Her seçim öncesi olduğu gibi bu dönemde de listeler açıklanır açıklanmaz, sevinçlerle üzüntüler birbirine karıştı. Bir yerlerde umutlar yeşerirken, diğer tarafta öfke ve kırgınlıklar filizlendi. Bu seçim öncesinde de farklı partilerden adaylık başvurusu yapan on binlerce insan vardı. Buna karşın yalnızca 550 kişi Meclis'e girebilecekti. Seçilmek için seçilebilmek gerekiyordu ve mücadele büyüktü. Sonuçta kurullar oluşturuldu, listeler hazırlandı, bazı isimler üzerlerine çizik yerken bazıları ise yıldızlar gibi parladı. Şimdi ise gün yorumcuların, siyaset analizcilerinin günü. Biz de eksik kalmayalım istedik. Özetle;

1- Bu seçim döneminde listeler, partiler açısından oy oranını yükseltmekten ziyade partilerin iç yapılanma çalışmalarını tamamlamak için hazırlanmış görünüyor. Zira aşağı yukarı her partinin alacağı oy oranı belli. Birkaç sürpriz dışında sonuçlara etki edecek fazla faktör bulunmuyor. Taraflar konsolide olmuş durumda ve oy kaymaları artık neredeyse imkansız. Sadece DP geleneğinden arta kalan oyların nereye kanalize olacağı sorunu var. Her partinin listelerine serpilmiş durumda olan DP'lilerin varlık sebebi de halen yüzergezer durumda bulunan bu oylar. CHP ve MHP de dahil her partinin ucundan azıcık merkez sağ seçmen üzerine yatırım yaptığı, ilginç bir seçim dönemine girdiğimiz söylenebilir.

2- AKP ağır toplarını listelerin ön sıralarına yerleştirirken, CHP'nin ise ciddi bir kabuk değişimi yaşadığı söylenebilir. Her ne kadar AKP'de de rakamsal anlamda ciddi değişiklikler olsa da, bunun aslında sadece isimlerin değişikliğinden ibaret ve bir tasfiye hareketinden bahsedilemez. Kaldı ki, şu an liste dışı olan partililerin bir sonraki döneme yeniden listelere girmesi de mümkün. Geçen dönem nadasa çekilen bazı AKP'li vekillerin bu seçim döneminde geri dönüş yapmaları, gidenlerin kırgınlıklarını da bir nebze hafifletecek ve umutlarını kaybetmelerini engelleyecek bir yaklaşım. Kaldı ki, AKP'nin en önemli avantajı, listeye giremeyenlerin devlet bürokrasisinde çeşitli kademelere dağıtma imkanını elinde tutması. Bu sebeple kırgın seslerin çok yüksek çıkması fazla mümkün görünmüyor. CHP'de ise sesler giderek daha da yükselebilir. Parti teşkilatlarının bazı yerler haricinde güvenilir sayılmaması (yani eski yönetime bağlılığı olan), dışarıdan ithal medyatik adaylara yönelmeye neden olmuş durumda. CHP, bu seçimlerle birlikte büyük bir yapısal dönüşüme gireceğini gösteriyor. 

3- AKP'nin listelerinin bir diğer belirgin özelliği de, tabandan gelen ve pek de tanınmayan yeni isimlerin listelere sokulmuş olması. Bu noktada genellikle temayül yoklamalarına önem verildiği ve Türkiye çapında popüler isimlere değil, yerel tercihlere yöneldikleri görülüyor. Bu durum bölge teşkilatlarını desteklemek, merkezle ilişkilerini güçlendirmek ve özellikle önümüzdeki dönemde gündeme gelecek olan anayasa değişikliği referandumunda şevkle çalışmalarını sağlamak amacını güdüyor olabilir.

4- CHP'nin Ergenekon davasında yargılanan isimlerden bir kısmını listelere almasının, bugüne kadar AKP'nin kullandığı 'mağduriyet' kozunu, kendi eline almak istemesinden kaynaklandığı görülüyor. Türkiye halkı, mağdur edilmiş olanın elinden tutmayı seviyor. Kanımca AKP'nin bu dönemde elini en çok bağlayacak olan şey, fazla güçlü olması. CHP'nin seçim dönemi boyunca 'devleti ele geçiriyorlar', 'kadrolaşıyorlar', 'muhalefet edeni içeriye atıyorlar' söylemi ile kampanyasını yönlendireceğini söyleyebiliriz. Bu şekilde muhalefet eden her görüşten insanı aynı çatı altında toplamaya yöneleceklerdir. Nitekim Kemal Kılıçdaroğlu'nun 'ben kimseyi ayırmam' sloganıyla başlatılan seçim kampanyasının ortaklaştırıcı yönü budur.

5- Seçim öncesi en ciddi siyasal hamlelerden bir tanesi de BDP'den gelmiş durumda. Birbirinden farklı Kürt hareketlerinin temsilcilerini bir araya getirmek suretiyle Kürt siyasetini bütünleştirme stratejisini seçen BDP'nin seçimlerden eskisinden daha yüksek oyla çıkması sürpriz sayılmaz.