Dün sabah iş yerine geldiğimde çok kişi TRT1'in yeni dizisi 'Teşkilat'ı konuşuyordu.

Muhtemeldir ki dün pek çok iş yerinde, okulda, ofiste aynı manzara söz konusuydu.

Refikimiz Zeki Gümüş seslendi: Sen nasıl buldun?

'Daha iyisini yapana kadar en iyisi.'

Şu var; Diriliş Ertuğrul, Payitaht Abdülhamid, Uyanış: Büyük Selçuklu gibi diziler sayesinde TRT, izleyiciyi pek çok 'ilk'le buluşturdu.

Bu dizilerin her biri büyük çaplı dönem işleri olduğu için özellikle senaryo ve sanat yönetimiyle (kostüm, mekan tasarımı vd) öne çıktılar.

Böylelikle TRT dizi sektöründe hem rekabet çıtasını yükseltti, hem de tarihe olan ilginin ayakta kalmasına katkı sağladı.

Peki yeni dizi 'Teşkilat'ın önemi nereden?..

Bugüne kadar Amerikan Gizli Servisi CIA, Pentagon, Rus KGB'si, İsrail MOSSAD'ı ve bilumum istihbarat teşkilatlarının/elemanlarının boy gösterdiği pek çok filme, diziye alıştırılmış izleyiciler olarak, ilk defa bir televizyon dizisinde (Reaksiyon gibi bir iki başarısız denemeyi saymazsak) Milli İstihbarat Teşkilatı'na (MİT) bu denli 'yakın plan' bakan bir diziyle karşı karşıyayız.

Elbet, devletlerin ve milletlerin her türlü güvenliğini sağlayan 'görünür' ve 'görünmez' unsurları vardır.

İstihbarat teşkilatı çalışanları ve dolayısıyla MİT, bu unsurların ikinci grubundakileri, yani 'isimsiz' ve 'görünmez' olanları çatısı altında bulunduruyor.

Gelelim Teşkilat'a...

Kurmaca dizi ve filmlerin 'gerçeklikle' olan bağını kurmak biz seyircilerin sezgilerine kalıyor, kalmalı...

Ancak, bazı hassas durumlarda kendine 'misyon' biçen, vatandaşa 'meram' anlatma sorumluluğu hisseden yapımcı ve senaristlerin, seyircinin sezgisel alanına, normalin üzerinde ve 'damardan besleme yöntemiyle' müdahil olduklarını düşünüyorum.

Mesajı olmayan bir film/dizi hemen hemen yok gibidir.

Ancak mesajın küp küp duranı değil, 'çayın içinde erimiş şeker' kıvamında olanı yeğdir.

Nihayetinde Teşkilat dizisi bir kurgu eser...

Bu kurgu içinde, her biri Türkiye'nin kritik anlarında gözünü kırpmadan şehadet şerbeti içmiş gerçek hayattaki kahramanlarına (isim isim) gönderme yapılması, 'misyon/meram anlatma' niyeti taşıyor olsa da bir sanat eserinin 'ev ödevi'ne dönüşmesi riskini de beraberinde getiriyor.

Ya da şöyle söyleyeyim; sırtını 'milli duygulara' yaslayarak 'işi kolay kılmak' senaristin işini kolaylaştırır o kadar.

Ancak şu da var: Milletin tarihine, kendine ve devletine olan güvenini perçinleyen bu tür dizilerin yapımında o kadar geç kaldık ki, senaristler hiç zaman kaybetmeden bir an önce 'gerçekleri' anlatıp, elden teslim, 'vatandaşa mesaj verme' kaygısına düşüyorlar. Aksi takdirde seyirciyi avucunun içine alamamaktan çekiniyorlar.

'Daha iyisini yapana kadar en iyisi elimizdekidir' düsturundan yola çıkarak, Teşkilat'ın sinema tadında ve uzun sürecek bir hikayenin başlangıcı olduğunu düşünüyorum.

Dizideki hiçbir oyuncu benim 'favori' listemde olmasa da performanslarında bir aksama görmedim, haklarını teslim etmek gerek.

Aksiyon sahnelerinden dövüş sahnelerine temposu yerinde, teknik ve estetik yönleriyle başarılı bir dizi var önümüzde.

Dizi daha yayındayken bile sosyal medyadan 'nasıl buldun' diye soranlara 'SİHA'ların gövde gösterisi bile yeter' dedim.

Evet, işin bir de bu yönü var...

Filmler, diziler sadece eğlence aracı değil, aynı zamanda pazarlamanın bir koludur.

Ve şimdiye dek bu işleri çok ihmal ettiğimizden, zarardan dönmeye çalışanlara 'bravo' demek borçtur.

Şu da önemli; Yazıya başladığımda 'Teşkilat'ı konuşan arkadaşlar, yazıyı bitirdiğimde diziyi konuşmaya devam ediyordu.

Bu ise, işin 'tuttuğunun' göstergesidir.