Gazetecilik ve siyasetin kesiştiği ortak noktalar vardır. Her iki taraf için de kamunun menfaati esastır. Siyasetçi, toplumun yararını gözetip korumaya çalışırken, medya da bu doğrultuda yol gösterici olur ya da o yönde yorumlar yapar.

Siyasetçi, halkı darbeleyemez...

Medya da konuları çarpıtıp, algı operasyonları düzenleyerek toplumu yönlendiremez. Görevi, halkı bilgilendirmek ve doğruları ortaya koymaktır. Gerçeklerin üzerini kapatmak değil.

Ama bizde öyle olmuyor. Uzunca bir süredir son derece garip ve anlaşılmaz olaylar yaşanıyor. Bazı siyasetçiler avukatlığa soyunmuş durumda. Ama halkın, kamunun avukatlığına değil. Halkı darbelediği ve fakir fukaranın malına el uzattığı iddia edilen kişilerin avukatlığına!

Yargı ile savaşıyorlar. Hazırlanan iddianameleri boşa çıkarmaya çalışıyorlar. Ciddi soygun ve vurgun iddiaları ile gözaltına alınan ya da tutuklanan insanları savunmak için kendilerini helak ediyorlar. Hatta işi gücü, asli görevlerini bırakıp, sadece bu konu ile ilgileniyorlar. Bazıları siyasi partiden çok avukatlık bürosuna dönüşmüş durumdalar!

Medyaya gelince...

Orada da durum farklı değil. Uzun süredir başkalarına "yandaş" ve "yalaka" diye saldıranlar, yandaşlığın en kaba türlerinden örnekler verip, yalakalığın en uç noktalarında geziniyorlar. Adeta varlık sebepleri buymuş gibi davranıyorlar.

Görüyorsunuz işte:

Yargının milleti ve ülkeyi darbelediğini iddia ettiği insanlara ilgili güzellemeler yapıyorlar. Amiyane tabiri ile adeta onarı yalayıp yutuyorlar! Çok ciddi iddiaların üzerini örtmeye çalışmakla kalmayıp, bir de faillerini yüceltmeye ve ilahlaştırmaya uğraşıyorlar. Hatta zaman zaman onlar için özel televizyon programları bile yapıyorlar.

Çok garip bir tablo bu!

Siyaset müessesesinde de medyada da ciddi bir çürüme söz konusu.

Geçtiğimiz gün, Halk TV'de CHP Genel Başkanı Özgür Özel'i izliyorduk. Yanımızda eski bir CHP Milletvekili de vardı. Bir ara, "Türkiye'nin gerçek sorunları ve dünyada yaşananlarla ilgili tek bir telime bile etmedi" dedi.

Evet, çünkü onun gündemi çok farklıydı. Sinirli ve tepkiliydi. Belediyelere yapılan yolsuzluk operasyonlarına ayırdı konuşmasının büyük bölümünü. Bir siyasi partinin Genel Başkanı gibi değil, herhangi bir avukatlık bürosunun çalışanı gibi konuştu!

Artık ezberlediğimiz sözleri tekrar edip durdu...

Operasyona uğrayan belediyelerde hiçbir problem yoktu, oralarda suç işlenmemişti! Gözaltına alınıp tutuklanan kişiler, yumurtadan yeni çıkmış birer civciv misali suçsuz ve masumdu! Atılan adımların tamamı siyasiydi! Bütün suç da Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ile Adalet Bakanı Akın Gürlek'e aitti!

Garip ama söyledikleri buydu. İlaveten sürekli olarak başka yerleri hedef gösterip, başka kişileri suçladı.

Yetmedi, ertesi gün yaptığı bu konuşma, bazı gazetelerde yorumlu olarak sayfalara yansıdı. Oralarda da son derece ağır suçlamalara yargılanan insanlar değil, görevlerini yapan halka hizmet etmeye çalışanlar yerden yere vuruldu.

Sizce de garip değil mi bu yaşananlar?

Dünya çalkalanıyormuş, Türkiye'de ciddi ve çözülmesi gereken sorunlar varmış! Umurlarında bile değil. Suç işlediği iddia edilen insanları aklamaya çalışıp, avukatlığa soyunmak, yargıya çemkirmek çok daha önemli onlar için!

Siyaset de gazetecilik de bu değil.