Evlenmek için yanıp tutuşan çok kadın tanıyorum, hatta bunu hayatının birinci ve en önemli hedefi haline getirenler bile var. Tamam, olabilir, herkes şu ahir dünyada ‘öbür yarısı’nı arıyor olabilir ama yanlış adamla evlenmek de neyin nesi! Kendinize bir sorun bakalım, “Yeniden dünyaya gelsem aynı adamla evlenir miydim?”: Zor soru kabul ediyorum. Araştırmacılar bir süre önce bu zor ve kışkırtıcı soruyu kadınlarımıza sormuşlar. Sonuçlara bakınca şaşmamak imkânsız. “Dünyaya bir daha gelsem aynı adamla evlenmezdim” diyenlerin oranını merak ettiniz mi?

Yüzde 65 gibi bir rakam cıkmış ortaya. Kocalara sorsalar sonuç ne olurdu büyük merak içindeyim. Aşağı yukarı aynı oran olurdu gibi geliyor bana, araştırmacılar lütfen bu eksiği tamamlayın ve durumu eşitleyin; zira “Kadınlar mızmız, bir şey beğenmiyor, kocalarını sevmiyorlar” gibi bir sonuç var ortada! Soruların da karılarının önünde sorulmasını talep ediyorum ayrıca, daha eğlenceli olmaz mı? Erkeklerin karılarından korktuğu aşikâr, evde ve sokakta iki farklı adam gibidir çoğu. Ben de boş durmuyorum elbette, bilim adamları gibi soruşturmaktayım, kafadan sallamıyorum erkek mevzuuna kafa yoruyorum... Bakın sinirden konudan saptım! Kadın hayatından memnun değil çünkü adam işbirliğine yanaşmıyor, evliliği bir ortaklık anlaşması gibi görmüyor! Brifing veresim var bu konuda, adamları yerden yere vurasım var! Anneleri gibi kadın istiyorlar sonra kadına “Annem misin, ne yapacağımı, ne yapamayacağımı sen mi söyleyeceksin” diye çemkiriyorlar!
Şahane görünen kadınlar istiyorlar, kadın azıcık hoş giyinse sorun yapıyorlar.
Seksi kadın istiyorlar, seksi görününce kıskançlıktan kuduruyorlar.
Her şeyi olduğu gibi kabullenilsin istiyorlar, hiçbir şeyi kabullenmeye yeltenmiyorlar.
Çocuk için evleniyorlar, çocuklarıyla ilgilenmiyorlar.
Ev geçindiremiyorlar kadına ‘çalışamazsın’ diyorlar.
Kadın para harcasa da kazansa da kızıyorlar.
Karılarının koynuna mis gibi kokarak girmiyorlar, tuttukları takım kadar büyük bir aşk beslemiyorlar.
Ekonomik sıkıntıların aşklarını öldürmesine izin veriyorlar, kadına türlü eziyeti edip sokaktan geçen minili kadına göz süzmeyi ihmal etmiyorlar.
Kadına eski sevgililerini anlatıyor ama kadının eski hikâyelerinden hiç haz etmiyorlar.
**
Büyük bir yanlış var ortada! Aile kurmanın, evlenmenin, hayatı bir insanla geçirmenin anlamını bilmeden evleniveriyorlar. Tamam, kabul ediyorum erkeklerin büyük çoğunluğu da aile baskısıyla, artık vaktı geldi diye evleniyor! Ne yazık! Ne çok yaşanmamış hayat var memkelette, ne çok aşkı tanımadan göçüp giden! Okullarda mı okutulmalı, müfredata mı eklenmeli, ‘hayat sanatı’ dersi diye mesela! Ne yaparsan mutlu olursun, başkalarına nasıl davranırsan mutluluk geri döner, hayatı paylaşmak nedir dersleri olsa! Kadınların yüzde 72’si evliliğe olmasa da aşka inanıyor. Aşkın varlığını bilip de dokunamamak ne acı! Aşka dokunur gibi olup elden kaçırmak da... Aşkı yaşatmanın, hayat boyu sürdürebilmenin formülleri varken, elden kaçırmak ne acı! “Evlilik aşkı bitirir” diyenlerin oranı yüzde 85!
‘Hayatın bir gün, onun da bugün’ olduğunu bilmemek nasıl olabilir! Yarın yok belki!
Sevdiğinize bir daha sıkıca sarılamayacaksınız belki. Ne fena düşünmesi bile...
Dünya Kadınlar Günü, erkekler isteseler bugünü kendileri için cennete çevirebilirler, bir demet maydanozla bile; bırakın aranjmanları, tektaşları, reklamlardaki safsataları! Yeniden dünyaya gelseler sizi ve sadece bir tek sizi isteyecekleri bir hayat kurmak elinizde, ey erkek milleti azıcık büyüyün artık! Karılarınızın yetişkin bir ergene değil, kendilerini saracak adamlara ihtiyaçları var! Güvende hissedecekleri bir yere, orası sizin kollarınız olsun, budur...