküler değil!
Sözüm, bu yapıya fazla bulaşmamış olanlara: Hala çok geç değil, kendinizi ve ailenizi düşünüyorsanız kaçıp kurtulun. Çünkü, gerçekten bitti bu iş!