Kaçınılmaz olarak dünyanız üçüncü küresel kapışmaya doğru hızla sürüklenmekte. Bu sürüklenmenin temel sebebi ise küresel güçler arasında küresel sermayenin yani güç paylaşımının barışçıl yollardan yapılamamasıdır. Daha açık bir ifadeyle emperyalist güçler mevcut ve yeni sömürge alanlarını ve bunlara dayalı ortaya çıkan devasa sermayeyi kendi aralarında pay edememektedir. Teknolojik gelişmeler, kutuplardaki ve uzaydaki yeni rekabet alanları, iklim değişiklikleri ve yaygın kuraklık, değişen demografi ve artan nüfus gibi gelişen yeni durumlar küresel güçleri birbirine düşürmektedir. Ancak bu rekabet hali sadece küresel güçler arasında kalmamakta, dünyadaki diğer ülke ve dengeleri de etkilemektedir. Çünkü küresel güçler büyük kapışma öncesi diğer dünya ülkelerini de kendi yanlarına çekebilmek için her türlü yolu denemektedirler. Aynı 1 ve 2. Dünya Savaşları öncesinde olduğu gibi.

2. Körfez savaşı öncesi 2002 yılında Türkiye ile ABD arasında yapılan görüşmelerde Türkiye'den ABD'nin yanında Irak'a karşı savaşa girmesi istendi. Ve bu konuda ABD tarafından Türkiye'ye çok ciddi baskılar yapıldı. Yapılan görüşmelerden birine ben de katılmıştım. Türk tarafı o dönemin ABD Savunma Bakanı Colin Powell'a 1991 yılındaki 1. Körfez Savaşı'ndan bu yana Türkiye'nin yaklaşık 100 milyar dolar kayba uğradığını, öncelikle bu kaybın karşılanması gerektiğini iletti. 1991 yılında 1. Körfez Savaşı'nda Türkiye ABD'nin isteği ile Irak'tan Türkiye'ye gelen petrol boru hatlarının vanalarını hiçbir gerekçe göstermeden bir gecede kapatmış, Irak'la olan bütün ticari, ekonomik, siyasi ve diğer ilişkilerini sonlandırmıştı. Sonuç 2. Körfez Savaşı'na kadar Türkiye'nin yaklaşık 100 milyar dolar kayba uğraması olmuştur. Colin Powell Türk heyetine cevaben 100 milyar dolar rakamının konuşulabilecek bir rakam olmadığını, Türkiye isterse 1 milyar dolar nakit ve 1 milyar dolar da Irak petrollerinden petrol verebileceklerini söyledi. Toplantı herhangi bir uzlaşıya varılamadan sona erdi.

ABD ve Batı'nın Irak operasyonu, Arap Baharı kışkırtmaları, Ukrayna savaşı, Finlandiya Girit hattında yığınaklanması yeni küresel sistemi oluşturacak büyük kapışmanın ön hazırlıklarıdır. Burada Türkiye'ye düşen başta PKK ve FETÖ olmak üzere terörle boğuşmak, Yunanistan'la sürekli krizler yaşamak, Suriye ve Irak'ta terör yuvaları ile mücadele etmek, Kıbrıs sorunu üzerinden baskılara maruz kalmak, ekonomik, siyasi, askeri ve diğer şantajlara boyun eğmek, içeride siyasal istikrarsızlıklar ve kaoslar yaşamak şeklinde özetlenebilir.

Sonuç olarak Türkiye çevresindeki yakın jeopolitik hinterlandığında durum üstünlüğünü kesin olarak elde ettiği için klasik provokasyonlarla bir savaşın içerisine çekilebilmesi oldukça zordur. Küresel güçlerin kendi çıkar çatışmaları nedeniyle meydana gelen ve bundan sonra meydana gelebilecek savaşların tarafı olmak zorunda değildir. Çünkü bu savaşlar bizim savaşımız değildir. Bizim olmayan savaşlara başkalarının taşeronu olarak girmek ya da başkalarının tarafında yer almak 1991 yılındaki 1.Körfez savaşı ve 1914 yılındaki 1.Dünya Savaşı örneklerinde olduğu gibi ülkemize sadece zarar getirir.

Bu nedenle önümüzdeki dönemde çok daha kritik günler bizi beklemektedir. Özellikle Karadeniz'de kötüleşen ortamda Rusya ile Türkiye'yi karşı karşıya getirmek yönünde meydana gelebilecek oldu bittilere karşı çok dikkatli olunmalıdır. Yine Irak ve Suriye denkleminde yeni pozisyonlar kazandırılmaya çalışılan terör odakları bu bölgelerde istikrarsızlığı devam ettirmek için her türlü çabayı göstereceklerdir. Küresel güçlerin Güney Kıbrıs Rum Yönetimi üzerinden KKTC ve Türkiye'ye, Yunanistan üzerinden de Ege ve Akdeniz'de olası sinsi planlarına karşı her zaman hazır olma zorunluluğumuz vardır. Son olarak ülkemizin iç siyasi ve sosyolojik yapısında birlik ve beraberlik içerisinde hareket edilmesi, başta ekonomi, göçmenler ve depreme hazırlık gibi temel problem sağlarında kalıcı çözümlere bir an önce ulaşılması yine hayati önemdedir.