Müthiş bir final izledik... Öyle-böyle değil, müthiş bir final...
Fenerbahçe de oynadı, Trabzonspor da...
Golü atan kazandı...
Golü atan kupayı kaptı...
Fenerbahçe’nin 30 yıl bekledikten sonra son iki yılda arka arkaya kupası alması önemli bir başarı...
Aykut Hoca’ya tebrikler...
Bu maçta, Fenerbahçe’nin isterse hızlı hücum edebileceğini, tempo yapabileceğini gördük...
Haydi be Aykut Hoca, bu sezon geçti, hiç olmazsa bir dahaki sezona...
Daha tempolu, daha hızlı bir Fenerbahçe...
Maçın çok adamı vardı...
Ama en adamı, en iyisi Yobo idi...
Müthiş oynadı...
Hele ikinci yarıda Henrique’nin bir kademesine girdi ki...
Fenerbahçe ile Trabzonspor kapışırken, maçın içinde de Cristian ile kaleci Tolga’nın kapışmasına tanık olduk...
Cristian vurmaktan yoruldu, Tolga kurtarmaktan yorulmadı...
Baktığınızda Trabzonspor, özellikle ikinci yarıda daha etkili göründü...
Ama çok net pozisyonları, hızlı hücum ve uzun toplarda Fenerbahçe buldu...
Uzun top demişken, golde, Mehmet Topal’ın kırk metreden araya bıraktığı top olağanüstüydü...
Bu top için savunma falan diyebilirsiniz de, ne derseniz deyin, bu pasın cilasını bozulmaz... Öyle bir pastı...
Maçlarda iyiyi bulmak için göbeğimiz çatlardı...
Bu maçta kötüyü say deseniz, yok ki sayayım...
Fenerbahçe, mayıs ayına üç kupa hedefi ile girmişken, finali bir kupa ile yaptı... Hiç olmazsa, bu kadar emeğinin, alınterinin karşılığını aldı...
Kim ne derse desin; Trabzonspor iyi takım...
Benim anlamadığım sahanın en iyilerinden biri Volkan Şen, nasıl oldu da oyundan çıkarıldı... Herhalde Tolunay Hoca’nın bir bildiği vardır...
Öyle bir maç ki, ne zaman başladı, ne zaman bitti anlamadık...
Adeta rüzgar gibi geçti...