Türkiye bir seçim yaptı. İstanbul’da mazbata geçici süre Ekrem İmamoğlu’na verildi. Yunan basını ise zafer çığlıkları attı.

Sorgulanır tabii ki böyle bir durum… Ayrıca, sorgulanmalı da…

Bu ülkenin Başkanı Erdoğan’a her gün hakaretler eden Yunan Basını, niçin İmamoğlu’na destek veriyor? İçlerinden bazıları hangi sebeple “Yunan kazandı” türünden başlıklar atıyor? Erdoğan’a duyulan öfkenin, İmamoğlu’na yönelen sempatinin altında ne yatıyor?

Basının görevi bu soruların cevabını araştırmak! İmamoğlu’nun siyasi rakiplerinin en doğal hakkı “ne, neden ve niçin” gibi sorulara cevap aramak! Hatta kendisine oy verenlerin bile bu durumu sorgulama hakları var!

Ama sen misin bunu yapan...

İmamoğlu’nun Trabzonlu olduğundan bahsediliyor, birileri elinde çamur saldırıya geçiyor. “Vay, sen Trabzonlulara Rum mu dedin?” türünden çarpıtmalar devreye sokuluyor. Son derece yanlış ve maksatlı algılar oluşturulmaya çalışılıyor.

Ne ilgisi var!

Trabzonlulara “Rum” diyen ya da başka bir sıfat takan yok. Tam tersine, o çarpıtmayı yapanlar bizzat kendileri.

Kimse “Ne oluyor?” diye sormasın mı? Basın ya da siyaset müessesesi böylesine önemli bir gelişmeyi sorgulamasın mı? Herkes gözlerini kapatıp, kulaklarını tıkayıp bir kenara çekilip otursun mu?

İstenen bu herhalde! Daha düne kadar “konuşan toplum” diyenler, şimdi toplumu susturmaya çalışıyorlar. İstedikleri olmayıp, tersi gerçekleşince alabildiğine celalleniyorlar. Hatta işi hakaret boyutuna kadar götürüyorlar.

***

Basit bir iş değil, seçim iptal edildi İstanbul’da…

Neden iptal edildiğinin belgeleri de sokak simitçilerinin tezgâhlarına kadar düştü. Simit sarıyorlar onlarla. Peş peşe patlayan seçim yolsuzlukları, usulsüzlükleri pehlivan tefrikasına döndü. YSK’nın gerekçeli kararı ile hukuken ete ve kemiğe de bürünecek bunlar.

Binali Yıldırım ise bütün bunları halkın anlayacağı şekilde dillendirdi. Seçimin neden iptal edildiğini soran bir vatandaşa “çünkü çaldılar” cevabını verdi.

İmamoğlu da kalkıp, “çaldılar” ifadesini kullandığı için Binali Bey’i ayıpladı!

Oysa, asıl ayıplanması ve yerden yere vurulması gerekenler, İstanbul seçimini bu hale getirenler. Halkın iradesine darbe vuranlar. Sandıklarda her türlü madrabazlığı sergileyenler. Tam 32 tane savcılık soruşturması açıldı onlar için.

Bunları da mı görmeyip bir kenara atalım? “Olmuşsa olmuş, yapılmışsa yapılmış, çalınmışsa çalınmış” mı diyelim? İmamoğlu bunu istiyor herhalde!

Ama diyemeyiz, dememeliyiz de. Hiçbir medeni toplumda böyle bir tavır sergilenmez ki!

***

Şimdi bir projenin daha çöküşüne şahitlik ediyoruz…

“Herkesi kucaklayacak, halk adamı İmamoğlu” tiplemesi gitti, karşımıza bambaşka bir figür çıktı. En temel meseleleri bile çarpıtıyor, en basit sorulara cevap vermekten kaçınıyor. Tahammüllü değil; kızıyor, sinirleniyor, basın mensuplarına tazminat davaları açıyor…

Toplum mühendisliği böyle bir şey işte! Belli bir yere kadar iyi gidiyor. Sonra ambalaj yırtılıyor, gerçekler ortaya çıkıyor. Algılar, olgularla yer değiştiriyor.

Gerçeklerin bir gün ortaya çıkma özelliği var çünkü!