Vanessa Barbara Brezilyalı bir gazeteci. Folha de Sao Paulo adlı gazetede yazıyor. Hayata biraz daha esprili ve yumuşak bakarsak demokrasi yolunda daha çabuk yol alacağımıza inandığı için Brezilya’daki protestolarla ilişkili esprili bir yazı yazmış. 
Geçen hafta Brezilya’da bir polis bir gazetecilerin üstünü aramış ve gazetecinin sırt çantasından bir şişe sirke çıkmış. Polis sirke şişesine el koyarken, gazeteci sirkeyi biber gazına karşı kullandığını söyleyerek sirkesini geri istiyormuş. Gazeteci karakola götürülmüş, iki saat sonra serbest bırakılmış. 

1.5 DOLARLIK ZAM İÇİN
Bütün olaylar kentin otobüs ücretlerinin “dokuz kuruş” artırılması ile başlamış. Otobüs ücreti dolara çevrilirse 1.47 dolar olmuş. Bu tabii ayda ortalama 300 dolar civarında geliri olan gariban çoğunluk için oldukça yüksek bir otobüs ücreti. Sao Paulo’da 11 milyon kişi ve 7 milyon araç ve müthiş bir trafik sorunu var. Bu nedenle de otobüs birçok normal vatandaş için işe gidişte tek alternatif. 
Tabii aslında protestolar otobüs fiyatına isyandan çok daha fazla bir anlama sahip. Bu zaten otobüs fiyatlarının yumuşak davranan Cumhurbaşkanı Dilma Roussef tarafından derhal eski düzeyine indirilmesine rağmen protestoların devam etmesi ile ortaya çıkmış bulunuyor. Ancak sirke konulu espriler de durmamış. Birisi eğer sirke ile yakalanırsa sirke tutkunu olduğunu ve sirke içmeyi bırakamadığını itiraf ederek tıbbi yardım iste diye ortalığa yeni yaklaşımlar dökmeye başlamış, içeri alınmaktan bu şekilde kurtulabilirsin çözümünü getirmiş. Sonunda hükümet sirke taşımak kanuna aykırı değildir tebliğini de yayınlamış. 
Sirke taşımak kanuni ilan edilince bir sonraki günkü protestolar daha barışçı geçmiş. Polisin sertliği, hükümetin rüşvetçiliği, kamu hizmetlerinin felaket fiyatları ve düzeyi yavaş yavaş unutulmaya başlanmış.    

BİZ DE YUMUŞASAK... 
Zaman içinde ortaya çıkmış ki aslında kitleler Brezilya’da 2014 yılında yapılacak FIFA Dünya Futbol Şampiyonası için harcanacak olan 13.3 milyar dolar ve 2016 yılında 18 milyar dolar harcanacak olan Olimpiyatlar’daki israf için bağırıp çağırmakta imişler. Brezilyalılar protestolara esprili yaklaşıp, “Oğlun hastalanınca stadyuma götür” gibi afişler veya “İyi bir öğretmen futbolcu Neymar’dan daha kıymetlidir!” türü  ibareler kullanmaya başlamışlar. 
Tabii esas temel sorun da Brezilya’da kimsenin demokrasiye hazır olmaması. 20 yıllık askeri diktatörlük 1985 yılında şeklen bitse de askeri polis hala ortalarda ve sertmiş. Tabii tüm Brezilyalılar aynı görüşte değil. Bir kısmı da protestoların bir temel hedefi olmadığı veya zararlı bile olduğu fikrinde. Protestocuların çoğu 20-30 yaş arasında. Sirke ile biber gazına üstün çıkma yaklaşımı da oldukça çocukça. Ama insanların çocukça olma hakları da vardır diye düşünmek gerek. Hele geçen perşembe günü olduğu gibi bir milyon kişi ülkenin 80 kentinde sokaklara dökülüyorlarsa, altta yatan sorunlar onlara göre önemli demektir. Nitekim Dilma Roussef sonunda protestoculara daha yumuşak davranarak biber gazını azaltıp, protestocuların “gazını” almış! Biz de biraz yumuşasak?