Habil ile Kabil'in hikâyesi, iyilikle kötülüğün kıyamete kadar sürecek kavgasının ilk işareti miydi?

Bazen bir sözle başlıyor her şey, bir kıvılcımla...

Orman yangınları bir kıvılcımla başlıyor söz gelimi...

Kavgalar bir sözle...

Bizim Yunus güzel söylemiş:

Söz ola götüre başı / Söz ola bitire savaşı

Söz ola ağulu aşı / yağ ile bal ede bir söz.

Aylık edebiyat dergisi Birnokta yayın danışmanı şair Mürsel Sönmez, derginin bu ayki editör yazısında mühim bir konuyu kurcalıyor.

Biricik ömrümüzün ya da sonsuzdan sonsuza giden yolculuğumuzun bu aralığında 'hız'ın da baskın etkisiyle, bakış bulanması yaşadığımızı ifade ediyor.

Sönmez'in bu satırlarını okurken, geçenlerde ABD'li bir yetkilinin (Sağlık Bakanı Yardımcısı Rachel Levine'in) sözleri geldi aklıma.

Şöyle diyor yetkili: Çocukları ergenlik engelleyici ilaçlara devam etmeleri ve cinsiyet değiştirme ameliyatı olmaları için desteklememiz gerekiyor.

Bunu diyen Bakan Yardımcısının kendisi de cinsiyet değiştirmiş bir birey.

Anlaşılan o ki yeni erada (zamanda) çocukları ve gençleri rahat bırakmayacaklar.

Dünya çapında mağazaları bulunan İsveçli bir giyim markası (sanki bir tasarım işi gibi) internet sitesinde yayınladıkları bir yazı ve videoda üçüncü türden cinsiyet tercihi üzerine propaganda yapmıştı.

İki basit örnekle bitmiyor ki...

Televizyon dizileri, moda ve gösteri dünyası ile uluslar arası bir takım örgütler ele geçirdikleri tüm popüler kanallar vasıtasıyla çocukların ve gençlerin yakasına yapışmış durumda?

Peki ne istiyorlar?

Büyük ihtimal, aile kurumunu ele geçirmeyi...

Sonrası zaten savunmasız, yıkılmış kaleler gibi ve çorap söküğü gibi gelir.

İsmet Bozdağ'ın 'Kemal Tahir ile Sohbetler' kitabından okuduğum satırların altını çiziyorum:

'Biz batılılar Tanzimat ile Türk devletini teslim aldık. Teslim alamadığımız tek şey otarşik Türk evidir.'

Fransız Türkolog Engelhardt söylemiş bu sözü.

(Kemal Tahir, Engelhardt'ın bu cümlesini bir başka tarihçi ile konuşmasına dayandırıyor.)

Engelhardt (1828-1916), Osmanlı Devleti'nde 20 seneden fazla memurluk yapmış, Tanzimat Dönemi hakkında kitap yazmış bir diplomat...

Aradan geçen onca zaman sonra görülüyor ki aile kurumu, artık, küresel çapta hedef tahtasına oturtulmuş durumda.

Savaş, kıtlık, enflasyon, göç, iklim değişikliği, terör, ırkçılık, ayrımcılık...

İnsanoğlu'nun başı zaten yeterince beladayken, nasıl bir afet daha istiyor acaba!

Mürsel Sönmez'in dediği gibi gerçeklik algımızın süratle yittiği vakitlerdeyiz.

Çevremizden başlayarak tüm dünyayı saran vahameti göremiyoruz.

Her türlü pornografiye erişim olacak ama bu arada, çocukları ergenlik engelleyici ilaçlarla teskin edeceğiz öyle mi?

Bu gidişle 'insanlık' tüm inanç ve anlayışlara zıt olarak, aşırı, ölçüsüz bir boğuntu tüneline sokulmak isteniyor.

Oysa tabiatın da bir dengesi var ve dünya babamızın çiftliği değil!

Ve fakat, iyilikle kötülüğün mücadelesi de kıyamete kadar sürecek kuşkusuz.

Söz ola götüre başı / Söz ola bitire savaşı

En büyük savaştan biri de insanın kendi nefsiyle mücadelesidir.

Nitekim eskiler, 'Dünyayı değiştirmek istiyorsan önce kendinden başla' demiş.