Bugün bakıldığı zaman birkaç yıl evvel Arap Baharı diye alkışlanan değişim furyasından Tunus dışında bir Arap ülkesinde pek iz kalmadı. En üzücü olan da Libya’nın durumu.
Bugün Libya tamamen ikiye bölünmüş durumda. Ülkede birbirine rakip iki hükümet, iki farklı Parlamento, iki ayrı Merkez Bankası Başkanı ve ulusal petrol işlerini yönetmeye davranan iki ayrı idare sahibi. Ülkenin batısında Kaddafi’yi düşürmekte büyük katkısı olan ve genelde Trablus ve Misrata kökenli İslami milislerin devleti hakim ve onları da dışarıdan Katar ve Sudan gibi ülkeler desteklemekte. Diğer taraftan da ülkenin doğusunda Tobruk’ta yerleşik ve daha liberal güçlerin hakim olduğu ve ülke dışından da Mısır ve Arap Emirlikleri tarafından desteklenen bir hükümet kurma çabası hakim oldu. Ülkenin güneyi ise daha da büyük kargaşa içinde . El Kaide ve Irak ve Suriye’deki IS’e bağlı kabileler ortalıkta.
Libya 1911-1943 arasında İtalyan işgalinde idi. Libya 1951 yılında Birleşmiş Milletler gözetiminde bağımsız olmuştu. 1969 yılında Kaddafi darbe ile başa geçmişti. Kaddafi 1992 yılından sonra dış âleme saldırgan hale geldi ve ülke izolasyona girdi. 2010 yılında Arap Baharı çerçevesinde ülke içinde isyan başladı. 2011 yılında Kaddafi ve rejiminin sonu geldi. 2012 yılında yeni Parlamento kuruldu ve yeni Başbakan seçildi. Ama bir türlü müşterek hareket edilemedi ve bugünkü kaos ortamı ortaya çıktı. Liberaller ile dindarlar anlaşamadı!

Libya büyük bir kaos içinde

6.2 milyon nüfuslu Libya’nın ekonomisi satın alma gücü paritesi ile 74 milyar dolar GSYİH sahibi. Bu da 2013 yılında kişi başına 11.300 dolarlık bir yıllık gelir demek ki kabaca Türkiye’nin kişi başı gelir düzeyi. Ama 2012 yılında ülkenin çoğu petrol olan 52 milyar dolarlık ihracatı, 2013 yılında 39 milyar dolara düşmüş. Ülkenin 2012 yılında 18 milyar dolar olan ithalatı ise 2013 yılında 27 milyar dolara çıkmış. Daha öncelerde kamu borcu, bütçe açığı, enflasyon ve cari açığı olmayan bu ülke şu anda 121 milyar dolarlık döviz rezervini yemekle meşgul gibi. 2014 yılı işsizlik oranı da yüzde 30 civarında. Halbuki Libya dünyanın en önemli petrol ülkelerinden biri! Üstelik de en büyük petrol müşterisi Avrupa’dan sadece 300 mil uzakta. Galiba petrolün varlığı da yokluğu da bela!
Tunus ise 1881'de Fransız işgaline uğramış, 1956'da bağımsız hale gelmiş, Habib Burgiba tarafından 31 yıl tek parti ve tek elden yönetilmiş ve 1987 yılından sonra da Zine El Abidine Ben Ali yönetimine geçilmişti ama 2010 Aralık ayında da Ben Ali isyan sonrası ülke dışına kaçmıştı. Çıkan isyan işsizlik ve fakirlik nedeniyle olmuştu. Genç nüfus işsizliği yüzde 42.3 düzeyine çıkmıştı. 2011'de Ulusal Birlik Hükümeti kuruldu. 2012'de yeni Meclis geldi ve yeni geçiş dönemi Başkanı Moncef Marzouki oldu. 2014'te de yeni anayasa kabul edildi. Yeni anayasaya göre yapılan seçimde Başkan olarak Nidaa Tunes Partisi’nden Beji Caid Esselsi seçildi.Ülkede kişi başına yıllık gelir satın alma gücü paritesi ile 2013 yılında 9900 dolar kadardı.
Şu anda Tunus’ta işler iyi gidiyor gibi. Hükümet çalışıyor ! Libya ise büyük bir kaos içinde ! Yazık, Arap ülkeleri bir türlü demokrasiyi yaşatamıyorlar! Tunus hariç ama geleceği bilemeyiz!