Eğer Merkel-Sarkozy ikilisi, seçim nedeniyle vatandaş arzularına uymaya devam ederlerse, çok az vakit kaldığını görmezlerse, tüm Avrupa'da çöküş kaçınılmaz  Türkiye açısından risk de Almanya'nın riskine benzer...

Son zamanlarda gördüğüm, Avrupa’daki sorunlarla ilgili en akıllı yorumu aşağıya taşıyorum. Özetle deniyor ki, Avrupa iki yıllık bir kötü yönetim sürecinden geçti. Bu süreç 17 ülkelik euro bölgesinde piyasanın yöneticilere ve ülkelere güvenini sıfırladı.  Yunanistan ve İtalya'da teknokratların işbaşına gelmesi tek başına ve kolayca çözüm getirmez. Çünkü birçok ülkede de seçimle hükümetler değişiyor ve programların altına imza atanlar gidiyor. Yenilerin ne yapacağı da belli değil. Bu süreçte fatura tüm ülkeler için düşen büyüme, yükselen faiz , bütçe açığı ve borç olmakta!

ACI ÇEKMEYEN ÜLKE
Şu anda kadar tüm Avrupa'da acı ve işkence çekmeyen, krizden ağır etkilenmeyen tek ülke Almanya. Ama o da şimdilik etkilenmiyor. Geleceğin garantisi yok. Almanya ihracatta rekabet gücü olan bir ülke. Ama o da dış taleple beslenen bir ekonomi. Aynen Türkiye gibi ve 2009 yılında hem Almanya hem de Türkiye dış talep çökünce yüzde 4.7 daralmışlardı. Üstelik Almanya'nın komşularının felaketleri nedeni ile de düşük kalan, zaman zaman değer kaybeden eurodan da faydalanan bir ülke.

SEÇİME HAZIRLANIYOR
Ancak Berlin'in üzerinde ısrar ettiği politikalar diğer ülkelerde fabrikaları kapattırıp, işsizliği de dayanılmaz boyutlara da itiyor. Eğer Almanya'yı yönetenler komşuları ve ticaret ortakları sürünürken, kendilerine bir şey olmayacağını düşünüyorlarsa yanılıyorlar. Merkel pro & Avrupa konuşup duruyor. Ama diğer taraftan da hala kemer sıkma politikalarını   kurtarma operasyonlarının temel şartı olarak kuvvetle öne sürüyor. En önemlisi Merkel Avrupa Merkez Bankası'nın bono satın alarak parasal genişleme ile banka ve ülke kurtarma işlemleri yapmasını da frenliyor.
Merkel temelde Alman vatandaşlarının istediğini yapıyor. Seçim var! Ama bu tutum liderlik değil. Almanların kafalarında Güney Avrupalılar hakkında streotip değerlendirmeler var. Merkel onlara uyacağına, iki dünya savaşındaki enflasyonun tahribatını bir kere daha yaşayabilecekleri korkusu ile titreyen vatandaşlarına söylemek zorunda ki, Avrupa'daki gerçek tehlike enflasyon değil. Almanya için esas tehlike Avrupa ülkelerinin çoğunda gerçekleşecek bir çöküş. Portekiz, İrlanda, Yunanistan ufak tefek ülkeler. Topun ağzındaki İtalya, İspanya, hatta Fransa, Hollanda, Belçika gibileri de sallanmakta. Avrupa'nın büyük ülkeleri çöktüğü anda Almanya ihracatının uzak ara çoğunluğunu yaptığı Avrupa ülkelerinin çöküşünün etkisiyle kendisi de durgunluğa girecek. Şu anda piyasalar bu tür değerlendirmeler ile İspanya, İtalya, Fransa gibi ülkelerin ratinglerini düşürüp faizlerini yükseltiyorlar. Merkel ve arkadaşlarının zirveden zirveye koşmaları sonuç üretmiyor. Görüldüğü kadarı ile yeterli bir plan, yeterli bir kararlılık ve yeterli fon üretmiyorlar.

'Merkozy' için çok geç olabilir
İşin gerçeği çözüm getirmek için çok az vakit kaldığıdır. Eğer Merkel ve Sarkozy seçim nedeni ile vatandaş arzularına uymaya devam ederlerse ve gerçek liderlik yapmazlarsa, çok az vakit kaldığını görmezlerse, tüm Avrupa'da çöküş gelecektir.

Bu durumda neler yapılması gerekiyor?
Bu durumda yapılması gereken şey Avrupa Merkez Bankası'nın devreye girmesi ve faizleri düşük tutacak boyutta likiditeyi kamu ve banka bonolarını satın alarak yaratmasıdır.  Almanya bloke etmezse Merkez Bankası'nın başındaki Draghi de bu adımı atacaktır. Şu anda yeni teknokrat liderler  ve yeni hükümetlerle gelen yöneticiler aşırı kemer sıkmanın iyi olamayacağını anlatmalı ve makul likidite desteği ile kemer sıkmanın yönetilebilir ve katlanılabilir düzeye getirilmesini sağlamak zorundadırlar.

Biz de en az Almanya kadar Avrupa'ya bağımlıyız
Türkiye açısından risk de Almanya'nın riskine benzerdir. Çünkü biz de en az Almanya kadar Avrupa'ya dış ticaret nedeni ile bağımlıyız. Ülkemizde de 'Bugün borç al, bir yıl sonra öde, harca!' gibi saçma reklamlarla kredi balonunu sürdürenler de herkes gibi etkileneceklerini bilmeliler. 2009 krizinden çıkış için harcama gerekliydi, bunu yaptık ve ülke 2010 ve 2011 yıllarında iç taleple güçlü büyüdü. Bugün ise 2009 çöküşünü bir kere daha yaşamak istemiyoruz ama bu hem bize, ama çoklukjla da Merkel ve diğerlerinin çözüm getirip getirmeyeceklerine bağlı.