F.Bahçe'nin Trabzonspor'u yenmesinden sonra, 'beraberliğin' bile işe yaramayacağı bir maça çıktı G.Saray... Yani psikolojisi ve baskısı kolay olmayan bir maça...
Ancak şurası kesin. G.Saray iyi de oynasa, kötü de oynasa kalitesini ve kendine güvenini açıkça ortaya koyuyor.
G.Saray, İnönü'de de bu görüntüyü aynen sahaya yansıttı... Baktığınızda Beşiktaş'a oranla kalitesini ve güven duygusunu daha fazla öne çıkardı...
Buna rağmen ilk yarıda pozisyonları kaçıran Beşiktaş oldu... Sırasıyla Mustafa, Holosko ve Fernandes çok önemli fırsatları kullanamadı...
G.Saray gibi bir takım karşısında bu pozisyonları yakalar da, birini bile olsun atamazsanız, doğal olarak kazanmanız mümkün olmaz. Kaldı ki, G.Saray'ın kalitesi zaten fışkırıyor. Kalesinde Muslera, savunmada tecrübesi ile Eboue, Ujfalusi ve Hakan, aralarında gençliği ve dinamizmi ile genç Semih...
Orta saha, Melo'nun gelişi ile zaten kendini buldu... Fatih Hoca, Melo'yu boşuna affetmedi... Engin de bu alanda gerçekten çok çalıştı... Ama her pozisyonda yerde, her pozisyonda itiraz halinde... Oysa hiç gerek yok buna...
Maçın hareketi derseniz, Aydın'ın kendine yapılan faule rağmen devam edip attığı müthiş gol, bir de Veli'nin müthiş şutunu, önü kapalı olmasına rağmen çıkartan Muslera...
G.Saray'ın sezon başından beri en büyük şansının bütün oyuncularının gol atması olduğunu hep söylüyoruz... Forvetler susarsa, diğerleri imdada yetişiyor... Tıpkı dünkü gibi...
Beşiktaş'ta Q7 ile Fernandes'e hayret ettim... Maç seçtikleri söylenip durur... O zaman alın size maç... Hadi Q7'nin kötülüğüne alıştık da, Fernandes'in sezonun en kötü maçını oynamasına hayret ettik...
İlk gol derseniz 'kılpayı' bir durum var... Sanki ofsayt gibi... Ama 'kılpayı' bir durum... Ancak bir yardımcı için çok kolay bir pozisyon olmadığını da söylemek lazım...
Sonuç; G.Saray dev bir adım attı... Artık bu zirve G.Saray ile F.Bahçe'ye kaldı... Ancak bu galibiyetle G.Saray'ın Süper Final'de dev bir adım attığını ve büyük avantajına daha fazla avantaj kattığını söylemeliyiz...