Önce Yunanistan, ardından İrlanda ve Portekiz Avrupa Birliği'nin borç altında ezilen ülkeleri. Şimdi de bunlara İspanya ve İtalya da katılırsa 'tek kurtarıcı' Almanya bu yükü kaldıramaz. Şimdilik Yunanistan, sanki hiç olmazsa bir süre için, iflas olasılığından uzaklaşmış gibi görünüyor. Ama son durum hala özel alacaklılar ile anlaşma ve siyasilerin yaklaşımı açısından belirsizlik ve anlaşmazlık içeriyor. Kaldı ki, geçici de olsa, bu tür kurtuluş Yunan halkına neye mal olacak sorusu da var. Kesin olan bir olgu varsa o da ne olursa olsun Yunanistan'ın uzun yıllar eski hayat standardına erişemeyeceği.
Salt Almanya'ya şimdilik 25 milyar euroya mal olan bu kurtuluş, Yunanistan'ı az daha neredeyse bir yarı sömürge durumuna düşürecekti. Son yardım paketi için yapılan en sert teklif ise Yunanistan bütçesinin bir AB komiseri tarafından denetlenmesiydi. Bu teklif ile Almanya 1939 yılında top ve tüfekle yapamadığını mali gücüyle başarma yoluna giriyor atmosferini yarattı. Almanya, belki haklı olarak mali yardım karşılığında borçlu ülkelerin belirli kurallara uymasını talep edebilir. Ancak bu kuralların, yardım edilen ülkelerin onurunu kıracak kurallar olmaması gerektiğini de Almanya'ya hatırlatılması gerekti.
Ocak ayı sonunda yayınlanan ekonomi rakamları Almanya'nın diğer Avrupa Birliği ülkelerine göre ne kadar iyi durumda olduğunu göstermekte. Tek bir örnek vermek gerekirse, Almanya'nın işsizlik oranı % 6,7 oranına düşerken Euro Bölgesi'nde işsizlik, 1998 yılından beri en yüksek seviye olan % 10,4 oranına çıkmış durumda.
Avrupa Birliği'nin en güçlü ekonomisi ve nüfusu en yüksek ülkesi olarak Almanya'nın liderlik durumu ise giderek güç kazanmakta. Başbakan Merkel'in AB'deki liderlik pozisyonunu daha da ileriye götürmek için bu fırsatları kullanacağı da bir gerçek.  Ancak Avrupa'nın hegemonu olarak yalnızca emirler yağdıran bir lider olması düşünülemez. Almanya'nın kuralları dikte etmekten fazla muhataplarını ikna etme gayreti içinde olması gerekli, çünkü kendisi de ihracat nedeniyle, en az boç içindeki Yunanistan kadar, Avrupa'ya bağımlı bir ülke.
Bugün Avrupa ülkeleri içerisinde en güçlü ekonomiye sahip olarak görülen Almanya, bu gücüne karşın bir saatli bomba üzerinde de oturuyor. Almanya'nın devlet borcu iki trilyon euroyu aşmış durumda. Borcun 1,1 trilyonu federal hükümete, bakiyesi de eyaletlere ve mahalli idarelere ait. Her ne kadar Almanya'nın borç yükü tarihi bir seviyeye erişmişse de, son borçlanmalarını çok kolay ve çok düşük faizlerle gerçekleştirebildi. Şubat ayı başında 4,1 milyar euroluk, on yıllık borçlanma ortalama % 1,82 faizle sonuçlandı.  2012 Ocak ayındaki borçlanma faizi % 1,93 idi. Son borçlanma ise tarihinin ikinci en düşük faizli borçlanması oldu.  Şimdiye kadar on yıllık tahviller için ödenen en düşük ortalama faiz 2011 Eylül ayında borçlanma için % 1,80 olmuştu.
Borçlanma faizlerinin 2008 yılından beri gerilemesi, yatırımcıların güveni yüksek faize tercih etmeleri sebebiyle mümkün olmakta. Şubat ayı başındaki borçlanma için talep de sunumun 1,4 kat fazlası oldu. Bu başarılı borçlanmaya rağmen, kasım ayında sunulan borçlanma senetlerine gelen talebin arzın yarısına dahi erişemediği henüz unutulmuş değil.
Borç yükünün rekor seviyeye erişmesine karşın Almanya yılda ödediği 33 milyar ile 1993 yılından beri yıllık olarak en düşük faizi ödemekte. 19 yıl önce yılda ortalama % 6,5 borç faizi ödenmekteydi; bugünkü yıllık ortalama borç faizi % 3 mertebesinde.
Bütün bu iyimser verilere karşın, yeni borçlanmalarda faiz oranının bir puan artması, yıllık faizin de 20 milyar euro artmasını beraberinde getirecektir. Büyük borç yükü altındaki Almanya'nın, diğer AB ülkelerine yardımda son derece kuralcı ve sert tedbirler alınmasını istemesinin başlıca sebeplerinden bir tanesi herhalde Başbakan Merkel'in üzerinde oturduğu kendi saatli bombasının bilincinde olmasıdır.