Paul Volcker iktisatçılar için çok önemli bir isimdir. 1927 yılında doğmuş olan Volcker 1949 yılında ABD’de Princeton Üniversitesi’ni bitirdi, sonra da ekonomi Master’ını 1951 yılında Harvard Üniversitesi’nden aldı. Sonra da Rotary bursu ile 1951-1952 arasında London School of Economics’de okudu. 1952 yılında ise ABD Merkez Bankası FED’e girip iktisatçı olarak çalışma hayatına başladı. 1957 yılında Chase Manhattan Bankası’na gene iktisatçı olarak geçti. 1962 yılında ABD Maliye Bakanlığı’nda Hazine biriminde çalışmaya davet edildi. 1963 yılında parasal konulardan sorumlu bakan yardımcısı oldu. 1965 yılında Chase Manhattan Bankası’na başkan yardımcısı olarak geri geldi. 1969 yılında tekrar Hazine’ye geri dönen Volcker 1974 yılına kadar uluslararası konulardan sorumlu bakan yardımcısı olarak çalıştı.

Bu sürede hem ABD hem de dünya için önemli olaylar gerçekleşti. 15 Ağustos 1971 yılında ABD doların altın karşılığının kaldırılması kararını verirken fikir babası Volcker idi (suspension of dollars gold convertibility) . Bu karar Bretton Woods sistemini çökerten olay oldu ve birçok gelişmiş ülke dalgalı kura geçti. Hazine’den ayrılan Volcker 1975 yılında ABD Merkez Bankası’nın en önemli parçası olan ve bütün para politikalarının belirlendiği ve uygulamaya geçirildiği New York FED’in Başkanı oldu. 1979’a kadar New York FED’de çalışan Volcker ise 1979 yılı Ağustos ayında Demokrat Partili Başkan Carter tarafından ABD Merkez Bankası’nın başına getirildi. Bir sonraki ABD Başkanı Cumhuriyetçi Partili ABD Başkanı Ronald Reagan da gene onu ikinci defa FED Başkanı yaptı. Bu aslında pek sık olan bir şey değildir.
Volcker’in yönetimindeki ABD FED, 1981 yılında yüzde 13.5 düzeyine çıkmış olan enflasyonu 1983 yılında yüzde 3.2 düzeyine indirdi. Volcker 1979 yılında yüzde 11.2 olan faizi (“federal funds rate” denen faizi ) Haziran 1981 tarihinde yüzde 20 düzeyine yani zirveye çıkardı. Genel faizler de yüzde 21.5 düzeyine kadar yükseldi. 1982 yılı başında sıkı para politikası tersine çevrildi, çünkü enflasyon yüzde 3.5 düzeyine inmişti. Reel faizlerin yükselmiş olması da diğer taraftan ABD Hazinesi’ni 1985 yılında Gramm-Rudman-Hollings adlı bir kanun çıkartarak ABD bütçesinin sıfır açığa dönmesini sağladı. Böylece denk bütçe ve sıkı para politikası fiyat istikrarını sağlamış oldu.
Sürekli FED eleştirmeni olan Cumhuriyetçi Kongre üyesi Ron Paul Kongre’nin Bankacılık Komitesi’nde üye idi. A.Burns, G.W.Miller, Paul Volcker, A.Greenspan ve B.Bernanke olarak sıralanan Merkez Bankacıları arasında en dürüst,insancıl , çalışkan ve en zeki olanı “Demokrat Partili olmasına rağmen” Paul Volcker idi der.
Volcker başarıları sonrası Princeton, Notre Dame, Dartmuth , NYU, Williams College , Northwestern University, Brown, Georgetown, Syracuse dahil olmak üzere tam 20 üniversite tarafında şeref doktorası ödülü verilmiş bir iktisatçı oldu.
FED sonrası çeşitli kurumlarda çalışan Volcker Obama döneminde de Economic Recovery Advisory Board’ın Başkanı oldu. ABD’ye katma değer vergisi uygulamasını tavsiye etti. Bankalara da “fazla icat yapmaları gerekmiyor, bankacılıkta en önemli icat ATM denen makinelerin icadıdır. Bu yeter” dedi. Volcker Birleşmiş Milletler’de de görev aldı. 2010 yılında ise Başkan Obama bankalar için getirilen yeni regülasyonlarına “Volcker Rule” adını verdi. Charles Ferguson’un filmi ‘Inside Job’da da yer alan Volcker banka genel müdürlerinin “şişman gelirlerini” tamamen gereksiz bulduğunu söyledi.
İsteyen bu hayat hikâyesinden istediği ekonomi politikası sonucunu çıkartır!