İlk gençliğimizdeyiz. Futbolu severek, oynuyoruz. Ayaktopumuzdaki performansı fark eden hocamız atletizm takımına aldı. En sinir olduğumuz şey, bize atılan pasın arkamıza düşmesi. Takım arkadaşlarımıza yüzlerce defa söyledik. Boşuna. Hızla kaleye yöneleceğiz, top yine gerimizde kaldı.. O zamanki en büyük kalaylamamızı bastık; 'Hay senin ebeni...' Zııırt, düdük. Hakem, sinkafı duymuş. Karadenizli olduğu yüzünden belli, sahadan attı. 'Yahu, kendi arkadaşımıza söylendik' diye, yalvardık. Cevabı ne oldu biliyor musunuz; 'Benim ebem, rahmetli babaannemdi'. Başımızı öne eğip, kadere rıza gösterdik. Aynı alışkanlıktan vazgeçtik mi? Asla. Hala kızdığımızda ağzımızdan çıkan 'Hay senin ebeni...'
...
Onlarca eyaleti 'Soykırım kararı' almış ABD'nin Başkanı'nın ne diyeceği merak konusudur. 'Bakalım bu yıl o lafı edecek mi?' der, korkarız. Temsilciler Meclisi'ne, heyet üstüne heyet yollarız. Satmayan Amerikan gazetelerine ilanlar veririz. Sonunda, bak 'Oradan geçti ama, Senato'ya takıldı' diye kabarmış Turkey gibi, kasılırız. Çok şükür, böylesi panik günlerinden birini daha atlattık. 'Hüseyin Obama', dudakları uçuklatan açıklamasını bir gün önce yaptı; 'Meds Yeghern-Büyük Felaket'. Yani, geçen yıl söylediklerinin aynı. Hay 'Onun da ebesini...'
...
Bu sene medyamızın durumu farklıydı. Bir dönem ekranlarda ilk haber, gazetelerde manşet olan, birinci sayfa eteklerinde zor yer buldu. Doğru olan buydu. Yeni tehlike, 'Seçim malzememiz' yapılması. Şimdiden söyleyelim, hazırlıklı olun. 'Sultan Tayyip, küffarı korkuttu' nutukları başlayabilir. Bunların ebesine bir şey yok. Zaten devir değişti. Ebelerin çoğu saçlı sakallı. Meraktan çatladığımız konu, 'Obama'nın ebesi'nin kim olduğu?
***
Telefonumuza 'Klarnetin yeni yıldızı' Serkan Çağrı'nın teşekkür mesajı düştüğünde, Mesut Yar'ın sarı-lacivert giysisine takıldık. Lacivert elbiseye, kanarya sarısı kravat yakışmıştı. İşi ve ufkumuzu büyüttük, bu kez Alaattin Metin'e yöneldik. St. -Aziz- Yıldırım'la yan yana helikopter koltuğunda poz vermişti. Topuk Yaylası'nda ızgaraları götür, sonra Skorsky'le Sabiha Gökçen'e gel. Gerçek Ege çipurası-Çiftlik değil-, ziyafetine hareket et. Bu da uçakla. Alaattin'i niye yemekhaneye götüremediğimizi, anlamaya başladık. Bir kötü huyu daha var, hiçbir şey taşımaz. Dağıtılan cevizlerden iki tanesini, Mali Koordinatörümüz Ercan Arıoğlu'na getirse, kesin grup olarak karşılığını alırdık. Sıra Metin'in ebesine gelince; 'Rahmet okuduk'.
***
'İstanbul'un çiçeği hangisi?' tartışmaları arttı. Bizim Oray'ın bayıldığı Ferhat Boratav bile Erguvan yorumunda bulundu. Tezini, AB'deki TÜSİAD Temsilcisi Bahadır Kaleağası'nın 2 Haziran 2006'da yazdıklarıyla destekledi. Cemaat sempatizanı Boratav'ın Erguvan'ına aynen katılıyoruz. İstanbul, asırlardır bu kısa ömürlü çiçekle bezenir. İETT'nin otobüslerini bu renge boyatma kararı doğrudur. Ancak, bu işin Kaleağası'ndan öncekileri olarak, bir-iki laf edeceğiz. 2002 Seçimleri'nden önce Kenan Işık'a parti kurma teklif ettik. O zamanki anketler, Işık'ın 'En güvenilir insan' olduğu sonucu vermişti. Yani 'Lider'. Oluşumumuzun sembolü olarak Erguvan'ı seçtik. Rengine de onu uygun gördük. Tabi” projemiz havada kaldı. Seyyar Tayyar gibi 'Patladı, gitti' diyemedik.