Mesut Özil.

Gencecik bir adam…

Çok da başarılı…

Ailesinin doğduğu yer Türkiye, kendisinin doğduğu yer ise Almanya.

Dünyanın en önemli kulüplerinde oynuyor.

Ve Alman Milli takımında.

Derken bir gün Başkan Recep Tayyip Erdoğan ile el sıkışıyor.

Ve bütün Alman ırkçılar saldırmaya başlıyor.

Üstüne bir de Alman Milli takımı Dünya şampiyonasından elenince iyice hedef tahtasına oturtuluyor.

Sonunda dayanamadı Mesut ve artık Alman milli takımda oynamayacağını açıkladı.

Mesut’un bu tavrı ırkçı Almanların yüzüne çarpılmış bir tokattı aslında.

Ne kadar ikiyüzlü olduklarını gösteren bir ayna tuttu.

Kimi anladı, kimi anlamamazlığa getirdi.

Bu ırkçılar aslında Türkiye ve Sayın Erdoğan’a karşı ön yargılılar.

Acısını Mesut’tan çıkartıyorlar.

Yaptıkları şey Mesut üzerinden bize saldırmak…

Temelinde ülkelerine işçi olarak gelen Türklerin başka ve başarılı bir biçimde var olmasını da hazmedemiyorlar.

Ama onlara kötü bir haberim var.

İşçi olarak gelen o Anadolu insanlarının çocukları ve torunları çok daha başarılı olarak var olmaya devam edecekler.

YUNANiSTAN YANIYOR

Atina’nın 40 kilometre uzağındaki bir ağacın ürettiği oksijen bize gelmiyor mudur? Geliyordur mutlaka.

Dolayısıyla o ağaç bizim ağacımız sayılır.

Yandığında üzülürüz.

Biliyorum birçok sorunumuz var, bir türlü giderilemeyen.

Çoğu siyasi.

Ama sokaktaki insanların birbirine düşmanlığı yok.

1999’daki büyük deprem olduğunda ilk yardım eli uzatanlardan biriydi Yunanistan.

Şimdi ise başkentinin çok yakını alevler içinde.

İnsanlar kurtulabilmek için denizin içine kaçıyor.

Ona rağmen yüzlerce kişi öldü.

Hele hele küçük çocukların ölümü yürek dağlıyor.

Başkan Erdoğan’ın yardım teklif etmesi son derece güzel bir dostluk örneği.

Umarım yangınlar kontrol altına alınır, Yunanistan’da daha fazla insan ölmez.