Muhallebi Kralı bu kez Tuğrul Şavkay Kardeşimize rahmet okuttu. Tuğrul'la çalıştığımız yıllarda gurme yapısını yakalayınca, dış haberleri bıraktırmıştık. O da 'Bu saha boş, gir' lafımızı dinledi. Genç yaşta kaybedene kadar, Türkiye'nin bir numaralı yiyecek-içecek uzmanı ve yazarı haline geldi. Anılarımızda kalan en hoş hitabı, 'Hocam' deyişiydi.
...
Öncelikle Okan Bayülgen'i kutlayarak, programının değerlendirmesine başlayacağız. Gecenin o saatinde böyle bir ekibi yan yana getirmek önemli. Onları tek tek değerlendirirken, anılarımızla süsleyeceğiz.

a) Bebek Badem Ezmesi: Sevim İşgüder'i tanıdığımızda ilkokul 5. sınıftaydık. Babamız, o enfes ürünlerin hastasıydı. Kendini emekliye ayırdığı gün verilen bir sürü hediye arasında en çok hoşumuza giden koca kutu badem ezmesiydi. Tamamına yakınını biz tükettik. Sevim Hanım, nüfus kağıdını önemsemeyenlerden. Maşallah hala çakı gibi.
b)  Sultanahmet Köftecisi: Ata Dedesi'nin adı konulan Mehmet Seracettin, 'Turan Kebapçısı'ndan bugüne geliş öyküsünü anlattı. Okan'a tavsiyemiz, firmanın soslu tavuğunun ve olağanüstü irmik helvasının tadına bakması.
c) Kanlıca Yoğurdu: Mehmed Ali Sakkaf, markasını tanıtırken en önemli ayrıntıyı hatırlamadı. Vehbi Koç, başka yoğurt yemezdi. Migros'larda onun emriyle satılıyordu.
d)  Karaköy Güllüoğlu: Nadir Güllü, sülalesinin aynı adı taşıyan kuruluşları arasında ön plana çıkan oldu. 'Kazan büyüdükçe, lezzet küçülür' lafını kullanırken, bir başka merhum Rıfat İştay'ı -Baba- anımsadık. Benzeşen lafı ondan da işitmiştik. Balat'taki yeri hala lezzet dağıtmayı sürdürüyor. Karaköy Güllüoğlu'nu niye tutarız, biliyor musunuz? Şeker hastaları için imal ettikleri baklavadan siparişte bulunmuştuk. Ödemeli kargo yerine, havaalanına giden araçlarıyla getirip teslim etmişlerdi -Parasını ödedik. Bunu belirtelim, sonra avantacı demeyin-.
e)  Vefa Bozacısı: Mehmet Sadık Vefa'yı görünce Vefa Lisesi'nin 'Geleneksel Hırsızlık Yarışması' çağrışım yaptı. Okuldaki camlı sınıf kütüphanelerine kitap yerine boza bardağı doldurulurdu. Bu rekabet yıllar yılı devam etti. Bir gün, sigara aramasından beter baskın yedik. Yürütülen tüm bardaklar toplandı. İlginç not, o yıl 4-H Sınıfı 'Araklama Şampiyonu' ilan edildi.
f)  Ali Muhiddin Hacıbekir: Büyük Anamızın yadigarı. Sirkeci'deki yerinden haftada iki defa akide şekeri ve özel termoslarla 'Kızılcık Şerbeti' almakla görevliydik. Hatta Fatma Seher büyüğümüze kazık atmaya kalktık. Hacı Bekir'den amblemli kesekağıdı alıp, içine, bir başka şekercinin -İsmini vermiyoruz- akidelerini doldurduk. Teslim ettik, sonucu merakla bekledik. Daha ilk tadışta, o paket kafamıza fırlatıldı. Nasıl kaçtığımızı hatırladıkça, tebessüm ederiz. Buraya küçük bir not daha düşmek istiyoruz. Ali Muhiddin yeni bir ürün çıkardı. Yeşil Elmalı Lokum. Böyle kıvam, böylesi lezzet tatmamışsınızdır. Okan Bayülgen başta herkese tavsiye ediyoruz. Okan'ın 'Çişini yapan çocuk heykeli'ni el-kol hareketiyle tarifine de bayıldık. Tam 'Pavlov'un iti'ne dönmüşken, kahkaha attırdı.
***
Seksenler'de, şimdilerde unutulan kandil simiti-hamur kızartma geleneği iyi işlendi. Gençlerin gönül maceralarının aktarıldığı pastahane diyalogları da hoştu.
...
Akşam Sefası'nda finalin Ayten Alpman'ın ünlendirdiği Memleketim'le yapılması düşüncesini ise tebrik ediyoruz.