Son zamanlarda bilim kurgu-fantastik-aksiyon türünde oldukça iyi hikâyelerin peliküle aktarılmasıyla artık biz izleyicilerin de beğeni çıtası fazlasıyla yükseğe çıktı. 2000’li yılların başında ‘The Matrix’ ile hayatımıza giren fütüristik evrenin ardından ‘Avatar’, ‘Interstellar’ ve ‘Ex-Machina’ gibi bilim kurgu öğelerine yepyeni bir boyut kazandırarak biraz metafiziği biraz da insan aklının ve ruhunun mucizelerini işin içine katan filmlerle gelecekteki dünyayı yorumlayan filmleri daha çok izler olduk. Bunun yanı sıra minimalist öykü anlatımı ve alt metindeki mesajı ile bilim kurgu türünde ‘duygusal ve düşünsel’ anlamda bir parantez açan ‘Arrival’ gibi daha felsefik boyutu olan filmlerden sonra şimdi de janralar arası yakaladığı müthiş uyum ve muazzam görselliğiyle ‘Ghost in the Shell’ (Kabuktaki Hayalet) daha derine bir dalış yapıyor…

Sinemasal şölen

Dünyada çapında bir üne sahip olan Japon çizgi romanı ‘Kabuktaki Hayalet’in Rupert Sanders yönetmenliğindeki sinema uyarlaması, aslında basit anlamda bir dedektiflik hikâyesi üzerine kurulu. Gelecekteki bir zamanda geçen hikâyede, bir kaza sonrası sadece beyin hücreleri kurtarılabilen ve devlet adına terör suçlarıyla savaşmaya yönelik kusursuz bir asker olmak üzere tüm vücudu yeni baştan geliştirilen türünün ilk örneği Binbaşı (Scarlett Johansson) ile tanışıyoruz önce. Zihin yönlendirme ve kontrolüyle siber suçların tehdit haline geldiği bu yakın gelecekte, geçmişine dair anlatılan hikâyeye inanarak terör suçlarıyla savaşan binbaşı aslında peşine düştüğü kötü adam ile birlikte geçmişinin sırlarına ulaşırken kendi keşif yolculuğuna da başlıyor. Çizgi romanın orijinal hikâyesinin ve görsel dünyasının sağladığı avantajı sinemasal bir şölen haline getiren film, göz alıcı efektleri ve silahların ateşlendiği akrobatik sahneleriyle baş döndürüyor. Hikâyenin kendi içinde yaptığı açılımlarla filmin başında tanıtılan karakterlerin gelişim ve değişimlerini izlerken film sürükleyicilik anlamında bir an bile hız kaybetmiyor. Başrolde yer alan Scarlett Johansson ise adeta bu rol için yaratılmışçasına doğal bir oyunculukla binbaşı karakterine hayat veriyor. Öyle ki Johansson’dan başka kim bu rolü bu kadar rahat ve kusursuzca taşıyabilirdi diye düşünmek bile zor… ‘Ghost in the Shell’ (Kabuktaki Hayalet) şu ana kadar 2017’nin en iyi sinemasal deneyimini yaşatırken, bir yandan da karakterlerin gelişiminden diyalogların alt metnine, yapım kalitesinden aktörlerin bunun gibi fiziksel çaba gerektiren yapımlardaki oyunculuklarına kadar dünya sinemasında yapılan işlerden etkilenmemek mümkün değil.

Millet Ay'a biz yaya…

Gel gelelim bizim sinemamızda ise romantik film türünün halen daha aldatma-aldanma üzerine kurulu klişe diyaloglar ve olaylar çevresinde dönen sözüm ona bir aşk hikâyesinden öteye gidemiyor olmasını görmek üzücü. Bugün vizyona giren yerli filmlerden ‘Aşk Uykusu’ ne yazık ki çok bilinen bir hikâyeyi aksayan ve sığ diyaloglar, beklentilerin oldukça altında ve samimiyetten uzak oyunculuklarla karşımıza getiriyor.