Trabzonspor, cuma akşamı altın tepsi içinde liderlik şansını sunmuş... Rakibin, düşmesi neredeyse kesinleşen Bucaspor... Tribünlerde 40 bin Fenerbahçeli...
Kazanmak için, lider olmak için daha ne istiyorsun...
Buna rağmen sezonun en isteksiz, en durgun, en temposuz maçını oynuyorsun... Tıpkı ligin ilk yarısındaki 'çekilmez' Fenerbahçe gibi...
O zaman 'Ahh-Vahh' yapma... O zaman ağlama... Çünkü kendi düşen ağlamaz... İyi oynamayışını kabul ederim, anlayışla karşılarım...
Ama bu kadar isteksiz olmanı bana anlatamazsın...
Madem son 30 dakikada o alışılmış hırsına bürünüyorsun... O zaman ilk 60 dakikada neredesin...
Caner'in bitmek tükenmek bilmeyen 'çalım' illeti...
Mutlak kazanman gereken bir maçta  kenarda oturtuğun Stoch...
Bir türlü Fenerbahçe ilk onbirinin santraforu olamayan Semih...
Tek şutu çerçeveyi bulmayan Mehmet Topuz...

TEK POZİSYON YOK!
Nadir kötü maçlarından birini Bucaspor'a karşı oynayan Gökhan Gönül... İlk yarıda Emre'nin uzaktan attığı tek şutla tek golünü bulan, ama tek pozisyon bile yaratamayan Fenerbahçe...
En önemlisi, eski maçlarını aratan bir Volkan...
Mendy karşısında darmadağın olan Lugano...
Bir de iyisi... Bir golle, bir senenin faturasını ödeyen Guiza...
Fenerbahçe için, bu kadar değınık, bu kadar isteksiz futbolun ardından 3-1'den yaşama dönmek bazılarınca 'destansı bir galibiyet ' olarak yorumlanırsa, bu Fenerbahçe'yi kandırmış olur... Gerçekçi olalım... Bu dönüş, bir faciadan, bir hezimetten dönüştür...
Dönüşün başladığı penaltıyı soruyorsanız, herkes bir yorum yapacaktır... Yani gri bölgenin penaltısı gibi... Verse de olur, vermese de olur penaltısı...
Ama ortada bir gerçek var...

SON 30 DAKİKA YETER!
F.Bahçe'nin futbolunu bir yana bırakıyorum. Lider olsa bile, bu tempo, bu heyecan son durağa varmaya yetmiyebilir... Son yarım saatteki coşkusunu, ilk dakikalardan itibaren sahaya yansıtması gerekiyor.
Unutmayın, böyle bir dönüş kırk yılda bir olur...
İlk 60 dakikadaki futbol Fenerbahçe'yi şampiyon yapmaz...
Son 30 dakikadaki Fenerbahçe'ye kimse dayanamaz...
Tercih Fenerbahçe'nin...