Futbolcularımız kendilerinin çok akıllı olduklarını zannediyorlar ama, bu kadar önemli bir maçta, üstelikte oyun kendi takımının lehinde gidiyorken, saçma sapan nedenlerle kırmızı kart görmek hangi mantığa sığar? Sonuçta şampiyonluğun kime gideceğini, hangi takımda daha az çılgın futbolcu olduğu belirledi.
Bu maç başlamadan evvel kişisel kanaatim; daha sakin kalan ve kazanmayı daha çok isteyen takımın kazanacağı yönündeydi. Maç başladıktan sonra G.Saray'ın daha gerilimli, Fener'in ise daha sakin kontrollü ve oyuna hakim olan bir futbol sergilediği ortaya çıktı.
G.Saray geride çok kapanıyordu, bu normal çünkü beraberlik G.Saray'a yarıyordu. Diğer taraftan iki takımında ileride pres yapıyor olması oyunun az pozisyon üretmesine neden oluyordu. Maçta kritik olgulardan sir tanesi Elmander'in sakatlanarak oyundan çıkmasıydı. Bu sakatlık oyunu daha da F.Bahçe'nin lehine çevirdi. Ancak G.Saray savunmada iyi kapanarak devreyi beraberlikle bitirdi.
GİDİŞAT DEĞİŞMEDİ
İkinci yarıda F.Bahçe tempoyu daha da artırdı. Ve 62. dakikada peş peşe iki tane de gol pozisyonu buldu ama golü bulamadı. Ancak 65. dakikada Dia'nın kabul edilemez bir nedenle ikinci sarıdan kırmızı kart görerek takımını on kişi bırakması F.Bahçe'nin paniklemesine neden oldu. Sahada gerilim artarken peş peşe sarı kartlar her iki takıma da uçuşmaya başladı.
75. dakikada Aykut Kocaman, çok geç bir değişiklikle Baroni'nin yerine Alex ve Semih'in yerine Bienvenü'yü aldı. Bu değişikliklerin mantığını ben anlayamadım.
Ancak kontrolsüzlük takımlar arasında adil dağılmış vaziyetteydi, 80. dakikada bu sefer Ujfalusi de gereksiz bir kırmızı kartla kendi takımının da on kişi kalmasına neden oldu. Bu arada F.Bahçe, gerilen sinir ortamında kazanmaya mecbur takım olarak saldırıyordu ama gidişatı değiştiremedi. F.Bahçe, G.Saray'a karşı iyi oynadığı maçta şampiyonluğu Kadıköy'de bıraktı.