Fransa'daki olaylar biraz durulmaya başladı. Ancak bu durum aslında daha büyük olayların habercisi olabilir. Sosyal sebepler dikkate alınmadan yapılacak her türlü bastırma girişimi sonucunda daha büyük olaylarla kendini gösterir. Fransa'nın karanlık sömürge tarihinde meşru başkaldırılara yönelik şiddet içerikli bastırma teknikleri adeta gelenekselleşmiştir. Ancak geçmişten farklı olarak dikkat edilirse Fransız toplumu da ayrışmaktadır. Genel itibarıyla Avrupa'ya bakacak olursak artık sol veya muhafazakarlıktan ziyade sağ ve daha aşırı sağdan bahsetmek mümkün. Bu eksen kayması Avrupa devletlerini yabancı ve İslam düşmanlığı konusunda daha da radikal hale getirmektedir.

Olayların Avrupa'ya yayılması beklenirken giderek sönümlenmeye başlamasının arkasında başka şeyler olduğunu da düşünmek gerekir. Bunlardan birincisi diğer Avrupa devletleriyle Fransa'nın işbirliğine gitmeleri, yayılmanın önlenmesi için başta Interpol olmak üzere ortak güvenlik ve istihbarat birimlerinin harekete geçmesini söyleyebiliriz. İkincisi ise dış politikada bazı adımların atılmış olması muhtemeldir. Bu kapsamda Fransa'nın hem ABD ve hem de Rusya ile kapalı kapılar arkasında görüşmüş olması son derece muhtemel.

Ancak dedim ya sosyal sebepler dikkate alınmadan sadece güvenlik penceresinden bakarak olayları önlemek, sömürgeci mantıkla ötekileştirilmiş insanların ve birikmiş öfkenin daha büyük patlamalarla ortaya çıkmasına neden olur. Peki bu olmaz veya olamazsa ne olur? Rebound etkisiyle öfke aslına döner. Yani Afrika'ya doğru yol alır. Dolayısıyla Avrupa'da sonuca ulaşamayan öfke Afrika'da emperyalizme karşı baş kaldırabilir. Fransa'daki olayların Avrupa'dan ziyade Afrika'ya sıçrayabilme ihtimalini her zaman düşünmek gerekir ki böyle bir durumda küresel seviyede etkili olabilecek şiddetli göç ve açlık tehlikesi insanlığın kapısını çalabilir. Bundan sonraki süreçte Fransa'nın özellikle ekonomik zayıflamasına bağlı olarak yeni baş kaldırıların olması ve Fransa'yı daha kaotik hale getirmesi masanın altında sessizce beklemektedir. Bu arada Fransa'nın en üst seviyede açık veya örtük destek verdiği PKK'nın da Fransa'yı nasıl sattığını hep birlikte görmüş olduk.

Fransa'da bunlar olurken karşı kıyıdaki komşuda da enteresan bir gelişme yaşandı. Yunanistan Lavrion kampını kapattı. 40 yıldır açık olan Atina'ya 60 km uzaklıktaki Lavrion isimli PKK kampı neden kapatıldı diye soracak olursak, 28 Mayıs seçimleri desem sanırım konuyu biraz daha açıklamam gerekecek. 28 Mayıs seçimlerinde beklediklerini bulamayan küresel güçlerin Türkiye ile anlaşmaya gideceklerini ve PKK-FETÖ konusunda taviz vermek durumunda kalacaklarını defaten söylemiştim. Türkiye yeniden beş yıl daha istikrar dedi ve iç ve dış terör odaklarıyla iş tutanları sandığa gömdü. Türkiye'nin artan milli güç kapasitesi artık terör örgütlerinin bölgede yaşama şansını ortadan kaldırdı. Tamamen yok olmaları artık sadece zaman meselesi. Bunun bir etkisi olarak zorlayıcı diplomasi uygulamalarıyla çevremizdeki şer odaklarının kampları kapatılmaya başlandı. Bunları başka gelişmelerin izleyebileceğini de ifade etmek isterim. Sonuçta yıllardır Yunanistan gibi davranmaya çalışan İsveç, Türkiye'nin kapısında NATO için icazet almaya çalışıyor. İşte değişen Türkiye'nin değişen yüzü bu olsa gerek. Umarım içeride halkın sandıkta verdiği mesajı alamamış olanlar da bir an önce milli çizgide kendilerini değiştirirler.