Mehmet Ali Erbil’in geçtiğimiz günlerde banyosunda düşmesi sonucu yoğun bakıma kaldırılmasıyla, duymayan kalmadı ülkemizde “Kaçış Sendromu” hastalığını.

Ben de ilk olarak ismine aldanıp “burn-out sendromu” gibi psikolojik bir rahatsızlık zannetmiştim ama yanılmışım.

Erbil’in kızının paylaştığı yazı ve babası hakkında söylediği şeyler beni çok etkiledi, ben de merakıma yenik düşüp araştırmaya başladım.

Öğrendim ki; “Kaçış Sendromu” aslında insanın damarlarından protein, mineral ve suyun yavaş yavaş kaçması anlamına geliyormuş.

Dünyada toplam 800 kişiden daha azının mustarip olduğu “Kaçış Sendromu” o kadar nadir bir hastalık ki Türkiye’de bugüne kadar teşhis edilen tek hasta Mehmet Ali Erbil.

Mehmet Ali Bey’in kız kardeşi Prof. Dr. Yeşim Erbil’den öğrendiğimize göre sevilen sunucu yıllardır bu hastalıkla mücadele halindeymiş.

Banyosunda düşmesi sonucu aldığı yaralar damarlarından kaçan önemli maddelerin miktarını arttırmış.

Erbil’in sevenlerine sabır kendisine de acilen şifa diliyorum. Bütün ülkemizin öğrenmesine yardımcı olduğu illeti en yakın zamanda yenip tekrar sahnelere döneceği günü umutla bekliyorum.

DÜŞES ÇIPLAK

Ünlü “Kral Çıplak” masalında; halktan hiç kimse krala görünmez zannettiği elbisenin aslında var olmadığını, kralın düpedüz çıplak olduğunu söyleyemez.

Bundan haberi olmayan bir çocuk ise çığlık atar: Kral çıplak!

İşte bizim hikayemiz de biraz böyle bugün.

İnternetteki moda haberlerine hızlıca göz gezdirirken gözüme çarptı İngiltere kraliyet ailesinin yeni gelini Meghan Markle.

Eşi prens Harry ile Tonga’ya yaptığı seyahatte üzerine giydiği kırmızı, alımlı elbisenin etiketi elbisenin eteğinde asılı kalmış.

Kimin giydiğini bilmesek iade edecek diyeceğim.

Bir moda hatasıdır yaşanmış diyelim üzerine fazla düşmeyelim bence.

Yakın zamanda hamile olduğunu açıklayan Meghan sürekli siyah ve koyu renklerde giyiniyor diye aldığı tepkilere kulak vermiş ve eltisi Kate Middleton’dan akıl almış olacak ki bu sefer capcanlı bir renk seçmiş, varsın etiketi de üzerinde kalsın.

Bence annelik mucizesini ilk defa yaşayacak olan Meghan Markle’ı bu vesileyle tebrik edelim ve ufak moda hatasını da unutalım.

Din görevlisi ve cenaze

Bu hafta çok sevdiğim doktor bir arkadaşımla sohbet ederken, katıldığı ve dinledikçe bana enteresan gelen, bir o kadarda duygulandıran bir cenaze töreninden bahsetti.

Bu töreni diğerlerinden farklı kılan ise yapılan merasimin Hıristiyan bir kadın din görevlisine ait olmasıydı.

Kendisi ülkemizde neredeyse ömrünün en uzun yıllarını geçirmiş ve yaklaşık 50 yıl hizmet etmiş.

Birçok hastanın bakımında rol almış, çalıştığı kurumlarda çalışanlarla senelerce neredeyse birer aile gibi olmuşlar, o kadar bizden olmuş ki beraber çalıştığı tüm Müslüman arkadaşlarının düğünlerine, kız isteme merasimlerine ve cenazelerine katılmış.

Aralarında din, dil, ırk ayırt etmeksizin…

İhtiyacı olan ve karşılaştığı tüm insanlara sorgusuz sualsiz yardım elini uzatmış, tüm bunları ise tamamen adanmışlık ruhuyla yapmış bir din görevlisinden bahsediyorum.

Söz konusu bu kadar değer verilen, sevilen ve sayılan bir insan olunca da tabii ki bu cenaze töreninde aynı dine mensup olan ve olmayan birçok kişi aynı sevgi ve saygıyla cenazesinde hazır bulunmuş.

Cenazenin hazırlanmasından defnedilmesine kadar, gelenekler bambaşka olmasına rağmen Müslüman ve Hıristiyan onlarca kişi yanında olmuş ve aynı kilisede aynı Tanrı’ya dua ederek onu uğurlamış.

Ülkemiz insanına bunca zaman hizmet etmiş birini kaybetmek oldukça üzücü tabii, fakat hiçbir şey ayırt etmeksizin insanların bu arkadaşlarının cenazesinde birleşerek aynı duyguları hissedebildiklerini görmek oldukça dokunaklı.

Bu hikâyede tüm bunların dışında beni asıl duygulandıran şeylerden bir tanesi de bu din görevlisinin tek hayalinin artık kendi vatanı olarak gördüğü ülkemizin vatandaşı olarak ölmek istemesiymiş.

Maalesef bu hayalini gerçekleştiremeden hayata gözlerini yumması tüm arkadaşları gibi benim de içimi sızlattı doğrusu.

Ülkemizde mal sahibi olan ya da çeşitli prosedürleri yerine getiren insanlar vatandaş olabiliyorken milletimize senelerce gönüllü hizmet vermiş bazı insanlara da pozitif ayrımcılık uygulanabilmesi taraftarıyım doğrusu…