F.Bahçe'nin G.Birliği macerası, Nasrettin Hoca'nın meşhur fıkrasına benzedi... Hani Hoca önce eşeğini kaybetmiş, sonra bulunca bir sevinmiş bir sevinmiş ya, tam o hesap...
F.Bahçe eski maçlarına oranla çok daha etkisiz başlamasına rağmen önce ofsayt olabilecek bir gol, sonra tartışılmaz bir penaltı ile daha ilk yirmi dakikada 2-0 öne geçti...
Hem yavaş, hem temposuz, etkisiz başlayacaksın, hem de ilk 20 dakikada 2-0 öne geçeceksin...
Şampiyonluğa oynayan bir takım için bundan daha iyi başlangıç olabilir mi?

RAHMET OKUTTULAR
F.Bahçe bu üstünlüğün değerini ya bilemedi ya anlayamadı... Özellikle sol savunmasını o kadar açık bıraktı ki, Gençlerbirliği
beraberliği bulmakta zorlanmadı... Üstelik iki şutundan biri sağ direkte, diğeri sol direkte patladı...
İlk yarıda görüldü ki, F.Bahçe savunmasının iki kenarından zorlanırken, orta alanı da eski gücünden ve mücadelesinden çok uzaktı... İki çizgi adamı Özer ile Dia da ortada görünmeyince, Fenerbahçe eski maçlarına rahmet okuttu...
Aykut Hoca belki de Dia'yı çıkartıp Cristian'ı sahaya sürerek oyunun gidişini ve skorunu değiştirdi. G.Birliği 2. yarıda da üstünlüğünü sürdürdüğü orta alanı Cristian'ın girmesi ile belli ölçüde kaybetti.

PAPATYA FALI GİBİ
Aslında gollü bir maç izledik. Bir pazartesi akşamı keyifli bir maç oldu denilebilir... Gençlerbirliği'nin Orhan Şam ve Hurşut ile gelen golleri, Fenerbahçe'nin Santos ile sonucu sağlama alan mükemmel golü geceye renk kattı...
Nasrettin Hoca'nın hikayesi gibi 2-0'dan sonra avantajını kaybeden Fenerbahçe, yeniden öne geçtikten sonra pabucun pahalı olduğunu anladı ve işi sıkı tuttu...
Papatya falı gibi sayıyoruz... Fenerbahçe 8'de 8 yaptı... Yani değişen bir şey yok.. Ancak son Kasımpaşa ve Gençlerbirliği maçlarında açıkça görünen bir şey var...
Sanki Fenerbahçe galibiyet serisine rağmen, eski maçlarından daha etkisiz gibi...