Futbola inen balyoz, Cemil Çiçek'in Meclis Başkanlığı, yeni kabinenin dengesi ve iktidar partisinin üçüncü dönem listesindeki değişim...
Kürt sorununa Başbakan Erdoğan'ın yaklaşımındaki dönüşüm...
2011 Türkiyesi'ne dair tüm bunlar bizlere belli işaretler veriyor.
Özellikle Recep Tayyip Erdoğan siyaseti, liderliği ve stratejileri hakkında...
İyi okunursa, ülkemizin önündeki dört yıllık hassas geleceğinde önemli konularla ilgili pusula gibidir bu yeni düzen.
Değişmez kuraldır:
İktidara gelmek için 'sistem muhalifi duruş' gerek.
'Değişim' söylemine ve 'yenilik' vaadine ihtiyacınız var. Erdoğan da böyle geldi, tıpkı Menderes, Demirel, Özal, Ecevit gibi...
Bu da siyasal yaşantımızın geleneği:
Güçlü tek parti iktidarları, ikinci dönemlerinde kurulu yapıyla uzlaşır, sistem muhalifliğinden vazgeçer. Devlete yaklaşırlar. Politikacıdan devlet adamlığına geçiştir bir anlamda.
Düzen için vazgeçilmez oldukça, oy verecek kitleler için cazibenizi ve sihrinizi usul usul yitirirsiniz. Ne var ki, gereklidir bu dönüşüm. İnsan ömrü ve politikanın doğası sürekli seçim kazanmanızı, iktidar olsanız bile daima muhalefet yapmanızı imkansız kılar.
Diğer liderlerin aksine Erdoğan ikinci dönemini kazasız atlattı. Öyle büyük yapı dönüşümü hamlesine girişti ki, üçüncü dönem için vize almayı da başardı.
Şimdi son döneminde. Köşk yarışına katılacak. Bütün tercihlerinde yeni dengenin izini, devlet adamlığına geçişin yapı taşlarını görmek mümkün.
Cemil Çiçek'in TBMM Başkanlığı'na seçilmesi algılanandan çok daha manidar bir gelişme. Devlet hassasiyeti açısından. Muhalefetin de sempatisine sahip.
Tıpkı Çiçek gibi Abdülkadir Aksu'nun da yıldızı parlıyor. İkisini hiç birbirinden ayrı düşünmeyin. Listelerde Aksu'nun etkisi hissedilir ölçülerdeydi. İleride, yeri geldikçe detaya girilir.

'DEVLETİ BÖLDÜRMEM' DİYEN DUYARLILIK
Seçimden önce gördük ki, Erdoğan'ın Kürt sorununa bakışı ciddi biçimde değişti. Söylemleri de, listesine aldığı vekil adaylarını seçerken gösterdiği hassasiyetleri de...
Bir dostu, güvenilir yol arkadaşı ondaki bu farklı bakışla ilgili seçim öncesinde kaygılarını dile getirdiğinde, şöyle demişliği var:
'Hayır, yolumuz doğru. Bunların (BDP) anladığı manada açılım yok. Doğrudan vatandaşı muhatap alacağız. Bitmez taleplerle ortaya çıkıyorlar. Ne versen yetmeyecek, niyet kötü niyet.'
Sonra şöyle bir cümlesi var:
'Onların yolu bölünmeye götürür. Ben devleti böldürmem. Kendi dönemimde asla izin vermem.'

NASIL BİR BAKANLAR KURULU?
Adalet ve Kalkınma Partisi'nin üçüncü dönem kabinesinin özgün nitelikleri olacak. Başarılı olduğu için kabinenin yarısıyla yola devam edilecek, buna şüphe yok. Tecrübe ve istikrarda riske girmez, kazanan takımı değiştirmez teknik direktör. Ödüllendirmeyi de sever, önemser. Taze kan ihtiyacı için, partisinin büyük koalisyonunun bütün unsurlarına yer verecektir. Vekil listesini hazırlarken olduğu gibi eli güçlü, artık tek seçici. Çeşitli dengeleri sadece kendi gerekli gördüğü biçimde ve oranda gözetecek. Siyasetin olağan akışına uygun seçimlerde bulunacak, o kadar. 'Yüzde 50 kabinesi' olacak. Geniş toplumsal mutabakatı yansıtacak. Tahminim böyle.
Ekonomi ekibi bozulmaz, olsa olsa saha içindeki görev dağılımları değişir. Binali Yıldırım gibi çözümcü bakanlarla, Ertuğrul Günay ve Zafer Çağlayan gibi transfer olup uyum gösterenler devam eder. Arınç, 'derin taban' temsilcisi olarak hükümette rol paylaşımı yapar. Fatma Şahin istikrar abidesi vekil olduğu için bakan olur, yenilenme ve gençleşmeyi karşılasın diye en az iki genç bakanla tanışırız. Meclis'teki üstün performanslarını bakan olarak sürdüren Nihat Ergün ve Sadullah Ergin zor ama prestijli makamlara getirilirler. Bekir Bozdağ aynı yoldan ilerliyor. Yeni hükümette yer alacak gibi. Tek merak ettiğim ve tahminde zorlandığım 'iç kabine' dediğimiz yakın çevreden kimler bakanlar kurulu üyesi olabilir. Ömer Çelik uzun zaman bekledi, muhtemeldir. Nabi Avcı, Yalçın Akdoğan ikilisinden birisi, olabilir. Bakalım nasıl bir kabine göreceğiz. Devlet hassasiyeti yüksek bir bakanlar kurulu bekliyorum.